Parametry kontrolowane w proszku emalierskim
W aplikacji emalii proszkowej kontroluje się cztery zasadnicze parametry: uziarnienie, fluidyzacja, adhezja, zdolność osadzania.
Uziarnienie
Pełną analizę granulometryczną emalii zazwyczaj wykonują dostawcy emalii jako kontrolę procesu mielenia. W warunkach aplikacyjnych wystarczy punktowy pomiar tej wartości. Badanie polega na przesianiu próbki o masie 20–50 g przez sito o określonej wielkości oczek, zazwyczaj 45 µm lub 63 µm, i wyznaczeniu masy pozostałej na sicie. Wynik wyraża się w procentach masy emalii pozostałej na sicie. Wartość uziarnienia bardzo często dostosowuje się do konkretnego przypadku. Zbyt niska wartość uziarnienia może skutkować problemami z penetracją oraz pluciem pistoletu. Zbyt wysoka wartość powoduje zrywanie, osypywanie się emalii z detalu.
Fluidyzacja
Fluidyzacja to parametr kluczowy z punktu widzenia łatwości transportu pneumatycznego emalii w czasie aplikacji. Pomiar fluidyzacji wykonuje się za pomocą fluidymetru Sames i polega na wyznaczeniu masy emalii wypływającej z urządzenia w czasie 30 sekund oraz różnicy wysokości emalii z i bez przepływu powietrza przez złoże. Wartość fluidyzacji otrzymuje się po podstawieniu do wzoru wyznaczonych wartości. Wysoka wartość fluidyzacji będzie sprawiać, że emalia będzie miała niską penetrację, trudniej będzie uzyskać zakładaną grubość oraz może świadczyć o niskim uziarnieniu emalii. Niska wartość fluidyzacji będzie skutkować pulsacyjną pracą pistoletu i licznymi napluciami emalii na detalach. Fluidyzację można podnieść przez podgrzanie emalii.
Adhezja (proszku)
Pomiar adhezji definiuje siłę wiązania się emalii proszkowej z podłożem oraz jej zdolność do utrzymania ładunku elektrostatycznego. Badanie polega na uderzeniu wahadłem z umieszczoną płytką o wymiarach 200x200 mm z nałożoną emalią o wadze 11-13 g. Test wykonuje się 10 minut po napyleniu. Adhezję określa się jako procent emalii pozostały po uderzeniu w stosunku do pierwotnej wagi nałożonej emalii. Zakłada się, że adhezja powinna być powyżej 65%.
Zdolność osadzania
Polega na wyznaczeniu masy nałożonej emalii na płytkę o wymiarach 200x200 mm w czasie 10 s. Parametr ten jest skorelowany z pozostałymi wyżej wymienionymi i w prosty sposób charakteryzuje emalię proszkową.
Technologia emaliowania proszkowego znajduje zastosowanie przede wszystkim przy:
- produkcji wielkoseryjnej,
- wysokim stopniu automatyzacji linii technologicznej,
- dużej wydajności procesu,
- wysokich nakładach inwestycyjnych,
- bardzo ograniczonej liczbie dostępnych kolorów.
Kamila Leżak
Dariusz Gorączka
Stowarzyszenie Polskiego Przemysłu Emalierskiego
www.sppe.com.pl
