Aluminium na stałe wpisało się w krajobraz współczesnej architektury. Widzimy je na fasadach, oknach, drzwiach, balustradach czy systemach osłon przeciwsłonecznych. Część tych elementów zachowuje naturalny, metaliczny wygląd, inne przybierają odcienie brązu, czerni lub intensywnych kolorów. Mogą być matowe, satynowe albo błyszczące. Wspólnym mianownikiem jest odpowiednio dobrana obróbka powierzchni, która jednocześnie chroni metal i nadaje mu oczekiwany wygląd.
W kontakcie z powietrzem aluminium samoczynnie pokrywa się bardzo cienką warstwą tlenku, która ogranicza dalszą korozję metalu. Naturalna warstwa ochronna nie wystarcza jednak, gdy projekt wymaga określonego wyglądu, powtarzalności koloru i trwałych właściwości użytkowych. W architekturze powierzchnia musi zachować estetykę przez lata, mimo działania wilgoci, promieniowania UV, zanieczyszczeń przemysłowych czy soli obecnej w powietrzu.
Obróbka powierzchni spełnia więc dwa zadania. Zwiększa odporność aluminium na warunki eksploatacji, a jednocześnie decyduje o jego wyglądzie. W praktyce najczęściej stosuje się dwa rozwiązania: anodowanie oraz lakierowanie proszkowe lub ciekłe.
Anodowanie – ochrona przy zachowaniu metalicznego charakteruPodczas anodowania na powierzchni aluminium w sposób elektrochemiczny wytwarzana jest kontrolowana warstwa tlenku glinu, znacznie grubsza od tej...
Treść dostępna tylko dla prenumeratorów
Jeśli nie masz jeszcze prenumeraty kliknij tutaj i zamów ją już dziś
Zaloguj lub zarejestruj się, aby przeczytać całość
Zaloguj się
Zaloguj się do konta użytkownika.
