• ReklamaA1 - silpol v2

Szukaj

    ReklamaB1 - EcoLine 04.2021-05.2024 Bogumiła

    Przygotowanie Powierzchni

    Wydanie nr: 5(139)/2022

    Artykuły branżowe

    Przygotowanie Powierzchni

    ponad rok temu  04.11.2022, ~ Administrator,   Czas czytania 10 minut

    Oczyszczarka pneumatyczna

    Oczyszczarka pneumatyczna

    Strona 3 z 6

    Chropowatość powierzchni 
    Profile chropowatości powierzchni poddanych obróbce strumieniowo-ściernej istotnie różnią się od profili uzyskanych innymi metodami obróbki mechanicznej. Zasadnicza różnica polega na tym, że powierzchnie obrobione metodą strumieniowo-ścierną posiadają profile nierówności przestrzenne, podczas gdy powierzchnie obrobione innymi metodami posiadają profile nierówności o charakterze liniowym. W zależności od stosowanych parametrów obróbki strumieniowo-ściernej różne są profile obrobionych powierzchni. Do podstawowych parametrów decydujących o wielkości i kształcie profilu chropowatości obrobionej powierzchni należą: rodzaj ścierniwa, granulacja ścierniwa, kształt ścierniwa, energia kinetyczna ścierniwa, rodzaj i twardość obrabianego materiału, powierzchnia wyjściowa materiału przed obróbką, natężenie i czas obróbki. Zmiana chropowatości powierzchni w dużej mierze zależy od wielkości i charakteru nierówności uzyskanych podczas obróbki poprzedzającej proces obróbki strumieniowo-ściernej, ponieważ śrutowanie zmienia strukturę powierzchni z anizotropowej na punktową. Zagadnienia związane z chropowatością powierzchni po obróbce strumieniowo-ściernej są zawarte w normie PN- EN ISO 8503 i powiązanych „Przygotowanie podłoży stalowych do nakładania farb i podobnych produktów – Charakterystyka chropowatości powierzchni podłoży stalowych po obróbce strumieniowo-ściernej”. 


    Rys. 1. Powierzchnia pręta stalowego przed obróbką strumieniowo-ścierną


    Rys. 2. Powierzchnia pręta stalowego po obróbce strumieniowo-ściernej

    Na rysunkach 1 i 2 zostały przedstawione profile chropowatości powierzchni pręta stalowego płaskiego przed i po obróbce strumieniowo-ściernej. 
    Zmiana naprężeń w warstwie 
    wierzchniej przedmiotu
    Uderzający w powierzchnię przedmiotu śrut powoduje trwałe odkształcenia powierzchni, dokonując w warstwie wierzchniej zmianę wartości i rozkładu naprężeń własnych (rysunek 3): 

    Podane na rys. 3 symbole, określają: 
    d max – maksymalne naprężenie ściskające wywołane obróbką,
    S1 – grubość warstwy z powstałymi naprężeniami ściskającymi,
    S2 – grubość warstwy z powstałymi maksymalnymi naprężeniami ściskającymi.

    Utworzone metodą kulowania wstępne naprężenia ściskające łagodzą powstające w trakcie eksploatacji szczytowe naprężenia rozciągające, zwiększając w ten sposób trwałość kulowanych elementów.
    Zmiana wartości i rozkładu naprężeń własnych ma bardzo pozytywne oddziaływanie w przypadku przedmiotów poddawanych obciążeniom zmiennym (sprężyny, resory, koła zębate), ponieważ znacznie zwiększa ich wytrzymałość zmęczeniową.
    W przypadku przedmiotów wykonanych z cienkich elementów, w tym elementów spawanych bądź tłoczonych, opisane zjawisko jest szkodliwe, gdyż połączenie naprężeń powstałych w wyniku spawania i tłoczenia z opisanymi naprężeniami powstałymi w wyniku kulowania bardzo często prowadzi do trwałej deformacji obrabianych przedmiotów (fot. 9). 

    GALERIA ZDJĘĆ

    Fot. 1. Oczyszczarka pneumatyczna
    Fot. 2. Oczyszczarka wirnikowa
    Fot. 3. Oczyszczarka pneumatyczna z robotem czyszczącym
    Fot. 4. Wirnik rzutowy
    Fot. 5. Otwory gwintowane zabezpieczone
    Fot. 6. Gwinty zewnętrzne zabezpieczone gumową tulejką
    Fot. 7. Wskazana likwidacja szczeliny w miejscu połączenia elementów
    Fot. 8. Wskazane wykonanie dodatkowego otworu do usunięcia śrutu z przestrzeni zamkniętej
    Fot. 9. Przedmiot zdeformowany w wyniku zmiany naprężeń

    Komentarze (0)

    dodaj komentarz
    Aby dodać komentarz musisz podać wynik
      Nie ma jeszcze komentarzy...

    WYDANIE 5(139)/2022

    Reklama
    C1 - Farby dekoracyjne