• Reklama
    A1 - kabe

Szukaj

    Reklama
    B1 - IGP 01.10 - 31.12 Julian

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 3(95)/2015

    Artykuły branżowe

    Antykorozja

    Normy/Prawo

    Budownictwo

    Przygotowanie Powierzchni

    ponad rok temu  01.05.2015, ~ Administrator   

    Strona 5 z 7

    Norma PN-EN 1090-1+A1 2012 w zakresie określonych istotnych wymagań dotyczących wykonawstwa konstrukcji stalowych i aluminiowych przywołuje następujące normy:

    - PN-EN 1090-2+ A1 2012 Wykonanie konstrukcji stalowych i aluminiowych. Część 2. Wykonanie konstrukcji stalowych

    - PN-EN 1090-3 + A1 2012 Wykonanie konstrukcji stalowych i aluminiowych. Część 3. Wykonanie konstrukcji aluminiowych


    Tablica 1. Stopień przygotowania powierzchni przed czyszczeniem wg PN-EN ISO 8501-3.


    Jedną z istotnych właściwości użytkowych jest trwałość wyrobu budowlanego. W cytowanej normie czytamy: "Elementy ze stali i aluminium odpowiednio zaprojektowane i wykonane nie ulegają degradacji jeśli nie dopuści się do wystąpienia korozji. Aby zapewnić wymagany okres przydatności konstrukcji potrzebna jest odpowiednia konserwacja elementu". Tak więc po raz pierwszy w istotnych europejskich dokumentach zadeklarowano znaczenie zabezpieczenia przed korozją dla trwałości obiektu.

    W odniesieniu do wykonawstwa konstrukcji stalowych zalecane jest przestrzeganie informacji ujętych przede wszystkim w grupach normach PN-EN ISO 8501 (4 części) i PN-EN ISO 12944 (8 części). Oczywiście, jak generalnie normy, zalecenia te nie są obligatoryjne, ale podwyższają stopień konkurencyjności wytwórni na rynku.

    Jakie z powyższego wynikają konsekwencje dotyczące przygotowania powierzchni? W pkt. 10.2 normy PN-EN 1090-2 podano, że przygotowanie powierzchni stalowych (nie dotyczy stali odpornych na korozję) powinno spełniać warunki określone w grupie norm PN-EN ISO 8501. I tak, wymagane jest, aby stopień usunięcia wad powierzchni, krawędzi i spoin wg normy PN-EN ISO 8501-3 podany był w specyfikacji. Projektant konstrukcji, po określeniu oczekiwanej trwałości powłok i kategorii korozyjności środowiska eksploatacji, powinien określić stopień usunięcia wad zgodnie z tablicą 1. Poszczególne stopnie P1, P2, P3 określają dokładność usunięcia wady uzależnioną właśnie od agresywności korozyjnej środowiska eksploatacji oraz deklarowanego okresu trwałości zabezpieczenia (patrz także zdjęcia z najczęściej spotykanymi wadami hutniczymi i montażowym).


    - Wady powierzchni

    Wyroby hutnicze bardzo często dostarczane są z wadami obniżającymi trwałość powłok ochronnych. Najczęściej spotyka się łuszczenia, wgniecenia zgorzeliny hutniczej, karby i odciski powierzchni walców, rowki i żłobki, wżery i kratery pokazane przykładowo na fot. 1.

    Wady powstają również w trakcie montażu konstrukcji, m.in. na niewłaściwie wykonanych spoinach czy też na krawędziach. Kilka przykładowych wad pokazano na zdjęciach oraz przytoczono wymagania dotyczące dokładności ich usunięcia zawarte w omawianej normie.

    Tagi: antykorozja,

    Jak się czujesz po przeczytaniu tego artykułu ? Głosów: 0

    • ZADOWOLONY
    • ZASKOCZONY
    • POINFORMOWANY
    • OBOJĘTNY
    • SMUTNY
    • WKURZONY
    • BRAK SŁÓW

    Komentarze (0)

    dodaj komentarz
    Aby dodać komentarz musisz podać wynik
      Nie ma jeszcze komentarzy...