• Reklama
    A1 - Kabe 12.02-12.02 Julian

Szukaj

    ReklamaB1 - EcoLine 04.2021-12.2025 Bogumiła

    Wydarzenia i relacje

    Wydanie nr: 4(90)/2014

    Wydarzenia i relacje

    Antykorozja

    Wydarzenia

    KALENDARZ

    WYDARZENIA

    ponad rok temu  01.07.2014, ~ Administrator,   Czas czytania 6 minut

    Strona 2 z 2

    Od kilku lat dużym zainteresowaniem wśród uczestników konferencji cieszy się tematyka powłok ogniochronnych, nie zabrakło więc i w tym roku sesji poświęconej temu zagadnieniu. Michał Wójtowicz przedstawił aktualną sytuację formalnoprawną wdrożenia rozporządzenia nr 305/2011 (CPR) ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzenia do obrotu wyrobów budowlanych, które weszło w życie w 2013 r.

    i pociągnęło za sobą nowelizację ustawy o wyrobach budowlanych. Przedstawił również aktualny stan wdrożenia wymagań dla wprowadzenia do obrotu wyrobów do zabezpieczeń ogniochronnych. Do czerwca 2013 r. podstawą wprowadzenia wyrobów ogniochronnych na rynek UE była Europejska Aprobata Techniczna opracowana na podstawie ETAG 018.

    W Polsce wydawane są też krajowe aprobaty techniczne na zestawy malarskie do zabezpieczania ogniochronnego konstrukcji stalowych w oparciu o ZUAT opracowany w ITB w 2003 r. i znowelizowany w 2011 r.

    ZUAT oparty jest na wymaganiach ETAG nr 18 cz. 2, różni się jednak w podejściu do metod oceny i warunków stosowania. Komitet Budownictwa wystosował propozycję wydania mandatu do CEN na opracowanie normy zharmonizowanej na wyroby do zabezpieczeń konstrukcji stalowych w warunkach pożaru. Zasady projektowania i nakładania farb pęczniejących, kryteria akceptacji i rozwiązania dla newralgicznych elementów konstrukcji (połączenia, śrubowe, pręty, elementy ażurowe) omówiła w swoim wystąpieniu Iwona Gajecka. Autorka wskazała istotne parametry technologiczne, których zachowanie umożliwia uzyskanie deklarowanych przez producenta właściwości eksploatacyjnych ogniochronnych powłok pęczniejących - w założeniach ETAG 018 cz. 2 przyjęto, że wszystkie badania i metody oceny stosowane podczas testów ogniochronnych, niezbędnych do udzielenia aprobat technicznych, odpowiadają zakładanemu 10-letniemu okresowi ochrony. Piotr Skrzypczak przeanalizował wymagania dotyczące odporności ogniowej konstrukcji tuneli drogowych i kolejowych w kraju i za granicą i wykazał istniejące w dokumentach niespójności, pomimo że wszystkim zabezpieczeniom stawia się ten sam cel, niezależnie od rodzaju tunelu. Referat Andrzeja Głębowicza obejmował zagadnienia dotyczące składu powłok ogniochronnych, z podziałem na spowalniające rozprzestrzenianie płomienia, na spoiwie cementowym i pęczniejące, oraz mechanizmu ich działania w trakcie pożaru.


    Jedna z sesji poświęcona była powłokom ochronnym. Kierunki rozwoju powłok antykorozyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem materiałów powłokowych z udziałem nanocząstek, omówiła Małgorzata Zubielewicz. Obecnie dużo badań prowadzi się nad opracowaniem tzw. powłok inteligentnych, do których należą powłoki o zdolności samonaprawiania się. Tego typu powłoki zawierają zbiorniczki (nanorurki, nanokapsułki itp.) w których znajdują się inhibitory korozji, spoiwa, utwardzacze i inne substancje służące do naprawiania powłoki w miejscu uszkodzenia, jak również środki biobójcze lub przeciwporostowe, uwalniające się pod wpływem czynników zewnętrznych, takich jak: zmiana pH, uszkodzenia mechaniczne, UV lub zmiany temperatury. Kolejny referat, Wojciecha Zatorskiego, dotyczył zagrożeń chemicznych spowodowanych rozkładem termicznym powłokotwórczych tworzyw polimerowych. Przemysłowe metody nakładania wyrobów lakierowych przedstawił w swoim wystąpieniu Józef Kozieł. W postaci krótkich filmów z linii produkcyjnych autor zaprezentował ciągłe pokrywanie blach (coil coating), malowanie metodą polewania wielostrumieniowego, nakładanie walcami litografii i nadruków, dwukolorowe malowanie beczek i sprzętu gospodarstwa domowego, malowanie płyt meblowych wyrobami lakierowymi utwardzanymi UV.

    Wygłoszono również referaty w sesjach dot. przemysłu chemicznego i petrochemicznego oraz poświęcone energetyce i sieciom przesyłowym, a także korozji i ochrony żelbetu.


    Wszystkie wygłoszone referaty wzbudziły zainteresowanie słuchaczy i ożywioną dyskusję, ponieważ dotyczyły zagadnień praktycznych i problemów, z którymi uczestnicy konferencji spotykają się na co dzień. Konferencje PSK mają charakter praktyczny, chociaż obejmują również referaty o charakterze naukowym. Wyniki wszystkich prezentowanych prac badawczych mają jednak zastosowanie w praktyce. Na tematykę konferencji mają wpływ członkowie PSK, dlatego przyciąga ona co roku liczne grono uczestników. Już teraz zapraszamy na przyszłoroczną konferencję, która odbędzie się w dniach 22-24 kwietnia 2015 r.


    Małgorzata Zubielewicz

    Tagi: antykorozja, PSK,