Zespół oczyszczania kąpieli.
NEUTRALIZATORY ŚCIEKÓW Z CHEMICZNEGO PRZYGOTOWANIA POWIERZCHNI PRZED MALOWANIEM PROSZKOWYM
Wraz z rozwojem technologii wzrasta zapotrzebowanie na wysokiej jakości powłoki lakiernicze na wyrobach metalowych ze względów antykorozyjnych, dekoracyjnych, a także ekologicznych. Coraz częściej elementy żeliwne, staliwne, stalowe, a także z metali nieżelaznych są pokrywane farbami proszkowymi o dużej gładkości, połysku, fakturze i bogatej kolorystyce. Powłoki te charakteryzują się również ogromną odpornością na korozję. Spośród wielu technik malarskich malowanie proszkowe zaliczane jest do jednych z czystych technologii bezemisyjnych. Z tego powodu malarnie proszkowe mogą być lokalizowane, w odróżnieniu od malarni farbami rozpuszczalnikowymi, nawet w centrum miejskim.
WPROWADZENIE
Warunkiem odpowiedniej jakości powłok lakierniczych jest, poza ich własnościami mechanicznymi i odpornościowymi, odpowiednia przyczepność do podłoża zapobiegająca oddzielaniu się. Przyczepność powłoki zwiększa się przez obróbkę chemiczną powierzchni detali przeznaczonych do malowania.
Chemiczne przygotowanie powierzchni wymaga użycia w procesie odpowiednio przygotowanej wody technologicznej, m.in. wody zmiękczonej oraz wody demineralizowanej o odpowiednich parametrach. Proces generuje jednak ścieki chemiczne o zmiennym składzie uniemożliwiającym w większości przypadków ich bezpośrednie odprowadzenie do kanalizacji.
Firma Watersystem posiada w swojej ofercie zespół urządzeń umożliwiających przygotowanie wody o wymaganych parametrach oraz obróbkę ścieków do jakości określonej przez ich odbiorcę.
CHEMICZNE PRZYGOTOWANIE POWIERZCHNI
Chemiczne przygotowanie powierzchni przed malowaniem proszkowym ma na celu usunięcie z powierzchni detali zanieczyszczeń mechanicznych i chemicznych, jak kurz, pyły, opiłki, środków ochrony czasowej, olejów, chłodziw obróbkowych oraz produktów korozji, jak rdza czy zendra. W tym celu stosowane są procesy odtłuszczania i trawienia powierzchni metali, w zależności od ich składu chemicznego w kąpielach kwaśnych lub alkalicznych. Zwiększenie przyczepności powłoki uzyskuje się natomiast przez nakładanie powłok konwersyjnych, najczęściej fosforanowych, tworzących na powierzchni metalu warstwę kryształów fosforanów metalu znacząco zwiększających jego powierzchnię, a więc i przyczepność powłoki lakierniczej. W wielu przypadkach procesy odtłuszczania, trawienia i fosforanowania prowadzone są w kąpielach jednozabiegowych.
W większości przypadków procesy przygotowania powierzchni prowadzone są przez natrysk ciśnieniowy kąpieli na powierzchnię detali w komorach lub liniach technologicznych. Stosowane są również procesy zanurzeniowej obróbki detali.
Niezależnie od przyjętego procesu chemicznej obróbki powierzchni, generowane są odpady w postaci przepracowanych kąpieli oraz wód popłucznych, w wielu przypadkach wymagających neutralizacji przed zrzutem do sieci kanalizacyjnej.
REGENERACJA KĄPIELI
Przedłużenie żywotności kąpieli, a co za tym idzie zmniejszenie częstotliwości zrzutów, pozwala na ograniczenie ładunku zanieczyszczeń w odprowadzanych ściekach, zmniejsza również koszty eksploatacyjne procesu.
W związku z tym proponujemy, w celu oczyszczenia kąpieli myjąco-fosforanującej, zastosowanie układu technologicznego składającego się ze zblokowanego separatora zawiesin i ropopochodnych wyposażonego w pakiet koalescencyjny oraz tarczowy wyławiacz oleju. Oczyszczona kąpiel recyrkulowana jest do wanny procesowej w linii przygotowania powierzchni lub po podgrzaniu w przepływowym wymienniku ciepła przetłaczana do lancy natryskowej w kabinie myjącej. Procesy technologiczne w tym układzie mają na celu oddzielenie od kąpieli myjącej zawiesin łatwo opadających: wiórów, opiłków, ścierniwa, kryształów fosforanów oraz niezemulgowanych substancji ropopochodnych.
NEUTRALIZACJA ŚCIEKÓW
Dla instalacji, które generują ścieki chemiczne, proponujemy zastosowanie układu neutralizacji okresowej z wykorzystaniem reaktora wielofunkcyjnego. Proces neutralizacji w takim reaktorze przebiega w kilku etapach:
- strącanie fosforanów i koagulacja zawiesin ścieków solami żelazowymi,
- neutralizacja ścieków ługiem sodowym lub mlekiem wapiennym do pH 8,0…9,0,
- flokulacja wytrąconych osadów,
- sedymentacja sflokulowanych osadów,
- grawitacyjne zagęszczenie osadów w zbiorniku osadowym,
- odwodnienie osadów w prasie filtracyjnej.
Ścieki surowe podawane są z pierwszej płuczki kaskadowej za pomocą pompy odśrodkowej do zbiornika retencyjnego. Ze zbiornika ścieki przetłaczane są pompą do reaktora neutralizacji. Po napełnieniu reaktora do ścieków dozowany jest w pierwszej kolejności, za pomocą pompy dozującej, roztwór koagulanta w ilości określonej podczas rozruchu technologicznego. W celu obniżenia odczynu ścieków ułatwiającego deemulgację tłuszczów do reaktora dozowany jest roztwór kwasu siarkowego, według wskazań układu pomiarowego pH do momentu osiągnięcia założonego odczynu ścieków w granicach 5…6. Deemulgacja olejów prowadzona jest przez określony czas, po czym do reaktora dozowany jest pompą dozującą ług sodowy lub mleko wapienne. Wodorotlenek powoduje strącanie się wodorotlenków metali oraz normalizuje odczyn ścieków. Po zakończeniu reakcji do reaktora podawany jest z zespołu dozowania roztwór flokulanta i następuje proces flokulacji wytrąconych zawiesin. Następnie ścieki pozostawione są w bezruchu na ok. dwie godziny, a wytrącone osady ulegają sedymentacji w dolnej części zbiornika i gromadzą się w leju osadowym.
Osad odbierany jest z reaktora za pomocą pompy i przetłaczany do zbiornika osadu, skąd pompą przetłaczany na prasę filtracyjną, w której ulega odwodnieniu. Osady po odwodnieniu przekazywane są do utylizacji.
Przepracowane kąpiele przetłaczane są pompą do zbiornika retencyjnego, skąd dozowane są do reaktora neutralizacji i obrabiane wraz ze ściekami rozcieńczonymi.







