Powłoka po zniszczeniu - chlorokauczukowa

gdzie:
S – odporność na ścieranie [kg/μm],
M – masa użytego materiału ściernego [kg],
G – średnia grubość badanej powłoki [μm].
WYNIKI BADAŃ
Pomiar grubości powłok został przeprowadzony zgodnie z normą PN-EN ISO 2808: 2008 [12]. Wykorzystano metody magnetyczne za pomocą przyrządu Mini Test 730 FH5 wyprodukowanego przez firmę ElektroPhysik. Przyrząd ten wykorzystuje prądy wirowe i indukcję magnetyczną. Powłoki do badań odporności na uderzenia miały średnią grubość 90 µm ± 45 µm.
Podczas badań odporności na uderzenia opuszczano obciążnik o masie 1 kg z różnych wysokości, aby wyznaczyć minimalną wysokość, przy której następowało uszkodzenie mechaniczne powłoki. W powłoce chlorokauczukowej całkowite przerwanie struktury powłoki występowało po opuszczeniu obciążnika już z 2,5 cm (rys. 3a). Dla powłoki alkidowej była to wysokość 40 cm (rys. 3b). Natomiast najlepszą odpornością na uderzenia charakteryzuje się powłoka ftalowa, ponieważ uległa zniszczeniu, uderzając z wysokości 50 cm z energią 4,9 J (rys. 3c).
Analizując otrzymane wyniki ścieralności jednoznacznie można stwierdzić, iż kąt, pod jakim ścierniwo uderza w powierzchnię powłoki, ma bardzo duże znaczenie. Powłoki umieszczone pod kątem 45° mają kilkukrotnie niższą ścieralność, niż powłoki badane pod kątem 80°. Powłoki chlorokauczukowe, które były ustawione pod kątem 45°, charakteryzują się najlepszą odpornością na zużycie erozyjne. Natomiast ścieralność tych samych powłok, ale ustawionych pod kątem 80° jest najniższa spośród badanych materiałów.
WNIOSKI
Spośród badanych powłok najmniejszą odpornością na uderzenia charakteryzuje się powłoka chlorokauczukowa, gdyż uszkodzenie jej powierzchni nastąpiło po uderzeniu z energią 0,25 J. Natomiast największą odporność na uderzenia posiadają powłoki ftalowe, które ulegały zniszczeniu po opuszczeniu obciążnika z wysokości 50 cm (4,9 J). Na szybkość zużywania erozyjnego wpływa prędkość uderzenia cząstek, a także kąt, pod jakim padają one na powierzchnię. Im większy kąt, pod jakim ścierniwo uderza w powierzchnię powłoki, tym wolniej ulega ona zużyciu ściernemu. Powłoka chlorokauczukowa, która najszybciej ulegała zniszczeniu podczas spadania obciążnika, ma najwyższą odporność na ścieranie (ustawiona pod kątem 45°). Badane powłoki antykorozyjne charakteryzują się odmiennymi właściwościami mechanicznymi. Otrzymane wyniki mogą być pomocne przy doborze powłoki w zależności, w jakim środowisku będą one pracować; czy narażone będą częściej na działanie erozyjne, czy udary.
dr Paulina Mayer
Politechnika Wrocławska | Wydział Mechaniczny | Katedra Odlewnictwa, Tworzyw Sztucznych i Automatyki | Zespół Tworzyw Sztucznych
paulina.mayer@pwr.edu.pl
LITERATURA
Kotnarowska D., Wojtyniak M.: Metody badań jakości powłok ochronnych, Wydawnictwo Politechniki Radomskiej, Radom 2010.
Kowalski Z.: Powłoki z tworzyw sztucznych, WNT, Warszawa 1973.
Barcerowska B., Ozygowicz W., Rydarowski H., Szczota J., Tkaczyk S.: Powłoki Ochronne, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice 1997.
Kotnarowska D., Wpływ nanocząstek miedzi na odporność erozyjną powłok akrylowych, Tribologia 2007, 2, 293-302,
Kotnarowska D., Powłoki ochronne, Wydawnictwo Politechniki Radomskiej, Radom 2007,
PN-EN10027-1: 2007 Systemy oznaczania stali - Część 1: Znaki stali.
http://www.kartytechniczne.sniezka.pl/pl/%c5%9anie%c5%bbka_supermal%c2%ae_emalia_chlorokauczukowa.pdf
http://www.kartytechniczne.sniezka.pl/pl/%c5%9anie%c5%bbka_supermal%c2%ae_emalia_olejno-ftalowa.pdf
http://www.farbyjedynka.pl/sites/default/files/produkty/specyfikacja/jedynka_do_drewna_i_metalu_mat.pdf
PN-EN ISO 6272-1:2011 Farby i lakiery -Badania nagłego odkształcenia (odporność na uderzenie). Część 1: Badanie za pomocą spadającego ciężarka, wgłębnik o dużej powierzchni.
MAYER P., KACZMAR J.W., Odporność na uderzenia wybranych powłok polimerowych na substratach stalowych, Przetwórstwo Tworzyw 2012, 3 (146), 250-253,
PN-EN ISO 2808:2008 Farby i lakiery -Oznaczanie grubości powłoki.







