Malowanie proszkowe jest złożonym procesem technologicznym, na który ma wpływ bardzo wiele czynników
Do stosowania w kontakcie z warunkami atmosferycznymi produkowane są farby na bazie żywic: poliestrowych, poliuretanowych, akrylowych i różnych mieszanek wymienionych żywic. Zostały w praktyce przyjęte dwa stopnie odporności na warunki atmosferyczne, w zależności od zakresu zastosowania: farby przemysłowe są stosowane na elementy mniej odpowiedzialne (meble ogrodowe, rowery i sprzęt sportowy, szafki rozdzielcze itp.), farby architektoniczne są stosowane na elementy bardziej odpowiedzialne i przewidziane do długotrwałego użytkowania (metalowe okna, drzwi, elementy fasad budynków itp.).
Technologia wykonywania powłok za pomocą farb proszkowych pozwala na uzyskanie powłok o różnym efekcie wizualnym. Wśród najbardziej popularnych możemy wymienić:
- powłoki gładkie: od błyszczących do głęboko matowych;
- powłoki o drobnej strukturze (wygląd powłoki przypomina gruboziarnisty papier ścierny) – powłoki te są dostępne przeważnie matowe;
- powłoki o grubej strukturze: błyszczące i matowe (wygląd powłoki przypomina trochę skórkę pomarańczy).
Połysk jest jednoznacznie określany za pomocą sprzętu pomiarowego dla powłok gładkich. W przypadku powłok strukturalnych niejednorodne odbicie światła uniemożliwia uzyskanie wiarygodnego pomiaru.
Przy wyborze farby dla planowanych zastosowań należy dokładnie przestrzegać zaleceń producenta. Każdy z odpowiedzialnych producentów farb proszkowych dostarcza swoim klientom wraz z farbą wiedzę techniczną odnośnie do jej stosowania. Jeśli brak nam wsparcia technicznego ze strony dostawcy farb, to ze swoimi problemami zostaniemy sami.
4. Przygotowanie powierzchni przed malowaniem
Przyczepność farb proszkowych do podłoża i tym samym w znacznym stopniu własności ochronne powłoki są zależne głównie od właściwego przygotowania powierzchni przed malowaniem. To przygotowanie powierzchni decyduje o tym, jak długo powłoka będzie użytkowana bez widocznych śladów korozji. Jest wiele nieporozumień na temat konieczności i sposobów obróbki powierzchni i dlatego trzeba pamiętać, że:
- przygotowanie powierzchni jest zależne od spodziewanego środowiska, w którym będzie użytkowana powłoka. Powłoki użytkowane wewnątrz pomieszczeń nie wymagają tak dobrego przygotowania przed malowaniem jak np. powłoki architektoniczne;
- przyczepność powłok do podłoża jest bezpośrednio związana z właściwie przeprowadzonym przygotowaniem powierzchni. Zła przyczepność bezpośrednio po nałożeniu powłoki jest przeważnie rezultatem braku lub błędnie przeprowadzonego przygotowania powierzchni;
- proste jednozabiegowe sposoby przygotowania powierzchni mają niewątpliwe zalety, lecz zakres ich zastosowania jest ograniczony do powierzchni użytkowanych wewnątrz pomieszczeń;
- mechaniczne przygotowanie powierzchni (obróbka strumieniowo-ścierna) jako jedyna operacja przygotowania podłoża przed malowaniem może być przyczyną wad powłoki. W procesie mechanicznym nie ma możliwości odtłuszczenia powierzchni;
- stal i metale kolorowe wymagają różnego przygotowania powierzchni i mają różną odporność korozyjną;
- stopy aluminium stosowane w architekturze powinny być przygotowywane przed malowaniem zgodnie z wytycznymi Qualicoat lub GSB. Jedynie przygotowanie akceptowane przez te standardy pozwala na bezpieczne i bezproblemowe stosowanie powłok proszkowych w architekturze;
- powierzchnie stalowe wymagają szczególnej dbałości, o ile planujemy eksploatację powłok w warunkach atmosferycznych. Wskazane jest stosowanie powłok cynkowych jako podkład pod powłoki proszkowe lub zestawów malarskich o podwyższonej odporności. Powłoki fosforanowe jako przygotowanie na warunki atmosferyczne to za mało.
