Powyższe kryteria, tzw. zasadę 80/20, możemy znaleźć również w treści normy ISO 19840.
Należy zwrócić uwagę na osiągnięcie wymaganej grubości warstwy i unikanie obszarów o zbyt dużej grubości warstwy. Zaleca się, aby maksymalna grubość warstwy (wartość pojedyncza) nie przekraczała trzykrotnej wartości NDFT. W przypadku jej przekroczenia strony umowy muszą uzgodnić rozwiązanie na podstawie wiedzy fachowej. W przypadku niektórych materiałów lub systemów powłokowych może istnieć krytyczna, maksymalna grubość powłoki. Dlatego też należy przestrzegać informacji podanych w karcie technicznej producenta materiału powłokowego.
Inne wymagania
Norma DIN 55633-1 [2] odnosi się również do innych zagadnień, takich jak:
- projektowanie konstrukcji z uwzględnieniem zabezpieczenia antykorozyjnego. Wskazuje w tym zakresie na wymagania zawarte w normie EN ISO 12944-3 [1c];
- pakowanie, transport, przechowywanie i montaż elementów konstrukcji. Rodzaj opakowania, jak również warunki podczas transportu, składowania i montażu mają znaczący wpływ na skuteczność systemu ochrony antykorozyjnej. Należy przestrzegać wskazówek podanych przez klienta lub dostawcę, w szczególności unikać wnikania wilgoci i podwyższonych temperatur;
- późniejsza obróbka elementów powlekanych proszkowo. Należy unikać późniejszej obróbki elementów powlekanych proszkowo, ponieważ zastosowana ochrona antykorozyjna ulega zwykle uszkodzeniu. W przypadkach uszkodzeń należy przeprowadzić profesjonalną naprawę, aby zapewnić wymaganą ochronę przed korozją. Rodzaj naprawy musi być wcześniej uzgodniony z klientem;
- badania jakości. Jeśli wymagane są badania zapewniające jakość, powinny one zostać wcześniej określone w umowie między stronami. Podobne uzgodnienia powinny dotyczyć odpowiedzialności i kompetencji. Norma odnosi się także do wymagań w stosunku do próbek oraz rodzajów badań i warunków koniecznych do przeprowadzenia badań;
- oznakowanie systemu ochrony przed korozją. Norma podaje informacje, jakie producent i wykonujący malowanie powinni podać przy każdej dostawie.
Podsumowanie
Producenci konstrukcji stalowych w coraz szerszym zakresie wykorzystują do zabezpieczania antykorozyjnego konstrukcji powłoki proszkowe. Problemem, jaki powstaje już na etapie opracowywania specyfikacji, jest brak normatywnych uregulowań na poziomie europejskim i światowym (normy EN i ISO), w zakresie stalowych konstrukcji nośnych. Opisana w niniejszym artykule norma DIN 55633-1 [2] może być w takich przypadkach niezmiernie pomocna. Swym zakresem obejmuje zastosowanie zabezpieczenia antykorozyjnego poprzez powłoki proszkowe na konstrukcjach wykonanych ze stali niestopowej i niskostopowej o grubości powyżej 3 mm. Jej postanowienia dotyczą również konstrukcji ocynkowanych ogniowo. Może być zastosowana także do innych rodzajów konstrukcji, jeśli strony umowy wyrażą na to zgodę.
