Raport nie pozostawia złudzeń – przemysł lakierniczy jest sektorem o największym udziale w pierwotnych wyciekach mikroplastiku do wód morskich
Nowe badanie opublikowane przez szwajcarską organizację Environmental Action wykazało, że farby stanowią 58% mikroplastiku w światowych oceanach i drogach wodnych. Według badań 1,9 miliona ton farby znajdowanej co roku w wodach oceanicznych przewyższa inne źródła mikroplastiku, w tym włókna tekstylne i pył z opon.
Autorami raportu „Plastik maluje środowisko” są dr Paola Paruta, dr Margherita Pucino i dr Julien Boucher. Badanie zostało zlecone przez firmę Pinovo zajmującą się wpływem plastiku na życie w oceanach.
„Raport ten podkreśla potrzebę zwrócenia większej uwagi na problem mikroplastików. Prawdopodobnie istnieją inne, równie ważne źródła mikroplastiku w naszym środowisku, a im więcej będziemy drążyć, tym lepiej zrozumiemy i pomożemy znaleźć rozwiązania tego problemu spowodowanego działalnością człowieka” − napisał w opracowaniu Julien Boucher.
Obecna literatura pokazuje, że wpływ mikroplastiku na bioróżnorodność i zdrowie ludzi jest negatywny, a potencjalne skutki coraz mniejszych i niewidocznych cząsteczek, takich jak nanoplastik, mogą być jeszcze bardziej szkodliwe. Jesteśmy na czubku góry lodowej wiedzy, jeśli chodzi o zrozumienie skutków i rozwiązań związanych z mikroplastikami i nanoplastikami.
Wnioski z raportu
Jak wynika z badania, farba wyprodukowana z użyciem polimerów plastikowych może przedostać się do środowiska na kilka sposobów: podczas aplikacji, zużycia i usuwania (mikroprzecieki) lub z niewykorzystaną farbą albo po zakończeniu eksploatacji pomalowanego przedmiotu (makroprzecieki). Farba zawiera średnio 37% tworzyw sztucznych.
W raporcie EA zaznaczono, że badanie oparto na roku bazowym 2019, w którym globalne zapotrzebowanie na farby wyniosło 52 tony, w tym 19,5 tony tworzyw sztucznych. W badaniu przeanalizowano sześć sektorów farb oraz ich całkowity wskaźnik wycieku tworzyw sztucznych w farbach: architektoniczne (33%); morskie (66%); oznakowanie dróg (74%); przemysł ogólny (60%); przemysł samochodowy (28%); drewno przemysłowe (36%).
Dodatkowo badacze przeanalizowali procentowy udział wycieków w oceanach i drogach wodnych dla każdego sektora: architektoniczny (24%); morski (90%); oznakowanie dróg (52%); przemysł ogólny (50%); motoryzacyjny (11%); drewno przemysłowe (8%).
Na podstawie danych norweskich firmy Pinovo szacuje się, że rocznie z platform wiertniczych powstaje około 1100 kilogramów mikroplastików i 260 kilogramów metali ciężkich. Ilość ta odpowiada 100 tys. pustych plastikowych butelek po wodzie wyrzucanych do oceanu.
Jeśli chodzi o lokalizację, 54% całkowitego wskaźnika wycieków pochodzi z regionu Azji i Pacyfiku, 22% z Ameryki Północnej, a 50% z Europy. Największy wyciek na mieszkańca odnotowano w Azji – 1,7 kilograma na mieszkańca rocznie, w porównaniu ze średnią światową wynoszącą 1,1 kilograma na mieszkańca rocznie.
Naukowcy wyjaśniają, że wynika to prawdopodobnie z faktu, że 62% światowej floty morskiej jest produkowane w Korei Południowej i Japonii. Ponadto przypuszczają, że w tym regionie przeprowadza się 62% prac konserwacyjnych w suchych dokach.
EA informuje, że jest to pierwsze badanie, które wykazało, że przemysł lakierniczy jest sektorem o największym udziale w pierwotnych wyciekach mikroplastiku.
− Intencją tego badania nie jest krytykowanie farb, ale zwiększenie poziomu wiedzy i świadomości na ten temat, tak aby utorować drogę do lepiej zarządzanego systemu farb, w którym mogą one w pełni wykorzystać swoją wartość bez narażania zdrowia naszego środowiska − powiedział Julien Boucher, który jest również założycielem EA.
W badaniu zauważono, że chociaż farby mają największy udział w tym procesie, to „nie dzieje się tak bez powodu, ponieważ farby stanowią wartość dodaną poprzez ochronę obiektów przed degradacją środowiskową i korozją” stosowaną w infrastrukturze. Zwiększa to żywotność obiektów i eliminuje potrzebę częstej wymiany lub konserwacji, wraz z towarzyszącym jej wpływem na środowisko.
Prezes firmy Pinovo, Declan McAdams, powiedział, że badanie powinno być „sygnałem alarmowym dla branży farb”. − Potrzebujemy systemowej zmiany w stosowaniu i zarządzaniu farbami, teraz, gdy te wyniki rzuciły światło na zakres powodowanych zanieczyszczeń − twierdzi Declan McAdams. − Z zadowoleniem przyjmujemy niedawną decyzję Komisji Europejskiej o zwróceniu uwagi na farby jako źródło mikroplastiku. Jest to duży krok we właściwym kierunku.
Z pełnym opracowaniem można zapoznać się na stronie www.e-a.earth.
Inne badania dotyczące mikroplastiku
W październiku 2021 r. w badaniu przeprowadzonym przez Uniwersytet w Plymouth i Morskie Stowarzyszenie Biologiczne (MBA) zaobserwowano, że płatki farby mogą być jednym z najliczniejszych rodzajów cząstek mikroplastiku występujących w oceanie.
W badaniu opublikowanym w Science of the Total Environment pobrano 3600 próbek z północnego Oceanu Atlantyckiego. Każdy metr sześcienny wody morskiej zawierał średnio 0,01 płatków farby, a następnie 0,16 cząstek włókien mikroplastikowych na metr sześcienny.
− Cząstki farby były często pomijanym składnikiem morskich mikroplastików, ale to badanie pokazuje, że są one stosunkowo obficie występujące w oceanie. Obecność toksycznych metali, takich jak ołów i miedź, stanowi dodatkowe zagrożenie dla dzikich zwierząt − powiedział Andrew Turner, główny autor badania i profesor nadzwyczajny nauk środowiskowych na Uniwersytecie w Plymouth.
Płatki farby zawierały również duże ilości ołowiu, żelaza i miedzi, ponieważ powłoki miały właściwości przeciwporostowe i antykorozyjne. Naukowcy wyjaśnili, że może to stanowić zagrożenie dla oceanu i życia morskiego.
Redakcja
redakcja@lakiernictwo.net







