Kategorie korozyjności
Odnosząc się do kategorii korozyjności, w normie DIN 55633-1:2021 [2] przywołano podział środowiska korozyjnego na sześć kategorii zgodnie z zapisami norm DIN EN ISO 9223 [15] i DIN EN ISO 12944-2 [1b]: C1 – bardzo mała korozyjność; C2 – mała korozyjność; C3 – średnia korozyjność; C4 – duża korozyjność; C5 – bardzo duża korozyjność; CX – ekstremalna korozyjność.
W ujęciu tabelarycznym (tab. 1) podano kategorie korozyjności i przykłady typowych warunków otoczenia, a także odniesienie do ubytku masy na jednostkę powierzchni oraz ubytku grubości po pierwszym roku eksploatacji (analogicznie do zapisów w normie EN ISO 12944-2 [1b] tab. 1).
Systemy ochrony przed korozją
W tabelach A.1 i A.2 norma podaje przykłady sprawdzonych systemów ochrony przed korozją w odniesieniu do kategorii korozyjności dla stali nieocynkowanej i ocynkowanej. Oczywiście dopuszcza również stosowanie innych systemów, ale po uprzednim zbadaniu ich przydatności do zastosowania.
Należy pamiętać, że zwykle nie ma bezpośredniej korelacji między odpornością powłoki na obciążenia w testach krótkoterminowych a odpornością na korozję w warunkach naturalnego starzenia się powłok. Wyniki badań z testów laboratoryjnych i naturalnego starzenia się w warunkach atmosferycznych, jak również doświadczenia z podobnymi systemami powłok pozwalają jednak na dobre oszacowanie odporności korozyjnej systemu powłokowego.W tabeli 3 (czasy badań wg DIN EN ISO 6270-2 [10] w zależności od kategorii korozyjności oraz oczekiwanego okresu trwałości) oraz tabeli 4 (badanie systemów powłokowych stosowanych na stal niestopową i niskostopową) norma wskazuje na wymagania dla badań wstępnych, mających na celu określenie przydatności systemu powłokowego. W tym celu, w specjalnych warunkach korozyjnych, można przeprowadzić kombinacje badań odporności na warunki atmosferyczne na zewnątrz, zgodnie z DIN EN ISO 2810 [16] oraz badań laboratoryjnych zgodnie z tabelą 3 i tabelą 4. Przy wyborze badań oraz warunków dla przeprowadzenia badań, należy kierować się warunkami późniejszego użytkowania konstrukcji, np. kategoria korozyjności środowiska, w którym konstrukcja będzie pracowała, założony czas ekspozycji, odkształcenia mechaniczne konstrukcji po nałożeniu powłoki, kontakt z innymi materiałami, naprężenia mechaniczne w nałożonej powłoce.
Materiały powłokoweW zapisach normy przedstawiono typowe spoiwa dla farb proszkowych stosowanych przy zabezpieczeniu antykorozyjnym konstrukcji stalowych – tabela 4.
