Tabela 1
Najczęściej stosowane urządzenia do pomiaru wilgotności mierzą wilgotność względną w [%] w danej temperaturze [°C]. Dla nas ważniejsza jest zawartość wody, czyli wilgotność bezwzględna w [g/kg]. Ta wielkość przy różnych temperaturach i wilgotnościach względnych może być porównywalna. Tę wielkość można odczytać w tabeli nr 2.
Obie tabele są bardzo pomocne w prowadzeniu procesu elektrostatycznego emaliowania proszkowego. Z pierwszej wynika, że najlepiej, aby zawartość wody w powietrzu zawierała się między 4 a 9 g przy optimum 7 g. Druga ukazuje zależność wilgotności bezwzględnej [g/kg] od temperatury [°C] i wilgotności względnej [%].
Tabela 2 zawartości wody w powietrzu w zaleznosci od temperatury
Zachowanie optymalnych parametrów natrysku (w obszarze kontrolowanym) możliwe jest tylko w przypadku sprawnej klimatyzacji (regulacja wilgotności i temperatury). Emaliernicy zalecają ustawienie klimatyzacji na poziomie 20–25°C oraz wilgotności 40–50%. Jednak przy parametrach w ich górnych granicach wchodzimy w zakres, kiedy proszek staje się zbyt ciężki, a jego przyczepność osłabia się – możemy zacząć obserwować proces obsypywania się proszku. Dlatego radziłbym posługiwać się drugą tabelą i bardziej kontrolować wilgotność bezwzględną, aby jej wielkość oscylowała około 7 gramów wody/kilogram powietrza.
Ten sposób klimatyzacji sprawdza się szczególnie w kabinach do emaliowania detali płaskich (lub zbliżonych do płaskich), gdzie możemy oczekiwać, że parametry powietrza w otoczeniu i wewnątrz kabiny będą zbliżone do obszaru detalu pokrywanego.
Emaliowanie detali płaskich oraz detali przestrzennych (korpus piekarnika). Prawidłowe prowadzenie procesu nakazuje podanie dużych ilości proszku emalierskiego
Zupełnie inna sytuacja wystąpi w przypadku emaliowania przestrzeni zamkniętych, np. korpusów piekarników, zbiorników na wodę, detali głęboko tłoczonych itp. Wtedy wewnątrz tej przestrzeni (a ta powierzchnia najbardziej nas interesuje) wytwarzane są warunki, jakie wytworzą media wprowadzone do środka poprzez pistolet. Wytworzone nadciśnienie we wnętrzu nie dopuści atmosfery zewnętrznej wytworzonej przez konwencjonalną klimatyzację.
Dla przypomnienia, sprężone powietrze zasilające instalacje proszkowe powinno być wysokiej jakości, najlepiej, aby spełniało kryteria klasy 1, czyli osuszone, pozbawione cząstek stałych i oleju. Jest to niezbędne dla zapewnienia niezaburzonego przepływu przez elementy sterujące oraz dające maksymalnie wysoką jakość powierzchni detalu.
Niestety, biorąc pod uwagę powyższe, możemy stwierdzić, że konwencjonalna klimatyzacja utrzymująca zadane parametry w obrębie kabiny natryskowej nie bardzo ma możliwość wpływania na atmosferę wewnątrz detali przestrzennych.
