System monitorowania drogowego przewozu towarów a oleje odpadowe i inne chemikalia
18 kwietnia weszła w życie nowa ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów [Dz.U. 2017 r. poz. 708]. Wyjątek stanowią: art. 21-32 , art. 34 i art. 35 pkt 2, które weszły w życie z dniem 1 maja 2017 r. i dotyczą kar pieniężnych za niewykonywanie wymaganych obowiązków wynikających z ww. ustawy.
Ustawa ta określa:
1. zasady systemu monitorowania drogowego przewozu towarów,
2. odpowiedzialność za naruszenie obowiązków związanych z drogowym przewozem towarów podmiotu wysyłającego, podmiotu odbierającego, przewoźnika, kierującego środkiem transportu.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy systemowi monitorowania drogowego podlega przewóz towarów objętych określonymi podkategoriami PKWiU, jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tymi podkategoriami przekracza 500 kg. Wśród wymienionych podkategorii PKWiU ujęte zostały z działu 38 odpady niebezpieczne i usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych, a dokładnie dotyczy to przewozu olejów odpadowych o symbolu wg PKWiU 38.12.25.0, powiązanie CN-2007 o pozycji 27109100, 27109900.
Dodam, że systemowi monitorowania drogowego podlega przewóz między innymi towarów objętych:
b) pozycjami CN: 2207 nieoznaczonych znakami akcyzy, 2707, 2710, 2905, 2917, 3403, 3811, 3814 zawierających alkohol etylowy, 3820 zawierających alkohol etylowy, 3824 oraz 3826, jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tymi pozycjami przekracza 500 kg lub jej objętość przekracza 500 litrów.
Poruszam tę kwestię dlatego, że zgodnie z ww. ustawą również podmiot wysyłający towar, w tym wypadku olej odpadowy w ilości powyżej 500 kg, podlega określonym obowiązkom. Oznacza to dodatkowe obowiązki dla niektórych podmiotów wytwarzających oleje odpadowe (np. oleje silnikowe), które zgodnie z ustawą o odpadach muszą być we właściwy sposób zagospodarowane i w tym celu są przekazywane (sprzedawane) do uprawnionych zakładów.
W przypadku przewozu towaru rozpoczynającego się na terytorium kraju podmiot wysyłający jest obowiązany przed rozpoczęciem przewozu towaru przesłać do rejestru zgłoszenie, uzyskać numer referencyjny dla tego zgłoszenia i przekazać ten numer przewoźnikowi. W przypadku dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podmiot wysyłający jest obowiązany również przekazać numer referencyjny podmiotowi odbierającemu.
W tym przypadku zgłoszenie powinno zawierać:
1. planowaną datę rozpoczęcia przewozu
2. dane podmiotu wysyłającego obejmujące:
a) imię i nazwisko albo nazwę
b) adres zamieszkania albo siedziby
3. dane podmiotu odbierającego obejmujące:
a) imię i nazwisko albo nazwę
b) adres zamieszkania albo siedziby
4. numer identyfikacji podatkowej podmiotu wysyłającego albo numer, za pomocą którego podmiot wysyłający jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług albo podatku od wartości dodanej
5. numer identyfikacji podatkowej podmiotu odbierającego albo numer, za pomocą którego podmiot odbierający jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług albo podatku od wartości dodanej
6. dane adresowe miejsca załadunku towaru
7. dane dotyczące towaru będącego przedmiotem przewozu, w szczególności rodzaju towaru, pozycji CN lub podkategorii PKWiU, ilości, masy brutto lub objętości towaru.
W ww. przypadku przewoźnik jest obowiązany przed rozpoczęciem przewozu towaru uzupełnić zgłoszenie o dane przewoźnika zgodnie z art. 5 ust. 4.
Przesyłanie, uzupełnianie i aktualizacja zgłoszenia następują za pośrednictwem platformy usług elektronicznych skarbowo-celnych. Podmiot wysyłający, podmiot odbierający i przewoźnik mogą przesyłać, uzupełniać i aktualizować zgłoszenia pod warunkiem, że są zarejestrowanymi użytkownikami tej platformy.
Przesłanie, uzupełnienie i aktualizacja zgłoszenia przez przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika podmiotu wysyłającego, podmiotu odbierającego albo przewoźnika pociągają za sobą skutki dla reprezentowanego. Dokonanie wyżej wymienionych czynności wymaga uwierzytelnienia na platformie usług elektronicznych skarbowo-celnych.
W przypadku niedostępności rejestru podmiot wysyłający, podmiot odbierający albo przewoźnik, w zakresie swojej właściwości, przesyła do wyznaczonego organu Krajowej Administracji Skarbowej „dokument zastępujący zgłoszenie” zawierający dane, o których mowa w art. 5-7 i uzyskuje od właściwego organu Krajowej Administracji Skarbowej potwierdzenie przyjęcia tego dokumentu.
W przypadku niedostępności rejestru podmiot wysyłający albo podmiot odbierający jest obowiązany przekazać przewoźnikowi dokument zastępujący zgłoszenie i potwierdzenie przyjęcia takiego dokumentu.
Przewoźnik jest obowiązany odmówić przyjęcia do przewozu towarów podlegających zgłoszeniu w przypadku nieotrzymania numeru referencyjnego, dokumentu zastępującego zgłoszenie i potwierdzenia przyjęcia dokumentu zastępującego zgłoszenie albo dokument potwierdzający przesunięcie międzymagazynowe (zgodnie z art. 3 ust. 7).
Poza tym przewoźnik przed rozpoczęciem przewozu towaru jest obowiązany przekazać kierującemu numer referencyjny, dokument zastępujący zgłoszenie i potwierdzenie przyjęcia dokumentu zastępującego zgłoszenie albo dokument potwierdzający przesunięcie międzymagazynowe.
Kierujący, w momencie rozpoczęcia przewozu towaru, jest obowiązany posiadać numer referencyjny, dokument zastępujący zgłoszenie i potwierdzenie przyjęcia dokumentu zastępującego zgłoszenie albo dokument zgodny z art. 3 ust. 7.
W przypadku nieotrzymania przez kierującego wszystkich wymienionych dokumentów kierujący jest obowiązany odmówić rozpoczęcia przewozu towaru.
Kontrola przewozu towarów polega na sprawdzeniu przestrzegania obowiązków w zakresie odpowiednio:
1. dokonywania, uzupełniania i aktualizacji zgłoszenia
2. zgodności danych zawartych w zgłoszeniu ze stanem faktycznym
3. posiadania numeru referencyjnego, dokumentu zastępującego zgłoszenie i potwierdzenia przyjęcia dokumentu zastępującego zgłoszenie albo dokumentu, o którym mowa w art. 3 ust. 7.






