Drewno

Lakiernie w branży meblarskiej to nie tylko zautomatyzowane linie przemysłowe o dużej przepustowości, ale również małe kabiny lakiernicze wykorzystywane przez lokalnych producentów. Pojawia się pytanie, czy te mniejsze rozwiązania różnią się od standardowych urządzeń stosowanych w branży? Odpowiedź brzmi: i tak, i nie – wszystko zależy od charakteru produkcji. Firma produkująca fronty meblowe, które w większości są lakierowane, niekoniecznie musi posiadać pełnowymiarową lakiernię. Bardzo często do efektywnej produkcji wystarczy odpowiednio zabudowana ścianka lakiernicza. Jeśli uda się precyzyjnie oczyścić przepływające przez nią powietrze, jakość produkowanych elementów będzie wysoka. Alternatywą są małe kabiny lakiernicze typu stolarskiego z wbudowaną ścianą wyciągową. To w zasadzie standardowa lakiernia, z tą różnicą, że powietrze jest wyciągane nie przez kraty pomostowe w podłodze, lecz przez dodatkową ściankę wyciągową umiejscowioną na jednej ze ścian lakierni. Takie rozwiązanie umożliwia szybkie seryjne malowanie wielu elementów w pobliżu ścianki, a następnie ich odstawienie w obszar kabiny, gdzie mogą swobodnie wyschnąć. Jednocześnie wymuszony obieg powietrza zapobiega osadzaniu się odkurzu lakierniczego powstającego podczas malowania kolejnych elementów. Podobne efekty można uzyskać w standardowej lakierni. Warto pamiętać, że ściana wyciągowa generuje lepszy przepływ powietrza w jej pobliżu, co ułatwia seryjne malowanie niewielkich elementów, które po procesie można łatwo odstawić do suszenia.

Reasumując, lakiernie w stolarstwie są bardzo zbliżone do pozostałych urządzeń wykorzystywanych w przemyśle. Przede wszystkim powinny być tak dobrane, aby zapewnić jak najwyższą jakość malowanych elementów. Ważnym czynnikiem w lakierowaniu produkcyjnym jest również ekonomia. Należy tak dobrać parametry lakierni, aby mogła ona pracować z jak najmniejszym wolumenem powietrza w możliwie krótkim czasie, zapewniając bardzo wysoką jakość powłoki lakierniczej. Trzeba przy tym pamiętać, że nie można ograniczyć przepływu powietrza poniżej pewnego minimum. Musi to być kompromis pomiędzy wydajnością a ekonomią.