Interpon Redox – systemy ochrony przeciwkorozyjnej
Od zarania dziejów człowiek rozwija swoje umiejętności inżynieryjno-konstrukcyjne. Swoje pierwsze konstrukcje ulepszał, zabezpieczając je w sposób, który pozwalał na wydłużenie ich trwałości i żywotności. A to gliną, a to mieszankami krwi, łajna i popiołu z wapnem. Drewniane statki konserwowano olejem z dodatkiem arszeniku i siarki, by zapobiegać powstawaniu narośli organicznych (informacje z papirusa datowanego na 412 rok p.n.e.). Już wtedy wiedziano, że sama konstrukcja, choćby starannie przemyślana i wzniesiona, może posłużyć dłużej, jeśli się ją w rozsądny sposób ulepszy – zabezpieczy przed działaniem środowiska. Do dziś, w taki prymitywny wydawałoby się sposób, zabezpiecza się np. domy mieszkalne w Afryce, Azji czy Ameryce Południowej.
Oczywiście, wraz z rozwojem cywilizacji, pojawiały się nowe konstrukcje – kamień, wypalana cegła – ale jedyną siłą takich budowli była grubość wznoszonych murów, natomiast trudno było zapobiec erozji materiałów, zwłaszcza że budowle te były coraz okazalsze. Nawet umacnianie konstrukcji ołowiem miało sporo minusów, albowiem w przypadku pożarów czy ostrzału ogniem, ołów łatwo się wytapiał i budowle traciły swoją wytrzymałość.
Historia żelaza i stopów opartych na tym pierwiastku obejmuje okres 6 tysięcy lat. Już w czwartym tysiącleciu przed naszą erą zaczęto wyrabiać przedmioty użytkowe z kutego żelaza, o czym świadczą znaleziska archeologiczne w Mezopotamii, Egipcie i Azji Zachodniej. Na szerszą skalę stosowano żelazo w Babilonie już w czasach Hammurabiego. Nie było to jednak żelazo uzyskane z rud, a pochodziło ze znalezionych na ziemi meteorytów. Dlatego też w językach staroegipskim i sumeryjskim słowo „żelazo” oznaczało „metal z niebios”. Żelazo z rud zaczęto otrzymywać 2 tysiące lat przed naszą erą, najpierw w Azji Mniejszej.
Stal, która wykorzystywana jest w budownictwie, dzieli się na gatunki i klasy. Pod uwagę brane są właściwości mechaniczne, takie jak granica plastyczności czy wytrzymałość na rozciąganie. Stal sama w sobie ma dobre właściwości mechaniczne i wytrzymałościowe, ale musimy pamiętać, że nawet w stali nierdzewnej mogą zachodzić zjawiska korozyjne. Są one zależne od środowiska (od C1 do C5 włącznie) oraz od jakości materiału, ale można z tym się mierzyć, i to z całkiem dobrym skutkiem, znacząco wydłużając żywotność materiału. A to się stanowczo opłaca, ponieważ szacuje się, iż korozja globalnie kosztuje od około 1,8 do 2,2 tryliona EUR rocznie, a koszt ten corocznie rośnie (wraz z konsumpcją na stal). Trylion to dużo, gdybyśmy trylion przedstawili jako sekundy, to milion sekund to jakieś półtora tygodnia, bilion to mniej więcej 30 lat (pamiętacie czasy przed erą telefonów komórkowych i pierwsze wolne wybory w Polsce), a trylion? Bagatela, jakieś 30 tysięcy lat. Warto więc zadbać, by zabezpieczyć materiał przed korozją, bo wyeliminować jej się nie da.Kategorie korozyjności.

Kategorie korozyjności
Jak to robić? Otóż na przykład wdrażając nowe i bardziej skuteczne metody ochrony i kontroli, zwiększając bezpieczeństwo procesów i żywotność materiałów. Projektowanie rozwiązań służących zapobieganiu lub kontrolowaniu korozji ukierunkowane jest na stworzenie powłok tworzących barierę dla zaistnienia zjawiska korozji. Jednym z elementów jest właściwe przygotowanie powierzchni, obróbka mechaniczna lub chemiczna, kolejnym jest zastosowanie powłok, które w znaczący sposób wpływają na spowolnienie procesów korozyjnych. Ale sama farba to już za mało. Tęgie umysły inżynieryjne głowiły się nad opracowaniem wysokowydajnych rozwiązań, z którymi nawet złożone wyzwania związane z korozją stają się łatwe do rozwiązania. Zwłaszcza, że opracowano je do stosowania na wszystkie rodzaje podłoży, powierzchni i środowisk. Wydłużenie cyklu życia projektowanych budowli i budynków jest dziś wyjątkowo ważne.
Systemy Interpon Redox zostały przygotowane tak, aby uwzględniać wszystkie zmienne, w zależności od podłoża i środowiska, co znacznie ułatwia wybór idealnego systemu powlekania. Powłoki zabezpieczające ze względu na swoją charakterystykę dzielimy na barierowe, aktywne i mieszane.
Co pozostaje spójne? To system Interpon Redox, który umożliwia całej gamie oferowanie najwyższego poziomu ochrony.
Rodzaje ochrony przed korozją.
Antykorozyjne właściwości cynku
Działanie podkładów cynkowych opiera się na elektrochemicznych właściwościach metali. Pierwiastki o właściwościach metalicznych można ułożyć według wzrostu potencjału elektrochemicznego i zarazem zgodnie ze spadkiem aktywności do tworzenia kationów. Aby uprościć zagadnienie i uniknąć niepotrzebnego wnikania w istotę procesu, należy przyjąć prostą zależność. Im bardziej ujemny potencjał normalny metalu, tym większa jest jego zdolność do ulegania reakcji utlenienia.
A więc w przypadku wspólnego występowania dwóch metali, pierwszy korozji ulegnie ten o niższym potencjale elektrochemicznym – czyli występujący wcześniej w szeregu napięciowym. W przypadku pary cynk–żelazo, pierwszy z metali zacznie oddziaływać w warunkach korozyjnych z wodą, wytwarzając na swojej powierzchni ochronną warstwę tlenku cynku i równocześnie blokując rozwój korozji stali. Często specjaliści badający schemat działania elektrochemicznego zabezpieczania antykorozyjnego nazywają je „ochroną ofiarną”. Cynk „poświęca się”, chroniąc żelazo przed korozją, ulegając stopniowemu utlenieniu. Dzieje się tak aż do wykorzystania ostatniego atomu cynku. Dopiero wówczas może nastąpić początek rozwoju korozji podłoża stalowego.







