Antykorozja

Rys. 5. Efekt białej korozji na powierzchni powłoki cynkowej [materiały własne]

W praktyce przemysłowej przed malowaniem proszkowym stosowane są dwa rodzaje przygotowania powierzchni: chemiczne poprzez zanurzanie lub natrysk oraz mechaniczne realizowane poprzez omiatanie dedykowanym do cynku ścierniwem. Dla porównania oczyszczarkę mechaniczną oraz komorę do natrysku mediów w przypadku przygotowania chemicznego przedstawiono na rys. odpowiednio 6 i 7. Omiatanie powierzchni cynku pozwala na schropowacenie powierzchni, jednak czasami może pozostawić śladowe ilości zanieczyszczeń. Dlatego do śrutu dodawane są środki chemiczne wiążące resztki zanieczyszczeń. Ścierniwo w oczyszczarkach wirnikowych znajduje się na ogół w obiegu zamkniętym. Ważne jest stosowanie nieznacznej intensywności omiatania, aby nie uszkodzić i nie zedrzeć powłoki cynkowej, a jedynie delikatnie schropowacić jej powierzchnię. Ubytek grubości warstwy cynkowej podczas omiatania podczas testów praktycznych prowadzonych w malarniach wynosi 4–9% – w zależności od intensywności prowadzenia zabiegu. Mechaniczne przygotowanie powierzchni pozwala na uzyskanie wyższej adhezji powłoki proszkowej do warstwy cynku, jednak jest około dwa razy droższe w zastosowaniu ze względu na koszt energii elektrycznej potrzebnej do pracy silników rzutników śrutu. 
Obróbka chemiczna powierzchni wyrobów ocynkowanych jest równie często prowadzona w procesach łączących mycie alkaliczne i wytworzenie warstwy konwersyjnej (np. fosforanów żelaza lub cyrkonu). Procesy chemiczne wymagają ponadto płukania (czasami dwustopniowego) i suszenia. Po procesie rozwinięcie powierzchni jest mniejsze niż w przypadku omiatania, co wynika z wytworzonej na powierzchni warstwy konwersyjnej soli nierozpuszczalnych w wodzie.

Rys. 6. Widok przelotowej oczyszczarki mechanicznej [materiały własne]

Rys. 7. Widok przelotowej oczyszczarki chemicznej [fot. MGL Sp. z o.o.]

Wymagania dla powłoki proszkowej
Grubość powłoki proszkowej wg normy PN-EN 13438 nie powinna być mniejsza niż 60 µm [2]. Istnieje także możliwość zwiększenia grubości powłoki organicznej po wcześniejszych ustaleniach pomiędzy zamawiającym oraz wykonawcą prac w zakresie malowania. W takim przypadku zmienia się parametry aplikacji farby proszkowej lub stosuje systemy dwupowłokowe, uzyskując nawet grubość rzędu 150 μm. Ze względu na przeznaczenie systemów duplex do zastosowań zewnętrznych najczęściej jako warstwy wierzchniej używa się farb poliestrowych oraz epoksydowych. Wyroby malowane proszkowo z zastosowaniem farb poliestrowych odznaczają się bardzo dobrą odpornością na promieniowanie UV, a dzięki zastosowaniu epoksydowych posiadają lepszą adhezję do podłoża oraz odporność na oddziaływanie kwasów organicznych i nieorganicznych, zasad oraz alkoholi. Coraz popularniejsze stają się hybrydowe farby proszkowe na bazie kopolimerów epoksydowo­-poliestrowych w różnych proporcjach. Ze względu na trudności w aplikacji i magazynowaniu zdecydowanie mniejszą popularnością odznaczają się farby proszkowe poliuretanowe i akrylowe [7]. Panele ogrodzeniowe ocynkowane ogniowo i malowane proszkowo przedstawiono na rys. 8.