Artykuły branżowe

- Ochrona przed hałasem

Obiekty budowlane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby hałas odbierany przez osoby je zajmujące lub znajdujące się w pobliżu tych obiektów nie przekraczał poziomu stanowiącego zagrożenie dla ich zdrowia oraz pozwalał im spać, odpoczywać i pracować w zadowalających warunkach.

- Oszczędność energii, izolacyjność cieplna

Obiekty budowlane i ich instalacje grzewcze, chłodzące, oświetleniowe i wentylacyjne muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby utrzymać na niskim poziomie ilość energii wymaganej do ich użytkowania, przy uwzględnieniu potrzeb zajmujących je osób i miejscowych warunków klimatycznych. Obiekty budowlane muszą być również energooszczędne i zużywać jak najmniej energii podczas ich budowy i rozbiórki.

Obiekty budowlane muszą być zaprojektowane, wykonane i rozebrane w taki sposób, aby wykorzystanie zasobów naturalnych było zrównoważone i zapewniało w szczególności:

- ponowne wykorzystanie lub recykling obiektów budowlanych oraz wchodzących w ich skład materiałów i części po rozbiórce;

- trwałość obiektów budowalnych;

- wykorzystanie w obiektach budowlanych przyjaznych środowisku surowców i materiałów wtórnych.

Zasadnicze charakterystyki

Zasadnicze charakterystyki oznaczają te cechy wyrobu budowlanego, które odnoszą się do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych. Zgodnie z rozporządzeniem 305/2011, Komisja Europejska określa za pomocą aktów delegowanych zasadnicze charakterystyki lub wartości progowe dla określonych rodzin wyrobów budowlanych, w odniesieniu do których producent deklaruje właściwości użytkowe wyrobu w chwili jego wprowadzenia do obrotu. Zasadnicze charakterystyki wyrobów budowlanych, w odniesieniu do wymagań podstawowych, określone są w normach zharmonizowanych oraz w Europejskim Dokumencie Oceny dla tych wyrobów, które nie są objęte zakresem żadnej istniejącej normy zharmonizowanej. Procedura przyjmowania Europejskiego Dokumentu Oceny podana jest w zał. II do rozporządzenia. Europejski Dokument Oceny oraz normy zharmonizowane określają metody i kryteria oceny właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych charakterystyk.

Właściwości użytkowe wyrobu budowlanego odnoszą się do odpowiednich zasadniczych ich charakterystyk, wyrażone jako poziom, klasa lub w sposób opisowy. "Poziom" wyrażany jest jako wartość liczbowa, "klasa" określana jest jako zakres ograniczony wartością minimalną i maksymalną.

Klasy właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk wyrobów budowlanych mogą być ustanowione:

- przez komisję po przyjęciu aktu delegowania zgodnie z art. 60 rozporządzenia 305/2011;

- europejskie organy normalizacyjne w normach zharmonizowanych na podstawie zmienionego mandatu;

- Jednostkę Organizacji Technicznej, za zgodą komisji i po konsultacji ze Stałym Komitetem ds. Budownictwa w Europejskim Dokumencie Oceny (EDO), które następnie przenoszone są do Europejskiej Oceny Technicznej (ETO).

Posiadając Europejską Ocenę Techniczną, producent wprowadzając do obrotu i stosowania nowy wyrób musi nawiązać kontakt z jednostką notyfikowaną przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji, mający na celu przeprowadzenie przez nią oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych. Wszystkie państwa członkowskie notyfikują komisji i sobie wzajemnie jednostki upoważnione do wykonywania zadań strony trzeciej w procesie oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych.

Notyfikowana jednostka certyfikująca wyrób wydaje certyfikat stałości właściwości użytkowych wyrobu w oparciu o przeprowadzone wstępne badania typu, a następnie stały nadzór i ocenę zakładowej kontroli jakości produkcji.

Ocena i weryfikacja stałości właściwości użytkowych prowadzana jest zgodnie z jednym z systemów ujętych w załączniku V do rozporządzenia.

Deklaracja właściwości użytkowych

Obowiązkiem producenta jest sporządzenie deklaracji właściwości użytkowych przy wprowadzaniu wyrobu do obrotu. Dotychczasowe uregulowania prawne wg "dyrektywy budowlanej" stanowiły, że oznakowanie wyrobu znakiem CE oznaczało dopuszczenie na wszystkie rynki krajów UE, niezależnie od zakresu deklarowania właściwości użytkowych, nie wymagało więc sprawdzenia, czy deklarowane właściwości pozwalają na jego zastosowanie w świetle przepisów danego kraju. Zgodnie z nowym rozporządzeniem, producent wyrobu zobowiązany jest do zapewnienia zgodności wyrobu z przepisami obowiązującymi w danym kraju. Oznacza to, że producent ustalając zakres i poziom deklarowanych właściwości użytkowych powinien znać wymagania techniczne obowiązujące w krajach, do których przewiduje import produkowanego wyrobu. Podstawowe informacje na temat przepisów technicznych są możliwe do uzyskania w krajowym punkcie kontaktowym ds. wyrobów budowlanych, których lista dostępna jest na stronach Komisji Europejskiej.