Różne procesy aplikacji
W przypadku lakierowania dużych serii elementów w grę wchodzi możliwość zastosowania różnych procesów aplikacji. W obszarze niskiego ciśnienia istnieją zasadniczo trzy różne systemy aplikacji wykorzystujące efekt elektrostatyczny. Należą do nich:
- lakierowanie elektrostatyczne z zastosowaniem pistoletu pneumatycznego,
- lakierowanie elektrostatyczne z zastosowaniem rozpylacza wysokoobrotowego (aplikacja z zastosowaniem tarczy),
- lakierowanie elektrostatyczne z zastosowaniem rozpylacza wysokoobrotowego (aplikacja z zastosowaniem dzwonu).
Lakierowanie elektrostatyczne z zastosowaniem pistoletu pneumatycznego
Lakierowanie elektrostatyczne pistoletem pneumatycznym stanowi optymalną kombinację lakierowania elektrostatycznego i lakierowania przy użyciu konwencjonalnego pistoletu na sprężone powietrze. Lakierowanie tą metodą odbywa się w znacznym stopniu przy użyciu konwencjonalnego pistoletu rozpylającego powietrze, do którego podłączona jest przewodząca wysokie napięcie elektroda, za pomocą której następuje naładowanie lakieru. Opisana powyżej różnica potencjałów elektrostatycznych pojawia się pomiędzy pistoletem, do którego przyłożono wysokie napięcie, a uziemionym elementem do lakierowania. Charakterystyka rozpylania pistoletu pozostaje niezmieniona, zostają jedynie naładowane kropelki lakieru, przez co osiąga się znacznie wyższy stopień wydajności nanoszenia lakieru.
Lakierowanie elektrostatyczne z zastosowaniem rozpylacza tarczowego
Rozpylacze tarczowe charakteryzują się tym, że umieszcza się je na pionowym, przesuwnym, poruszającym się w górę i w dół wysięgniku. Rozpylanie lakieru odbywa promieniowo w trakcie rotacji urządzenia – patrz rysunek 6. W trakcie procesu elementy lakierowane wykonują wokół rozpylacza tak zwaną pętlę omega, co jest konieczne celem osiągnięcia wysokiego stopnia wydajności. Lakierowane elementy mogą przy tym obracać się wokół własnej osi, co sprawia, że tworzy się równomierna, ciągła powłoka lakiernicza. Rozpylacze tarczowe stosuje się często tam, gdzie zachodzi potrzeba lakierowania rotacyjnie symetrycznych elementów.
Lakierowanie elektrostatyczne z zastosowaniem rozpylacza dzwonowego
Lakierowanie elektrostatyczne z zastosowaniem rozpylacza dzwonowego charakteryzuje się tym, że rozpylacz ustawiony jest pionowo w stosunku do powierzchni lakierowanych elementów – patrz rysunek 3, przez co osiąga się równomierne rozpylenie lakieru i lepszą optykę powierzchni, co powoduje, że tego typu rozpylacze wysokoobrotowe stosowane są głównie w przemyśle samochodowym, jak również przez dostawców części dla przemysłu samochodowego. Oprócz powyższych cech, metoda ta charakteryzuje się jeszcze wyższym stopniem wydajności nanoszenia lakieru w stosunku do metody z użyciem pistoletu elektrostatycznego, gdyż w tym przypadku kropelki lakieru nie podlegają działaniu aż tak wysokich impulsów i znajdując się pod wpływem działania sił pola elektrostatycznego trafiają łatwiej do celu, jakim jest lakierowany element. Dostosowując dodatkowo powietrze kierujące można lakierować również obszary, w których tworzą się klatki Faradaya. Istnieje wiele wariantów wykonania tego typu urządzeń, tak że wyżej opisane rozpylacze można zabudowywać zarówno na urządzeniach podnośnikowych, jak również i w robotach.
Rozpuszczalniki do przygotowywania systemów wykorzystujących lakiery wodnorozcieńczalne
Rosnące zastosowanie lakierów wodnych w stosunku do lakierów zawierających rozpuszczalniki wymaga również z punktu widzenia rozpylania i miejsca nanoszenia kropelek lakieru innej procedury. Systemy lakierów bazujące na wodzie nie mogą, ze względu na duże przewodnictwo, być przenoszone z wykorzystaniem zjawiska ich naładowania wskutek kontaktu z rozpylaczem znajdującym się pod wysokim napięciem, gdyż wytworzenie się „mostka elektrycznego” prowadziłoby do powstania spięcia na zbiorniku o potencjale ziemi, z którego podawany jest lakier.
Opisane poniżej rozpuszczalniki dają tylko niewielki przegląd zasadniczych możliwości oraz warunków, które należy przestrzegać przy ich stosowaniu.
- Izolowane podawanie lakieru
- System rozdziału potencjałów.
Rys. 9. Schematyczne przedstawienie systemu rozdziału potencjałów „IsoValve”.
Izolowane podawanie lakieru
Metodę izolowanego podawania lakieru stosuje się wówczas, gdy ma się do czynienia w niewielką ilością rzadko zmienianych kolorów lakieru z wykorzystaniem wyłącznie aplikacji elektrostatycznej. Przedmiotowy system składa się w znacznej mierze z izolatorów ustawionych na izolowanym stole, na którym umieszczone są także pojemniki z lakierem i ze środkiem płuczącym, z których doprowadzane są ciecze. Cały układ rozpylająco-dozujący i doprowadzania lakieru znajduje się pod wysokim napięciem. Rozdział potencjałów zbiorników z lakierem w stosunku do ziemi następuje poprzez izolatory (nogi stołów). Możliwy układ takiego systemu przedstawia rysunek 8.
