• Reklama
    A1 - Kabe 12.02-12.02 Julian

Szukaj

    Reklama
    B1 tiger-coating 18.08.2022-24.01.2023 Julian przedłużony do końca 2025

    Ekologia i Ochrona Zdrowia

    Wydanie nr: 3(113)/2018

    Artykuły branżowe

    Ekologia i Ochrona Zdrowia

    ponad rok temu  21.06.2018, ~ Administrator,   Czas czytania 7 minut

    Strona 2 z 2

    Rys. 1. Fotografia działającego bioreaktora laboratoryjnego.

     

    W celu pozyskania mikroorganizmów zdolnych do rozkładu LZO występujących w lakiernictwie pobrano próbki gleby na terenie firmy reprezentującej ten przemysł, z kilku stanowisk leżących w pobliżu instalacji produkcyjnych odlakierowania. Badania obejmowały wytworzenie, adaptację i namnożenie mikroorganizmów zdolnych do rozkładu LZO wytypowanych w poprzednim etapie. Mikroorganizmy pochodziły z trzech źródeł:

    • pochodzenie własne Ekoinwentyka Sp. z o.o.,
    • zakupione z bazy mikroorganizmów w postaci liofilizowanej oraz na szkiełkach (P.fluorescens),
    • pobrane w miejscu emisji (Enduser – przemysł lakierniczy).

    Tabela 1. Korzyści z zastosowania procesu bioeliminacji LZO m.in. w przemyśle lakierniczym.
     

    Izolację szczepów prowadzono techniką wzbogacania kultur (ang. enrichment culture technique). Polega ona na kontrolowaniu środowiska wzrostu mieszanej populacji w taki sposób, aby w określonych, specyficznych warunkach nastąpił intensywny rozwój tylko tej części populacji, która jest zdolna do rozkładu wybranego zanieczyszczenia. Czynnikiem selekcyjnym w trakcie poszukiwania szczepów zdolnych do degradacji LZO było stężenie zwiększane stopniowo od 1 do 100 mg/dm3. Zakup flory bakteryjnej oparto o dane literaturowe (Trusek – Hołownia A., 2009; Freedman D.L., Gosset J.M., 1991; Beissner R.S., 1981, dane internetowe, 2017) informujące o rodzaju flory bakteryjnej zdolnej do biodegradacji przedmiotowej mieszaniny LZO oraz przewidywanym szlaku biodegradacji – ścieżka rozkładu głównego składnika badanej mieszaniny LZO. Mikroorganizmy wyizolowane zostały również z próbek gleby pobranej z kilku stanowisk usytuowanych w pobliżu instalacji emitujących zanieczyszczenia. Ponadto Ekoinwentyka posiada własne szczepy bakteryjne, częściowo zaadaptowane i zdolne do eliminacji LZO i odorów, które wykorzystane zostały w procesie immobilizacji mikroflory na wypełnieniu reaktora KBT. W wyniku badań wybrano/stworzono 17 mieszanin roztworów mikroorganizmów zdolnych do eliminacji mieszaniny LZO co przedstawiono na rys. 2.

    Rys. 2. Wyniki badań absorbancji (stężenia) wybranych mikroorganizmów w czasie (17 wytypowanych najlepszych typów mikroflory).


    Natomiast przykładowe zdjęcia namnożonych i zaadaptowanych mikroorganizmów występujących w KBT przestawiono na rys. 3.
    Wyniki dotychczas realizowanego projektu POIR 1.1.1. pozwalają stwierdzić, że istotne przewagi nad innymi biofiltrami, a mianowicie absorpcja i regeneracja zanieczyszczeń przebiegają w jednym aparacie. Bioreaktory KBT będą pracowały w sposób ciągły. Niepodważalną zaletą KBT ze złożem stałym będą niskie koszty inwestycyjne i eksploatacyjne, umiarkowana temperatura procesu (20-35 st. C), kontrola i możliwość utrzymywania optymalnych warunków prowadzenia procesu oraz wysoka wydajność oczyszczania gazu. Ponadto proces biodegradacji LZO i odorów w KBT jest w pełni bezodpadowy. Istotne znaczenie mają również małe opory przepływu gazu przez złoże bioreaktora, a także istotnie krótszy czas przebywania w porównaniu do bioskruberów obecnie stosowanych, co wpływa jednoznacznie na wielkość instalacji i jej koszt inwestycyjny oraz eksploatacyjny. Opracowane w ramach projektu rozwiązanie technologiczne przyczyni się do wzrostu innowacyjności i konkurencyjności rodzimej branży technologicznej na arenie międzynarodowej poprzez poszerzenie katalogu oferowanych na rynku polskim rozwiązań technologicznych wykorzystywanych w procesie oczyszczania gazów odlotowych emitowanych do powietrza.        

    Rys. 3. Zdjęcia mikroflory występującej w pracującym KBT.                  

    Damian Kasperczyk
    Ekoinwentyka Sp. z o.o., Szyb Walenty 26, 41-707 Ruda Śląska, Poland, tel. +48 32 7895141, e-mail: biuro@ekoinwentyka.pl
    Krzysztof Barbusiński
    Politechnika Śląska, Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki, Zakład Technologii Wody i Ścieków
    Krzysztof Urbaniec
    Warsaw University of Technology, Plock Branch, Jachowicza 2/4, 09-402 Plock, Poland

    LITERATURA
    1. Aydin Berenjian, 1Natalie Chan and 2Hoda Jafarizadeh Malmiri: “Volatile Organic Compounds Removal Methods: A Review”, American Journal of Biochemistry and Biotechnology, 2012, 8 (4), 220-229
    2. Cox, H.H.J. and M.A. Deshusses, 1998. Biological waste air treatment in biotrickling filters. Curr. Opin. Biotechnol., 9: 256-62. DOI: 10.1016/S0958-1669(98)80056-6

    3. Doble, M. and A. Kumar, 2005. Biotreatment of Industrial Effluents. 1st Edn., Butterworth-Heinemann, ISBN-10: 0750678380, pp: 336.
    4. Beissner R.S, I in.,. “Synthesis of brominated heptanones and bromoform by a bromoperoxidase of marine origin”. Biochemistry. 1981 Jun 23;20(13):3724-31.
    5. Dane internetowe: http://eawag-bbd.ethz.ch/dcm/dcm_map.html; Betsy M. Martinez-Zayas and completed by Ryan McLeish, University of Minnesota, 2017
    6. Freedman D.L., Gosset J.M.: “Biodegradation of Dichloromethane and Its Utilization as a Growth Substrate under Methanogenic Conditions”, APPLIED AND ENVIRONMENTAL MICROBIOLOGY, Oct. 1991, p. 2847-2857
    7. Trusek – Holownia A.: „Układy homo- i heterogeniczne w biodegradacji lotnych związków organicznych” Inż. Ap. Chem. 2009, 48, 3, 117-118