• ReklamaA1 - silpol v2

Szukaj

    Reklama
    B1 - IGP 2024 Julian

    Ekologia i Ochrona Zdrowia

    Wydanie nr: 4(132)/2021

    Artykuły branżowe

    Ekologia i Ochrona Zdrowia

    ponad rok temu  31.08.2021, ~ Administrator,   Czas czytania 8 minut

    Strona 1 z 3

    Budujemy, rozbudowujemy, reorganizujemy lakiernię, część 2

    Po zakończeniu etapu inwestycji i budowy instalacji lakierniczych rozpoczyna się etap rozruchu technologicznego. Etap ten przybiera różny kształt, zależnie od wielkości i rodzaju instalacji. W przypadku instalacji IPPC rozruch ma określony prawnie czas trwania i obejmuje często obowiązek wykonania pomiarów rozruchowych wielkości emisji. W przypadku mniejszych instalacji rozruch oznacza w rzeczywistości rozpoczęcie eksploatacji. Dla każdej działającej instalacji oddziałującej na środowisko konieczne są natomiast uregulowania formalne, zależne od wielkości i rodzaju oddziaływania.

    Mówiąc o oddziaływaniu instalacji na środowisko naturalne mamy na myśli wprowadzanie do środowiska naturalnego substancji lub energii oraz korzystanie z zasobów środowiskowych, np. użycie wody do celów technologicznych. Wymaga to uzyskania tzw. pozwoleń środowiskowych. Pozwolenia mają postać formalnych decyzji administracyjnych wydawanych na wniosek prowadzącego instalacje przez lokalne jednostki samorządu terytorialnego. Konieczność ich uzyskania reguluje art. 180 ustawy POŚ [1], w myśl którego eksploatacja instalacji powodująca:
    1) wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, 
    2) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, 
    3) wytwarzanie odpadów

    est możliwa po uzyskaniu pozwolenia, o ile jest ono wymagane. Wśród pozwoleń wydawanych przez organy środowiskowe wyróżniamy pozwolenia na wytwarzanie odpadów, pozwolenie na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza oraz pozwolenie zintegrowane. Wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi jest regulowane ustawą Prawo wodne [2], a wydanie pozwolenia tzw. wodnoprawnego wydanie leży w gestii Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. 

    Zależnie od wielkości instalacji i zakresu jej oddziaływania na środowisko możemy mieć do czynienia z pozwoleniami sektorowymi, czyli osobnymi dla każdego rodzaju oddziaływania na środowisko lub pozwoleniem zintegrowanym. Pozwolenie zintegrowane ma postać jednej decyzji administracyjnej obejmującej wszystkie rodzaje oddziaływania na poszczególne komponenty środowiska i jest wymagane dla instalacji IPPC, czyli takich, których działanie może wiązać się ze znacznym negatywnym wpływem na środowisko. Temat pozwolenia zintegrowanego omawiany był szczegółowo w jednym z poprzednich artykułów. 

    Pozwolenia sektorowe dla instalacji 

    Pracę nad dostosowaniem lakierni do wymogów prawnych należy zacząć od ustalenia czy mamy do czynienia z instalacją, czy urządzeniami technologicznymi. Jest to podstawowa kwestia decydująca o konieczności uzyskania pozwoleń na wprowadzanie zanieczyszczeń do środowiska. Zgodnie bowiem z wcześniej przytaczanym art. 180 konieczność regulacji emisji pozwoleniami dotyczy tylko instalacji. Według definicji w art. 3 pkt. 6 POŚ [1] instalacja to:

    a) stacjonarne urządzenie techniczne,
    b) zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu,
    c) budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami. 

    W kolejnym kroku należy przyjrzeć się realizowanej technologii i określić, jakie są jej wpływy na środowisko naturalne. Instalacje lakiernicze mogą w różnym stopniu wpływać na środowisko naturalne, zależnie od specyfiki procesów technologicznych i wielkości instalacji. Procesy prowadzone w lakierniach możemy podzielić na proces malowania oraz proces przygotowania powierzchni przed właściwym malowaniem. Malowanie może być realizowane w różnych wariantach o zdecydowanie różnym odziaływaniu na otoczenie. Farby proszkowe i ich aplikacja nie generuje znacznego zanieczyszczenia dla środowiska: powstające odpady są inne niż niebezpieczne, a emisja do powietrza ogranicza się do zanieczyszczeń pochodzących z nośników energii do podgrzewania pieca polimeryzacyjnego. Podobna sytuacja będzie w lakierowaniu farbami wodnymi. W przypadku lakierów rozpuszczalnikowych sytuacja będzie bardziej skomplikowana, odpady z farb i lakierów są klasyfikowane jako niebezpieczne, a proces malowania wiąże się z emisją do powietrza substancji klasyfikowanych jako LZO, które stanowią zanieczyszczenia i są normowane w powietrzu. 

    Jeżeli lakiernia, poza samym malowaniem, posiada jeszcze instalację lub jej część dedykowaną do chemicznego przygotowania powierzchni obejmującego procesy mycia/odtłuszczania powierzchni i nakładania powłok antykorozyjnych, to z dużym prawdopodobieństwem wpływ będzie obejmował zarówno wytwarzanie odpadów (w tym niebezpiecznych), emisje do powietrza, jak również emisję ścieków. 

    Jak i kiedy wnioskować o pozwolenia

    Pozwolenia sektorowe wydaje odpowiednia jednostka samorządu terytorialnego na wniosek prowadzącego instalację, tj. podmiotu, który na podstawie określonego tytułu prawnego, faktycznie sprawuje kontrolę nad instalacją. Tytułem prawnym może być prawo własności, dzierżawy, użytkowania, czy najmu. Czas oczekiwania na pozwolenie lub ściślej czas jaki organ odpowiedzialny ma na wydanie pozwolenia określa Kodeks Postępowania Administracyjnego [3] w art. 35, który nakazuje bezzwłoczne załatwianie spraw i doprecyzowuje czas ich rozpatrywania jako jeden miesiąc w sprawach wymagających wyjaśniania lub do dwóch miesięcy w przypadku szczególnie skomplikowanych postępowań. Należy jednak pamiętać, że najczęściej na etapie rozpatrywania wniosku istnieje konieczność składania dodatkowych wyjaśnień drogą korespondencyjną, co może wydłużać procedurę. Na dzień pisania niniejszego artykułu obowiązują nadal przepisy związane z pandemią Covid-19, które dodatkowo wydłużają czas procedowania wniosków.
    Ponieważ co do zasady nie powinno się eksploatować wymagającej pozwolenia instalacji bez jego posiadania, to dobrze jest rozpocząć procedurę jego uzyskania odpowiednio wcześnie, optymalnie na około trzy miesiące przed planowanym uruchomieniem produkcji lub niezwłocznie po uzyskaniu kompletu informacji niezbędnych do opracowania wniosku. Trzeba pamiętać, że opracowanie wniosku o wydanie pozwolenia i skompletowanie koniecznych dokumentów (np. operat pożarowy dla pozwolenia odpadowego, czy analiza tła zanieczyszczeń w przypadku pozwolenia na emisję) również zajmuje trochę czasu. Z eksploatacją instalacji bez wymaganego pozwolenia, poza ryzykiem kontroli i kar, wiąże się dodatkowe obciążenie kosztami z tytułu gospodarczego korzystania ze środowiska. W przypadku braku wymaganego pozwolenia emisyjnego wielkość wyliczonej rocznej opłaty podnoszona jest o 500 proc.