Powłoka konwersyjna otrzymana z pasywacji fluorkowej suszona w standardowych warunkach (F:Std) i wygrzewana w wysokiej temperaturze (F:HT)
Co(OH)2 → Co(OH)3 (3)
Porównując standardowe potencjały redukcyjne reakcji z udziałem kobaltu (III) (patrz równanie 4) i chromu (III) (patrz równanie 5)19,20 można zauważyć, że w środowisku alkalicznym trójwartościowy kobalt powinien być zdolny do utleniania trójwartościowego chromu. Na tej podstawie można przypuszczać, że kobalt działa jak katalizator i sprzyja utlenianiu chormu (III) w powłokach konwersyjnych, co ilustruje równanie 6.
Co3+ + e– → Co2+ ; φCo = 0.17 ν (4)
Cr(OH)3 + 5 OH– → CrO42– + 4 H2O + 3 e– ; φCr = 0.12 ν (5)
Cr3+ + 3 Co3+ → Cr6+ + 3 Co2+ (6)
- Wpływ pH
Odczyn pH roztworu pasywacji ma wpływ zarówno na proces tworzenia warstwy konwersyjnej, jak i na jej właściwości. Równania 7- 9 przedstawiają mechanizm wytwarzania warstwy konwersyjnej.
Zn + 2 H+ → Zn2+ + H2 (7)
Dodatkowo, azotan (przeciwjon do jonu chromu i kobaltu) redukowany jest do jonu amonowego.
NO3– + 10 H3O+ + 8 e– → NH4+ + 13 H2O (8)
W wyniku tych reakcji w przestrzeni między powłoką cynkową a roztworem soli chromu (III) wzrasta pH. Powstaje wodorotlenek chromu (III), odkładając się na powierzchni cynku w postaci warstwy konwersyjnej.
Cr3+aq + 3 OH– → Cr(OH)3 ↓ (9)
Podczas hydrolizy aktywne składniki, takie jak Zn2+, Co2+, aniony czy ligandy również ulegają wbudowaniu w powłokę konwersyjną. Podczas tego procesu pH musi być utrzymywane na tym samym poziomie przez dodawanie kwasu.
Tabela 2 przedstawia wyniki pomiarów grubości powłoki w analizie SEM dla roztworów pasywacji pracujących w pH 1,5 – 2,4. Grubość powłoki konwersyjnej wzrasta ze wzrastającym pH do wartości 1,8, a następnie spada dla pH powyżej 1,8. Wartość pH roztworu wpływa zarówno na stopień rozpuszczania cynku, jak i na rozpuszczanie samej powłoki konwersyjnej21. Zakłada się, że przy pH niższym niż 1,8 proces rozpuszczania powłoki konwersyjnej przebiega szybko, przy pH powyżej 1,8 – wolno22.
c(Cr; dostosowane) [µg/cm²] = (0,1 µg/cm² / 300 nm)* dGrubość [nm] (10)
Tabela 2 przedstawia dostosowane limity stężenia chromu (VI) w powłokach konwersyjnych zależnie od grubości powłoki.

Tab. 2. Grubość powłoki i dostosowane limity stężenia chromu (VI) w powłokach konwersyjnych otrzymanych z pasywacji opartych na organicznym ligandzie (OL) lub fluorkach (F) pracujących w różnych pH.
Stabilność stanu walencyjnego chromu zależy od pH. W środowisku kwaśnym chrom trójwartościowy jest stabilizowany, podczas gdy wzrastające pH zwiększa stabilność chromu sześciowartościowego, co wyjaśnia wyższe stężenie chromu (VI) w powłokach konwersyjnych otrzymanych z pasywacji pracujących w wyższym pH.

Rys. 6. Stężenie chromu (VI) w powłokach konwersyjnych otrzymanych z pasywacji opartych na organicznym ligandzie (OL) lub fluorkach (F) pracujących w różnych pH.
- Wpływ wygrzewania
Dość powszechnym zabiegiem w galwanicznej obróbce powierzchni jest wygrzewanie spasywowanych elementów w temperaturze ok. 200°C w czasie kilku godzin. Zakłada się, że powłoka konwersyjna zaraz po nałożeniu ma galaretowatą strukturę, która wymaga utwardzenia podczas suszenia12. Obróbka cieplna sprzyja usuwaniu wilgoci uwięzionej w powłoce i zamyka pory, co znacznie podnosi odporność korozyjną. Wygrzewanie w wysokich temperaturach wykorzystywane jest do odwodorowania.
Zbadano, w jaki sposób temperatura wpływa na właściwości powłoki konwersyjnej. Próbki wysuszono w standardowym procesie (60°C/ 10 minut) lub wygrzewano w temperaturze 215°C w czasie 6 godzin. Rys. 7 obrazuje zmiany w grubości powłoki na skutek działania temperatury.






