System i technologia termicznego oczyszczania strumieniowo-ściernego
Metoda termicznego oczyszczania strumieniowo-ściernego opiera się na zasadzie termicznego i jednoczesnego intensywnego oddziaływania na obrabianą strumieniowo-ściernie powierzchnię gazów w postaci produktów spalania paliw i sprężonego powietrza ze zdyspergowanymi cząsteczkami ściernymi, posiadającymi dzięki temu duże prędkości i wysoką temperaturę strumienia czyszczącego. Metoda ta nazywana jest pneumatyczną suchą lub mokrą termiczną obróbką strumieniowo-ścierną oczyszczania powierzchni (Termo Blasting).
Podwaliny pod tę technikę zostały opracowana przez dr. Baranowskiego w IMP Warszawa na bazie techniki metalizacji natryskowej systemem HVAF (High Velocity Air Fuel) w 1990 roku, w wyniku zastąpienia w technice HVOF (High Velocity Oxygen Fuel) sprężonego tlenu na sprężone powietrze, osiągając w ten sposób obniżenie kosztów natrysku i temperatury procesu. Pierwsze urządzenia do "termicznej obróbki strumieniowo-ściernej" zostały nagrodzone złotymi medalami na międzynarodowych wystawach wynalazców osiągnięć w Płowdiwie, w Genewie i opublikowane w magazynie "Sea Fleet" nr 3/1996, w biuletynie GET Rosja nr 6(33)/1999 oraz w "Beton Technologia" nr 1/2005 przez instytut TSNITMASH (Korolewa) w Moskwie. Następnie, firma THERMO-BLAST International z Francji, wspomagana przez znanego ENSAM Institute w Paryżu, po 18 miesiącach badań i rozwoju konstrukcji, wyprodukowała swoją wersję pistoletu pod nazwą "Termo Blast". Technika metalizacji natryskowej HVAF i termicznej obróbki strumieniowo-ściernej powierzchni była możliwa do zrealizowania dzięki opracowaniu specjalnych dysz. Pozwalają one na osiąganie wysokich szybkości strumienia gorących gazów opuszczających dyszę przekraczających kilkakrotnie prędkość dźwięku w powietrzu. W technice termicznej strumieniowo-ściernej obróbki powierzchni dysza musi być nie tylko trudno ścieralna, ale i odporna na wysokie temperatury i uderzenia. Dlatego zrezygnowano z doskonałego dla zwykłych dysz sialonu i węglika boru. Technologia i system stosowane są do uzyskiwania wysokiej jakości czyszczenia metalicznych i niemetalicznych powierzchni z zanieczyszczeń i korozji wszelkiego rodzaju: rdzy, zgorzeliny, usuwania farb, gruntów, asfaltu, smoły, gumy i itp. powłok.

Sprężone powietrze i parafina lub olej napędowy a najlepiej LPG są wykorzystywane jako elementy podgrzewania sprężonego powietrza a pośrednio ścierniwa i powierzchni obrabianej. Zużycie paliwa wynosi zaledwie około 7 litrów/h. Wydajne działanie systemu wymaga do 8,5 m3/min sprężonego powietrza. Ten sposób przygotowania powierzchni i usuwania starych powłok zapewnia jednoczesne czyszczenie, odtłuszczanie, odpylanie, tworzenie wymaganej chropowatości, ogrzewania i aktywacji powierzchni (wzrost energii powierzchniowej podłoża). Technologia ta pozwala na uzyskanie parametru chropowatości powierzchni RZ w zakresie od 10 do 80 ?m (mikronów), zależnie od wielkości ziaren ściernych i rodzaju użytego ścierniwa, o najwyższym poziomie czystości Sa 3 (zgodnie z międzynarodową normą dla przygotowania i kontroli jakości powierzchni PN EN ISO 8501-1). Czyszczona powierzchnia przy zastosowaniu termościernej technologii jest jednolicie szorstka, odtłuszczona i ogrzana do temperatury 50-60°C, stając się przy tym bardzo reaktywną na skutek wzrostu energii powierzchniowej materiału podłoża, co zapewnia wysoki poziom przyczepności nakładanych powłok ochronnych. Termicznościerna technologia o niezrównanej wydajności umożliwia podjęcie prac w terenie otwartym, które były do tej pory niemożliwe, z tradycyjnym sprzętem i osiąga znacznie lepsze efekty ekonomiczne pod każdym względem pośród wszystkich rodzajów pneumatycznej suchej obróbki strumieniowo-ściernej powierzchni. Termościerna technologia jest szczególnie efektywna, gdy inne metody nie działają.

Opis technologii termicznej obróbki strumieniowo-ściernej powierzchni
Poprzez spalanie propanu zawartego w ilości 60% w paliwie gazowym (LPG) w tlenie zawartym w podawanym pod ciśnieniem powietrzu do komory termodynamicznej pistoletu nadmiar sprężonego powietrza jest ogrzewany. Rozszerza się ono przy tym w znaczący sposób i wylatuje z dyszy wraz z produktami spalania z naddźwiękową prędkością, przyczyniając się do znacznego przyspieszenia zawieszonego w nim ścierniwa. Ścierniwo osiąga skrajnie wysoką energię uderzenia w powierzchnię oczyszczaną przyczynia się do proporcjonalnie wyższej efektywności (wydajności i czystości) oczyszczania powierzchni. Na przykład, oczyszczarka termicznej obróbki strumieniowo-ściernej wytwarza szereg chropowatości porównywalnych do uzyskanych przez oczyszczarki pneumatyczne znacznie grubszymi ścierniwami. Pomiary wykonane w centrum testowania firmy Wheelabrator Allevard Francja na urządzeniu THERMO-BLAST z metalicznym ściernego GH200 wykazały prędkość 615 m/s (Mach 2), mierzone w odległości 200 mm od dyszy. Typowe prędkości przepływu gazu w sekcji wylotowej dyszy to 1250-1400 m/s. W tym samym czasie prędkość ściernych cząstek wynosi około 100-600 m/s, w zależności od wielkości cząstek i gęstości ścierniwa. Prędkość ziaren ścierniwa jest więc 2,5-4-krotnie większa od prędkości cząstek w przypadku tradycyjnej obróbki strumieniem ściernym, a energia zderzenia z powierzchnią jest zatem 6-16 razy większa. Tak duża energia ziaren ściernych umożliwia wykonywanie zadań przygotowania powierzchni niewykonalnych do tej pory ze względów technicznych lub nieopłacalnych za pomocą tradycyjnego sprzętu do pneumatycznej obróbki strumieniowo-ściernej. Oferuje znacznie lepszą ekonomikę procesu, jednocześnie znacznie zmniejszając uciążliwość emisji pyłów i generuje mniej szkodliwych odpadów. Zużycie ścierniwa obniża się do 1/4 ilości niż podczas tradycyjnego piaskowania. Mniejsza emisja pyłów zapewnia mniejszą uciążliwość pracy przy lepszej widoczności na stanowisku pracy operatora. Umożliwia też pełne lub selektywne usuwanie powłok przy delikatnej metodzie omiatania. Metoda ta jest szybka i łatwa do wdrożenia jako przygotowanie powierzchni. Sercem nowej technologii jest opatentowany pistolet do obróbki strumieniowo-ściernej o właściwościach termodynamicznych, oparty na technologii strumieniowego silnika spalania (jak w rakietach), propanu (LPG) i sprężonego powietrza, które są wstrzykiwane we wnętrze mikrokomory spalania wbudowanej we wnętrze pistoletu. Gdy operator uruchamia proces poprzez włączenie zdalnego sterowania w pistolecie, gaz zapala się od iskry elektrycznej i podgrzewa sprężone powietrze. Powietrze zwiększa znacznie swoją objętość i wylatuje z dyszy z prędkością ponaddźwiękową Mach 2 (ok. 600 m/sek). Ścierniwo zawieszone w strumieniu sprężonego powietrza łączy się ze strumieniem gorących gazów spalonego paliwa, doznaje dużego przyśpieszenia na skutek podgrzania i rozszerzenia się objętości oraz wymieszania się z ultraszybkim strumieniem spalin. Dla porównania, szybkość wylotu ścierniwa z tradycyjnej dyszy prostej, przy 7 barach ciśnienia, osiąga prędkość 70-100 m/sek. Thermo-Blast może być używane do obróbki strumieniowo-ściernej suchej, jak też i mokrej, oferuje firmom nowe możliwości ich dalszego rozwoju. Thermo-Blast Inernational, w wyniku współpracy z Primagaz, światowego lidera w dystrybucji LPG, określa wszystkie istotne informacje na temat propanu, zagrożeń i zasad do przestrzegania. Thermo-Blast może być używany nawet w rafinerii ropy naftowej i podobnych zakładach, ale pod warunkiem uzyskania zezwolenia jednorazowego tzw. hot work. Praktyka udowodniła wysoką skuteczność tej metody w produkcji i utrzymania mostów, rurociągów, magazynów ropy, gazu, statków i łodzi, urządzeń przemysłowych, zespołów i konstrukcji metalowych. Jest też możliwość czyszczenia i renowacji konstrukcji wykonanych z betonu, kamienia naturalnego i cegły z różnych zanieczyszczeń, w tym biologicznych (grzyby, pleśnie).






