• ReklamaA1 - silpol v2

Szukaj

    Reklama
    B1 tiger-coating 18.08.2022-24.01.2023 Julian przedłużony do końca 2025

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 5(85)/2013

    Artykuły branżowe

    Normy/Prawo

    Ekologia i Ochrona Zdrowia

    ponad rok temu  01.09.2013, ~ Administrator,   Czas czytania 8 minut

    Strona 1 z 2

    Gospodarka odpadami w zakładach obróbki powierzchniowej


    Jednym z najważniejszych aspektów oddziaływania zakładów obróbki powierzchniowej na środowisko naturalne jest wytwarzanie odpadów. Gospodarka odpadami poza ochroną środowiska to również duże wyzwanie finansowe dla zakładów produkcyjnych.


    Każdy rodzaj działalności prowadzonej przez człowieka wiąże się z powstawaniem odpadów. Zależnie od profilu działalności zróżnicowana jest ilość i charakter powstających odpadów, a co za tym idzie, różne są wymagania prawne, sposób postępowania z odpadem i oczywiście koszta gospodarki odpadami. W gospodarstwach domowych, gdzie powstają głównie odpady komunalne i pewne ilości surowców nadających się do recyklingu, jedynym wymaganiem jest posiadanie umowy na odbiór odpadów i prowadzenie selektywnej zbiórki. W przypadku zakładów produkcyjnych, a w szczególności zakładów obróbki powierzchniowej, sytuacja jest już zupełnie inna. Ilości powstających odpadów mierzone są w tonach, często są to dziesiątki lub setki ton rocznie. Wiele powstających odpadów to odpady niebezpieczne wymagające szczególnego postępowania. Poza aspektem prawnym, odpady w zakładach obróbczych stanowią poważny problem ekonomiczny i są jednym z dominujących kosztów ponoszonych w związku z ochroną środowiska. Odpady niebezpieczne najczęściej powstające w ZOP to np.: odpady farb i lakierów rozpuszczalnikowych, szlamy z usuwania farb i lakierów, odpady zawierające chemikalia, jak kwasy, zasady, metale ciężkie, opakowania po substancjach niebezpiecznych, czy ubrania robocze zanieczyszczone chemikaliami. Odpady inne niż niebezpieczne to przede wszystkim wszelkiego rodzaju surowce wtórne pochodzące głównie z procesów pakowania. W tej grupie największy udział mają makulatura i tworzywa sztuczne. Poza surowcami wtórnymi, odpadami innymi niż niebezpieczne są np. odpady farb proszkowych powstające w dużych ilościach w zakładach lakierowania proszkowego.


    A co na to Prawo Ochrony Środowiska?

    Nowo uchwalona ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach [1] uprościła zdecydowanie problem pozwoleń na wytwarzanie odpadów. Obecnie jest jedno kryterium jakim zakłady produkcyjne powinny się kierować w rozważaniu o konieczności uzyskania pozwoleń. Kryterium tym jest ilość odpadów jakie zakład ma zamiar wytworzyć w roku kalendarzowym. Jeżeli w wyniku produkcji w ciągu roku powstaje więcej niż 1 Mg odpadów niebezpiecznych lub/i 5 tys. Mg odpadów innych niż niebezpieczne, to konieczne jest uzyskanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Poniżej tych ilości zakład nie musi w żaden sposób regulować prawnie wytwarzania odpadów produkcyjnych, co nie oznacza, że nie musi się stosować do wszystkich pozostałych zapisów prawnych.


    Odpady komunalne w zakładach produkcyjnych

    W myśl obowiązujących przepisów, odpady komunalne to odpady pochodzące z gospodarstw domowych lub odpady niezawierające odpadów niebezpiecznych, pochodzące od innych wytwórców a składem zbliżone do odpadów komunalnych. W zakładach obróbki powierzchniowej odpady komunalne mogą powstawać w biurach i zapleczach socjalnych, czy stołówkach pracowniczych. Wciąż jeszcze powszechną praktyką w zakładach jest stosowanie wyłącznie pojemników na odpady komunalne i umieszczanie w nich różnego typu odpadów. Należy pamiętać, że jest to podejście nieekonomiczne, ale i niezgodne z prawem, w myśl którego odpady powinny być zbierane selektywnie. Zasadniczo wytwarzanie odpadów komunalnych nie podlega regulacjom prawnym. Zakład natomiast musi złożyć w gminie deklarację odpadową, wybierając opcję DO-02 dla posesji, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady. Odpady odbierze firma wybrana przez gminę w drodze przetargu. Należy pamiętać, że opłatę wnosimy bez wezwania, w kwocie zgodnej ze złożoną deklaracją. Odpady komunalne nie muszą być ujmowane w ewidencji odpadowej, jednak warto prowadzić ewidencję ich ilości, ponieważ pośrednio pomaga to monitorować skuteczność selektywnej zbiórki odpadów w zakładzie.


    Ewidencja odpadów

    Wytwórca odpadów jest zobowiązany do ich ewidencjonowania. Do tego celu służą dwa podstawowe dokumenty: karta przekazania odpadu (KPO) i karta ewidencji odpadu (KEO), których wzory są załącznikami do rozporządzenia [2]. Karta przekazania odpadu jest dokumentem, który przekazujemy naszemu odbiorcy i transportującemu odpad jako dowód przekazania określonej ilości odpadu kolejnemu gospodarującemu odpadem. Kartę sporządza się w takiej ilości, aby każde ogniwo w łańcuchu logistycznym miało swoją kopię karty. Drugim dokumentem stosowanym na potrzeby ewidencji jest karta ewidencji odpadu. Służy ona dokumentowaniu ilości wytworzonych odpadów na terenie zakładu i ilości odbiorów. Kartę sporządza się na dany rok kalendarzowy, a jej aktualizację prowadzi się w ujęciu miesięcznym.

    Raz do roku, w terminie do 15 marca, wytwórca odpadów sporządza roczne sprawozdanie o ilości wytworzonych odpadów i składa je w urzędzie. Należy pamiętać, że zarówno błędy w ewidencji, jak i niezłożenie sprawozdania podlega karze. Ponieważ dokumentacja ewidencyjna podlega kontroli przez urzędy do 5 lat wstecz, musi ona być archiwizowana przez 5 lat.