• ReklamaA1 - eko color 08.11-31.12.2023 Julian

Szukaj

    Reklama
    B1 - konica minolta 18.02.2022-31.03.2023 Bogumiła

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 1(93)/2015

    Artykuły branżowe

    Wydarzenia

    ponad rok temu  01.01.2015, ~ Administrator   

    Strona 3 z 5

    Grecy i Rzymianie podróżowali po znacznych obszarach rejonu Morza Śródziemnego i północno-zachodniej Europy. Dzięki nim tajemnice produkcji farb znacznie się rozpowszechniły. Była to jednak wiedza tajemna, bo przynosząca znaczne dochody rodzinom, które ją posiadały i przez to pilnie strzeżona.


    1531zarys_007.jpg

    Fresk z domu Wettiuszów w Pompejach.


    Druidzi

    O druidach wiemy stosunkowo niewiele. Wspominali o nich niektórzy historycy greccy i rzymscy (Pliniusz, Cezar). Była to awangarda ludów celtyckich - po części kapłani, po części magowie i filozofowie, znani z okrutnych tortur i mordów rytualnych. Nie stworzyli pisma, swoją wiedzę przekazywali sobie wyłącznie ustnie, stąd tak niewiele o nich wiemy. Ostatni druidzi zostali pokonani przez chrześcijan na terenie Irlandii.

    Z przekazów wiadomo, że do wykonywania powłok malarskich używali krwi i wapna.


    Od średniowiecza do rewolucji przemysłowej


    W średniowieczu rozwinęło się bardzo malarstwo, głównie sakralne. Malowidła wykonywano na ścianach, drewnie, a w późniejszym okresie na płótnie. W tym czasie ponownie odkryto możliwość wykorzystywania jaj jako żywicy. Ta technika malowania zyskała nazwę tempera. Pigmenty mieszano z jajami i wodą. Taka mieszanina miała bardzo krótką przydatność do użytku. Z czasem dodawano też pigmenty rozpuszczone w oleju, tzw. faza tłusta. Żółtko kurze pełniło rolę emulgatora pozwalającego łączyć fazę wodną z fazą tłustą. Dodatek fazy tłustej wydłużył żywotność farb, dając większe możliwości wykonawcom i artystom. Istnieją setki, jeśli nie tysiące przepisów na przygotowywanie farb temperowych. Dodatkami były najróżniejsze oleje roślinne, a nawet mleko. Farby nakładano bardzo cienko w wielu warstwach, aby zapobiec ich pękaniu, dzięki czemu uzyskiwano wysoki połysk powłok.

    Zastosowanie farb olejnych do malowania przedmiotów użytkowych datuje się na początek XII w. Były to farby na bazie wysychających olejów roślinnych i każdy warsztat produkujący przedmioty metalowe lub drewniane miał swoje sekretne przepisy wytwarzania i nanoszenia farb. Do produkcji farb używano różnych olejów roślinnych i zwierzęcych, głównie rybich. Najbardziej powszechne były farby na bazie oleju lnianego, słonecznikowego, z orzechów włoskich, makowego, perilla (z pachnotki) i wiele innych. Mimo ciągłych eksperymentów, do czasu rewolucji przemysłowej nie odnotowano znaczących postępów w metodach wytwarzania farb użytkowych. Były one zapewne wyrabiane z tańszych surowców niż te używane przez artystów, ale podstawowe metody ich otrzymywania były dość zbliżone.

    Komentarze (0)

    dodaj komentarz
    Aby dodać komentarz musisz podać wynik
      Nie ma jeszcze komentarzy...