Gospodarka odpadami opakowaniowymi oraz spalanie węgla kamiennego
Otóż, na podstawie art. 18 ust. 1 ww. ustawy wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach jest obowiązany zorganizować system zbierania oraz zapewniać odzysk, w tym recykling, odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych. Przepisy wynikające z art. 18 stosuje się także do wprowadzającego produkty w opakowaniach wielomateriałowych.
Wyjaśniam, że zgodnie z ww. ustawą środki niebezpieczne to:
a) substancje chemiczne i ich mieszaniny zaklasyfikowane na podstawie przepisów o substancjach chemicznych i ich mieszaninach jako bardzo toksyczne, toksyczne, rakotwórcze kategorii 1 lub 2, mutagenne kategorii 1 lub 2, działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 lub 2 lub niebezpieczne dla środowiska z przypisanym symbolem N lub
c) środki ochrony roślin zaklasyfikowane jako bardzo toksyczne, toksyczne lub niebezpieczne dla środowiska wodnego z przypisanym symbolem N na podstawie przepisów o substancjach chemicznych i ich mieszaninach lub zaklasyfikowane w klasie toksyczności ostrej w kategorii 1, 2 lub 3 lub jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego ze względu na toksyczność ostrą w kategorii 1 lub ze względu na toksyczność przewlekłą w kategorii 1 i 2 na podstawie przepisów ww. rozporządzenia PE i Rady (WE).
Od 1 stycznia 2016 r. zaczynają obowiązywać przepisy wynikające z art. 46 - 51 ww. ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, które dotyczą obowiązku przeprowadzenia rocznego audytu zewnętrznego przez akredytowanego weryfikatora środowiskowego. Audyt zewnętrzny mają obowiązek przeprowadzić przedsiębiorcy:
1) prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych, którzy wystawiają dokumenty DPO oraz dokumenty DPR i posiadają zezwolenie na przetwarzanie, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, pozwalających na odzysk odpadów o masie przekraczającej 400 Mg,
Audyt zewnętrzny jest wymagany w celu sprawdzenia wiarygodności danych zawartych w dokumentach: DPR, DPO, EDPR i EDPO oraz dokumentach celnych i fakturach wystawionych w roku kalendarzowym, którego dotyczy audyt.
W opublikowanej 23 października 2015 r. nowej ustawie z 11.09.2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym [Dz.U., poz. 1688] w art. 108 zawarte zostały zmiany dotyczące ustawy z 14.12.2012 r. o odpadach [Dz.U. z 2013 r., poz. 21]. Bardzo istotną zmianą jest dodanie po art. 41 art. 41a, z którego wynika, że:
1) zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska z udziałem przedstawiciela właściwego organu kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska; przepisu tego nie stosuje się, gdy zezwolenie na przetwarzanie odpadów dotyczy odzysku poza instalacjami i urządzeniami lub przygotowania do ponownego użycia;
2) z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli występuje do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwy organ (ten, który wydaje pozwolenie);
3) po przeprowadzeniu kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje postanowienie w przedmiocie spełnienia wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska;
4) w przypadku postanowienia, w którym zawarto negatywną opinię o spełnieniu ww. wymagań, właściwy organ może odmówić wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów;
5) właściwy organ może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska również przed wydaniem decyzji w sprawie zmiany w przypadku istotnej zmiany zezwolenia na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów.
