Wielkość stołu zależy od rozmiarów zastosowanych zbiorników, zużywanych ilości i wymaganych cyklów wymiany lakierów. Podawanie lakieru może odbywać się w układzie wariantu A/B: dwie oddzielne jednostki (komórki ze stołami izolacyjnymi) zaopatrują na przemian jedna po drugiej instalację, zapewniając automatyczną zmianę lakieru lub jego dopełnianie w czasie produkcji. Urządzenia do izolowanego podawania lakieru muszą, ze względu na to, że system znajduje się pod wysokim napięciem, znajdować się w odpowiedniej obudowie i posiadać zabudowane czujniki kontrolujące stan bezpieczeństwa oraz wyłączniki bezpieczeństwa. Izolowany układ podawania lakieru jest znanym i wypróbowanym systemem, stosowanym powszechnie w przemyśle, gdyż stosując go nie musi się rezygnować z wysokiego stopnia wykorzystania aplikacji elektrostatycznej. System ten charakteryzuje się dodatkowo tym, że musi on być napełniany tylko raz na początku zamiany i wymaga jedynie niewielkiej obsługi. Należy zaznaczyć, że ze zrozumiałych względów w systemie tym nie można stosować aplikacji ręcznej i wymaga on oddzielnego doprowadzania lakieru.
System rozdziału potencjałów
Opisany powyżej izolowany system podawania lakieru stosowany jest w przypadku niewielkiej ilości kolorów lakierów i niewielkiej częstotliwości ich wymiany. Dla instalacji lakierniczych, od których wymagana jest duża paleta kolorów i konieczna częsta wymiana lakierów z równoczesnym krótkim czasem ich wymiany, zostały wynalezione i są preferowane inne systemy rozdziału potencjałów. Do nich należy między innymi rozdział potencjałów z wykorzystaniem techniki stosowania zaworów, jak np. system „IsoValve” (zaworów izolujących).
Technika stosująca zawory bazująca na systemie rozdziału potencjałów „IsoValve” opiera się - jeśli chodzi o stronę lakierniczą - w dużej mierze na dwóch elektrycznych zaworach odcinających i dwóch każdorazowo załączanych po sobie cylindrycznych zbiornikach zapasowych, zbiornikach dopełniających i zbiornikach roboczych. Opcjonalnie można również wprowadzać jeszcze środek do płukania zawierający wodę. W takim przypadku potrzebne są dwa zawory odcinające, lecz tylko jeden zbiornik cylindryczny – patrz rysunek 9.
Czasy wymiany koloru lakieru są tak dalece zoptymalizowane, że mogą one być porównywane z czasem sprawdzenia minimalnej ilości lakieru w zbiorniku roboczym potrzebnej dla danego koloru i porównania jej ze stanem faktycznym. Tym samym zbiornik dopełniający można płukać już w momencie, w którym jeszcze trwa lakierowanie ze zbiornika roboczego. Podanie informacji o minimalnej ilości lakieru wykorzystywane jest dodatkowo do zapobiegania niepotrzebnym stratom lakieru przy zmianie jego koloru i tym samym do zwiększenia stopnia wydajności instalacji. Krótkotrwałe płukanie dzwonu bez zmiany koloru lakieru może następować pod wysokim napięciem, gdyż jak to już wcześniej wyjaśniono, również i w tym przypadku możliwe jest w razie potrzeby galwaniczne rozdzielenie potencjałów. Ten wariant rozdziału potencjałów stosuje się w szczególności w przemyśle motoryzacyjnym, w którym używa się dużej palety kolorów lakierów i elastycznie steruje się procesami. Możliwe jest także zastosowanie tego rodzaju systemu jako samodzielnie zabudowanej jednostki (StandAlone) w formie doposażenia istniejącej już instalacji lakierniczej.
Podsumowanie
Wykorzystanie elektrostatycznych metod aplikacji stanowi wydajny z punktu widzenia kosztów proces technologiczny, w którym bez problemu stosowane są również przewodzące elektryczność lakiery wodnorozpuszczalne o dużym stopniu wydajności. W zależności od założonego celu i wymogów można stosować cały szereg rozpuszczalników, umożliwiających bezpieczną i powtarzalną aplikację. Ważne jest wykonanie już na samym początku w sposób fachowy odpowiedniej analizy z uwzględnieniem warunków ramowych. W każdym momencie możliwe jest doposażenie instalacji w układy elektrostatycznej aplikacji prowadzącej do znacznych oszczędności lakieru.
Jose Gamero
LacTec
