Doświadczenia z wdrożeń fosforanowania żelazowego i konwersji cyrkonowej
W branży przygotowania powierzchni od lat trwa dyskusja dotycząca wyboru najlepszej technologii przed malowaniem proszkowym. Zwolennicy klasycznego fosforanowania żelazowego wskazują na jego sprawdzoną skuteczność i wysoką odporność antykorozyjną. Z kolei zwolennicy technologii opartych na konwersji cyrkonowej podkreślają ich nowoczesny charakter, uniwersalność oraz korzyści środowiskowe. Czy jednak odpowiedź na pytanie „Która technologia jest lepsza?” rzeczywiście jest najważniejsza?
Na podstawie wieloletnich doświadczeń Serwisu Technicznego Haug Chemie® możemy stwierdzić, że w praktyce przemysłowej o sukcesie procesu znacznie częściej decyduje sposób prowadzenia technologii niż sama technologia.
Fosforanowanie żelazowe – sprawdzona skuteczność
Fosforanowanie żelazowe od wielu lat pozostaje jednym z najczęściej stosowanych procesów przygotowania powierzchni stali przed malowaniem proszkowym.
W technologii natryskowej już przy zastosowaniu trzech stref procesowych możliwe jest uzyskanie odporności antykorozyjnej na poziomie około 240 godzin w komorze solnej dla standardowych technologii cienkowarstwowych. W przypadku technologii grubowarstwowych wartości te mogą osiągać nawet 500 godzin NSS.
Dużą zaletą tego rozwiązania jest fakt, że już w pierwszej strefie realizowane są dwa kluczowe procesy jednocześnie: odtłuszczanie powierzchni oraz tworzenie warstwy konwersyjnej fosforanu żelaza. Oznacza to, że ochrona powierzchni rozpoczyna się natychmiast po kontakcie detalu z kąpielą roboczą.
Pod mikroskopem warstwa fosforanowa ma typową strukturę amorficzną. To właśnie ta struktura zapewnia bardzo dobrą przyczepność powłok lakierniczych.
Jak zwiększyć odporność antykorozyjną?
W praktyce istnieje skuteczny sposób na znaczące podniesienie parametrów ochronnych.
Jest nim zastosowanie pasywacji cyrkonowej po procesie fosforanowania żelazowego. W rozwiązaniach Haug Chemie® funkcję tę pełni między innymi technologia eska®phor P355.
W praktyce oznacza to konieczność rozbudowy klasycznej trzystrefowej technologii fosforanowania. Oprócz standardowego procesu fosforanowania oraz dwóch płukań należy zastosować dodatkową strefę pasywacji oraz końcowe płukanie wodą demineralizowaną. W efekcie instalacja pracuje w układzie pięciostrefowym.
Pasywacja powoduje zamknięcie porów występujących w strukturze fosforanu żelaza, dzięki czemu zwiększamy odporność antykorozyjną.
Efekty są bardzo wyraźne:
- fosforanowanie cienkowarstwowe: wzrost odporności z około 240 do 400 godzin NSS,
- fosforanowanie grubowarstwowe: wzrost odporności z około 500 do 720 godzin NSS.
Oznacza to praktycznie podwojenie odporności antykorozyjnej bez konieczności całkowitej zmiany technologii przygotowania powierzchni.
Konwersja cyrkonowa – nowoczesne podejście do przygotowania powierzchni
Drugim popularnym rozwiązaniem jest technologia oparta na odtłuszczaniu oraz konwersji cyrkonowej. Proces ten wymaga zastosowania pięciu stref technologicznych. W pierwszej realizowane jest odtłuszczanie powierzchni, kolejno następują etapy płukania, po których dopiero tworzona jest właściwa warstwa konwersyjna.
