
Tabela 1. Zawartość aluminium i krzemu na powierzchni (wartości jakościowe).

Tabela 2. Pomiary chropowatości (Ra, średnia arytmetyczna chropowatość) wykonane przy pomocy profilometru z rysikiem na polerowanej części panelu aluminiowego, z którego później usunięto farbę.

Tabela 3. Pomiary chropowatości powierzchni (Sq, średnia kwadratowa chropowatość powierzchni) wykonana przy pomocy mikroskopu LSCM na polerowanej części panelu aluminiowego, z którego później usunięto farbę.
Ocena odbicia
Wyniki oceny odbicia można zobaczyć na rysunku 11. Lustrzane wykończenie powierzchni zostało nietknięte przez MC i ORGF. Podczas gdy HTIP zauważalnie zmniejszyło blask, a CHSA utraciło wszystkie cechy odbicia lustrzanego.
Chlorek metylenu i płynne procesy organiczne nie wpływają na proces wykończenia materiałów, podczas gdy technologia wysokiej temperatury i kwasu siarkowego może uszkodzić odbiciowe właściwości powierzchni.

Tabela 4. Pomiary chropowatości wykonane przy pomocy mikroskopu AFM na częściach paneli aluminiowych (polerowanych a następnie poddanych usuwaniu farby).

Tabela 5. Wielkość krystalitów oceniona za pomocą wzoru Scherrera.

Tabela 6. Moduł Younga mierzony w dwóch różnych zakresach głębokości.

Tabela 7. Nanotwardość mierzona w dwóch różnych zakresach głębokości.
Mikrostruktura i wielkość krystalitów
W celu określenia, czy temperatura wykorzystywana podczas badanych procesów usuwania farby może prowadzić do zmian w mikrostrukturze krystalicznej stopu aluminium, wykorzystano dyfraktometrię rentgenowską XRD, koncentrując się przede wszystkim na technologii wysokiej temperatury – HTIP. Temperatura jest dobrze znanym czynnikiem wpływającym na wzrost ziarna. Wzrost ziarna należy rozumieć jako powiększanie się rozmiarów ziaren (krystalitów) w materiale, w wysokiej temperaturze.

W równaniu 2, oznacza granicę plastyczności, a oznacza stałą materiałową (oporność siatki), jest współczynnikiem wzmocnienia (innym dla każdego materiału) a średnią średnicą ziarna. W związku z tym, gdy średnia wielkość ziarna powiększa się, plastyczność spada.
Tutaj dyfraktometrii rentgenowskiej XRD użyto do oceny wielkości krystalitu stopu aluminium po usunięciu farby przy pomocy czterech różnych procesów z zastosowaniem wzoru Scherrera [por. równanie (1)]: wielkość krystalitów jest odwrotnie proporcjonalna do pozycji wierzchołka. Wzorce XRD dla każdego koła aluminiowego pozbawionego farby pokazano poniżej. Nie zaobserwowano różnicy pomiędzy próbkami dotyczącej pozycji wierzchołków i intensywności. Nie doszło do zmiany fazy podczas stosowania którejkolwiek z badanych metod usuwania farby.
Aby zweryfikować te wyniki, przekroje zostały sprawdzone przy pomocy FE-SEM. Obrazy można zobaczyć poniżej. Ziarna mogą być niewyraźnie widoczne dla próbek, z których farba była usuwana przy pomocy technologii MC, CHSA i ORGF i wydaje się, że średni ich rozmiar jest znacznie mniejszy niż 1 μm. Większe ziarna zaobserwowano dla próbki usuwanej przy pomocy technologii HTIP. Średnia wielkość ziarna dla tej próbki jest zdecydowanie większa niż 1 μm.
Na podstawie ostatnich wyników stwierdzono, że tylko technologia usuwania farby przy pomocy wysokiej temperatury wykazała wpływ na wielkość ziarna podpowierzchniowego materiału, który był usuwany. Inne procesy, mające zastosowanie w tym badaniu, nie mają żadnego wpływu na wielkość ziarna.
Pomiary nanoindentacyjne
Jako że okazało się, iż na wielkość ziarna w pobliżu powierzchni wpływ miał proces HTIP, ciekawe wydaje się wykonanie analizy pewnych właściwości mechanicznych, aby sprawdzić efekt Halla-Petcha. Instrumenty do nanoindentacji wykorzystują małe obciążenia i wielkość wierzchołków po to, by strefa indentacji mogła mieć tylko kilka nm2. Ciekawe dla naszego badania jest to, jakie efekty widoczne są podpowierzchniowo. Podczas indentacji mierzone są obciążenie i głębokość penetracji. Na podstawie krzywej przemieszczenia obciążenia można wyciągnąć wnioski dotyczące właściwości mechanicznych, takich jak moduł Younga (E) i twardość (H). Twardość i granica plastyczności (σ) w przypadku większości metali [15] są ze sobą ściśle powiązane: gdy wzrasta twardość, zwiększa swoją wartość granica plastyczności. Pomiary zostały przeprowadzono na górnej powierzchni części paneli aluminiowych.
Na rysunku 15 przedstawiono moduł Younga i twardość jednej z naszych próbek jako funkcję głębokości przenikania wgłębnika w materiale. Z krzywych tych wynika, że moduł Younga i twardość zostały wyodrębnione dla dwóch zakresów głębokości: 100-200 nm i 400-500 nm. Wyniki zostały zestawione w tabeli 6 i w tabeli 7. Jako że próbka pozbawiona farby przy pomocy technologii CHSA była zbyt chropowata, pomiar nanoindentacji okazał się nieskuteczny.
Wyniki badań próbek bez farby (włącznie z HTIP) są znacznie bardziej rozproszone niż w przypadku dwóch pozostałych próbek. Głównym powodem jest względna chropowatość tej próbki. Jednakże, podczas gdy inne próbki zachowują swoje właściwości mechaniczne bliskie właściwościom oryginalnego materiału na stosunkowo wysokim poziomie, to w przypadku próbek z HTIP zauważono obniżenie wartości modułu Younga i twardości. Jest to zjawisko oczekiwane w efekcie Halla-Petcha.
Proces usuwania farby w wysokiej temperaturze nie zmiękczył materiału przypowierzchniowego, podobnie jak działo się w przypadku procesu opartego na bazie chlorku metylenu i procesu organicznego z zastosowaniem cieczy, nie wpłynął na właściwości mechaniczne materiału.
Brak możliwości otrzymania danych odnośnie próbki pozbawionej farby przy pomocy kwasu siarkowego wynika z tego, że materiał był zbyt chropowaty jak dla tej metody badawczej. Natomiast temperatura roztworu kwasu siarkowego nie powinna wpływać na właściwości mechaniczne badane w tejże pracy.







