Za pomocą systemów powłok proszkowych – norma DIN 55633-1 – wybrane aspekty
Wybory pomiędzy malowaniem proszkowym a malowaniem „na mokro” to nierzadko kluczowe kwestie w zabezpieczeniu antykorozyjnym konstrukcji stalowych. Istotną rolę mogą w tym wyborze odgrywać normy i standardy regulujące jakość, bezpieczeństwo i zgodność z wymaganiami ochrony środowiska. W przypadku specyfikowania wymagań dla zabezpieczeń antykorozyjnych poprzez farby „mokre”, schnące lub utwardzające się w warunkach otoczenia możemy wspomóc się zapisami w normach, np. EN ISO 12944 [1]. Dla powłok proszkowych takich uregulowań normatywnych, na poziomie europejskim, niestety nie ma. Spotykane specyfikacje wykonania zabezpieczenia antykorozyjnego poprzez powłoki proszkowe ograniczają się nierzadko jedynie do określenia koloru i grubości powłoki.
Autorzy niniejszego artykułu wskazują na możliwość opracowywania specyfikacji powłok proszkowych z wykorzystaniem zapisów niemieckiej normy DIN 55633-1 [2] „Materiały powłokowe; Ochrona antykorozyjna konstrukcji stalowych za pomocą systemów malowania proszkowego” – Część 1. „Ocena systemów powłok proszkowych i właściwości użytkowe powłok”. Część druga normy DIN 55633-2:2023 [3] „Ocena epoksydowych systemów powłok kataforetycznych i proszkowych oraz wykonanie powłok” nie została opisana w niniejszym artykule. Odnosi się ona do systemów proszkowych nakładanych na podkłady kataforetyczne (KTL).
W artykule przybliżono wybrane aspekty z części pierwszej normy DIN 55633-1 [2].
- Zakres stosowania
Wymagania opisane w normie DIN 55633-1:2021 [2] dotyczą zabezpieczenia antykorozyjnego elementów nośnych konstrukcji wykonanych ze stali niestopowej lub niskostopowej poprzez:
- powłoki proszkowe na elementach o grubości nominalnej powyżej 3 mm, wcześniej ocynkowanych ogniowo zgodnie z DIN EN ISO 1461 [4];
- powłoki proszkowe na elementach o grubości nominalnej powyżej 3 mm bez powłok metalowych, które są narażone na korozję atmosferyczną.
Zapisy normy odnoszą się do powłok wykonanych w malarni. Wymagania te mogą być stosowane również dla elementów innych niż konstrukcyjne. Norma nie obejmuje swym zakresem przypadków obciążeń korozyjnych i okresów ochrony, których nie można zaklasyfikować do zdefiniowanych kategorii korozyjności. Dla takich przypadków wymagane jest podejście indywidualne.
Powołania normatywne
Norma DIN 55633-1:2021 [2] w swej treści przywołuje znane normy z zakresu wytwarzania konstrukcji stalowych i antykorozji: DIN EN 1090-2:2018 [5], DIN EN 1090-4 [6]; DIN EN ISO 1461:2009 [4]; DIN EN ISO 2409 [7]; DIN EN ISO 2808 [8]; DIN EN ISO 4628-1; -2; -3; -4; -5; -8 [9]; DIN EN ISO 6270-2 [10]; DIN EN ISO 9227 [11]; DIN EN ISO 12944-1; -2; -3; -4; -6 [1]; DIN EN ISO 16276-2 [12]; DIN ISO 19840 [13]. Należy zwrócić uwagę, że część z powołanych norm jest tzw. normami datowanymi.
Terminologia
W treści normy podano objaśnienia stosowanych terminów, między innymi: powłoka, wyrób lakierowy, system powłokowy, powłoka gruntowa, top coat, obciążenie korozyjne, system ochrony przed korozją, system duplex, czas trwania ochrony, naprawa, nominalna grubość warstwy, dostępność, element nośny.
Część tej terminologii jest tożsama z terminologią w znanych normach, np.: EN ISO 4618 [14], EN ISO 12944 [1].
