W tablicy A1 normatywnego załącznika A do omawianej normy wymieniono rodzaje informacji (wymagań) dodatkowych, które powinny być określone w specyfikacji, a które są niezbędne z punktu widzenia kompletności wymagań przy wykonywaniu konstrukcji zgodnie z normą PN-EN 1090-2+A1:2012. W odniesieniu do zabezpieczenia przed korozją wymagane są następujące informacje:
- wymagania związane z konkretnym systemem powłok ochronnych, który ma być zastosowany
- stopień przygotowania powierzchni i oczekiwana trwałość powłok antykorozyjnych w kontekście korozyjności środowiska
- w razie potrzeby, procedury wykazujące wizualną akceptowalność powierzchni elementów ze stali trudnordzewiejącej po okresie pasywacji
- wymagania dotyczące styku powierzchni ze stali zwykłej i trudnordzewiejącej
- przewidywany sposób uszczelnienia styku w przypadku, gdy łączniki mechaniczne przenikają przez ścianki zamkniętej przestrzeni, która ma być odizolowana
- sposób i zakres napraw po cięciu i spawaniu
- sposób, stopień i zakres czyszczenia elementów ze stali nierdzewnych
Tablica 2. Wymagania dotyczące przygotowania krawędzi.
Tablica 3. Klasyfikacja powierzchni ciernych.
W normatywnym załączniku F zawarto następujące informacje:
- powierzchnie stalowe przeznaczone do cynkowania zanurzeniowego należy przygotować zgodnie z wymaganiami normy PN-EN ISO 1461
- w przypadku malowania powierzchni ocynkowanych zanurzeniowo przygotowanie powinno być wyjątkowo staranne, tak aby uzyskany profil powierzchni można było zakwalifikować jako drobnoziarnisty wg PN-EN ISO 8503-2
- powierzchnie w połączeniach sprężanych - w połączeniach sprężanych, ale nie projektowanych jako cierne określa się zasięg strefy operacyjnej przy sprężaniu. Jeżeli powierzchnie stykowe mają być malowane, to grubość powłoki powinna wynosić 75-100 µm. Po sprężeniu powierzchnie w strefie operacyjnej należy oczyścić, a następnie pokryć właściwym zestawem farb.

Być może wyraźne zaakcentowanie w ważnym europejskim dokumencie, iż od zabezpieczenia przed korozją zależy trwałość konstrukcji stalowej stworzy przyjazny klimat w biurach projektowych i wśród inwestorów do prawidłowych rozwiązań tych problemów. Biura projektowe konstrukcji stalowych powinny opracowywać specyfikacje zabezpieczenia przed korozją indywidualne dla każdej konstrukcji, a nie stosować raz opracowane (i to bardzo dawno!) "nutki" z nieistniejącymi od dawna normami do wszystkich projektowanych przez siebie obiektów, a inwestorzy z większą znajomością problemów powinni akceptować otrzymane projekty.
Aleksandra Baraniak






