Antykorozja

Powłoki proszkowe na powierzchni wyrobów stalowych w aspekcie użytkowym posiadają niższą trwałość i odporność na uszkodzenia mechaniczne niż powłoki cynkowe wytwarzane ogniowo. Malowanie jest jednak tańsze w porównaniu z cynkowaniem ogniowym i daje nieporównywalnie większe możliwości w zakresie kształtowania estetyki powierzchni. 
Powierzchnia stali ocynkowanej (powłoki cynkowej na powierzchni zabezpieczanego wyrobu) ma metalicznoszarą barwę o nierównomiernym rozkładzie. W atmosferze morskiej i przemysłowej na powierzchni pojawiają się ponadto nacieki z jasnoszarych produktów korozji. Nie pogarszają one skuteczności ochrony korozyjnej, jednak stanowią dla klienta ważny aspekt akceptowalności usługi. W efekcie zastosowania malowania ocynkowanych wyrobów stalowych można znacząco poprawić walory estetyczne oraz dodatkowo wprowadzić oznakowanie informacyjne lub ostrzegawcze. Istnieje możliwość praktycznie nieograniczonego doboru koloru, a nawet faktury powierzchni, co daje efekt poprawy dekoracyjności. Na słupach telefonii komórkowej czy innych wysokich konstrukcjach stosowanie ostrzegawczych oznaczeń konstrukcji ocynkowanych (wprowadzanych np. przez malowanie) jest wymogiem bezpieczeństwa.
Malowanie proszkowe wyrobów ocynkowanych, pomimo dodatkowych kosztów, daje zatem wiele praktycznych korzyści. Połączenie właściwości powłoki cynkowej oraz powłoki malarskiej pozwala na znaczne wydłużenie okresu eksploatacji całego systemu ochrony korozyjnej. Powłoki duplex są od 1,5 do 2,7 razy trwalsze niż powłoki cynkowe i malarskie stosowane osobno w danych warunkach korozyjnych [1]. Oprócz tego dodatkowa warstwa barierowa na powłoce cynkowej zwiększa możliwości stosowania powłok cynkowych nanoszonych w technologii zanurzeniowej w środowisku kwaśnym i zasadowym (o wartości pH poza zakresem 6–12), w obecności soli morskiej czy w bardzo agresywnych warunkach przemysłowych, gdzie jej eksploatacja bez dodatkowej ochrony jest niewskazana ze względu na przyspieszoną korozję. Powłoka proszkowa ogranicza ponadto przenikanie związków cynku do środowiska, szczególnie do gleby i wody, co ma niebagatelne znaczenie dla ochrony zasobów naturalnych oraz organizmów żywych. 
W artykule przedstawiono problematykę malowania proszkowego wyrobów ocynkowanych ogniowo w kontekście doświadczeń własnych oraz wymagań normatywnych [2-5].

Powłoka cynkowa jako podłoże do malowania 
Powierzchnia powłoki cynkowej charakteryzuje się gorszą zdolnością do malowania w porównaniu do powierzchni stali konstrukcyjnej. Wynika to ze zdecydowanie niższej wartości energii powierzchniowej cynku [6]. Dodatkowym aspektem jest różnorodność właściwości powierzchniowych powłok cynkowych wytwarzanych na różnych gatunkach stali oraz na półwyrobach stalowych kształtowanych w różnych warunkach (na zimno i na gorąco). 
Podczas cynkowania ogniowego warunki prowadzenia procesu technologicznego (temperatura, skład stopu cynkowniczego) są praktycznie stałe i tak dobrane, aby zapewnić odpowiednią grubość oraz jakość powłoki przy zachowaniu niezmienionych właściwości wyrobu. Zmienny jest jedynie czas trawienia w procesie przygotowania powierzchni oraz czas zanurzania wyrobu w wannie z ciekłym stopem cynku o temperaturze ok. 450°C. Czas trawienia wydłużany jest przy bardzo skorodowanych konstrukcjach stalowych powyżej 30 min, a czas zanurzenia w stopie cynku zależy od pojemności cieplnej wyrobu determinowanej jego wymiarami, ciężarem oraz czasami stopniem złożoności konstrukcji lub wielkością otworów technologicznych.