• ReklamaA1 - silpol v2

Szukaj

    ReklamaB1 - EcoLine 04.2021-12.2025 Bogumiła

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 5(85)/2013

    Artykuły branżowe

    Lakiernictwo Proszkowe

    Technologie Lakiernicze

    ponad rok temu  01.09.2013, ~ Administrator,   Czas czytania 5

    Strona 1 z 2

    Na co powinni zwracać uwagę lakiernicy, gdy mają do czynienia z połączeniami spawanymi, ostrymi krawędziami metalowymi i krawędziami ciętymi laserowo oraz przy wyborze systemu powłok?


    Spory sądowe, a także specjalne reklamacje, związane z jakością powłok wynikają z faktu, iż przy silnym lub bardzo silnym narażeniu na korozję stosunkowo wcześnie zaczynają pojawiać się uszkodzenia korozyjne. W wyniku analizy możliwych słabości dostawcy powłok proszkowych (lakiernicy proszkowi) powinni podejmować działania mające na celu wczesne eliminowanie tego typu problemów.


    Analizując przyczyny tych szkód, wciąż pojawiają się przesłanki wskazujące na niedoskonałości podłoży, które nie są uwzględniane podczas lakierowania proszkowego. Należy również stwierdzić, że nie przywiązuje się większego znaczenia do pewnych właściwości lakierów proszkowych, którym należy przyporządkować możliwe przyczyny uszkodzeń powierzchni w powłoce lakierowej.

    Obszary połączeń spawanych: Niedoskonałości ochrony przeciwkorozyjnej w połączeniu z powłoką proszkową pojawiają się często w obszarach połączeń spawanych. Tutaj może w większym stopniu dochodzić do korozji podpowłokowej. Wynika to z faktu, że w tych obszarach podłoża może częściowo dochodzić do jedynie ograniczonego wiązania się powłoki konwersyjnej (nanoszonej w czasie chemicznej obróbki wstępnej) z powierzchnią metalu, z powodu bardzo zróżnicowanego składu określonych składników stopu.


    1361slabe_001.jpg

    Na tym detalu problemy korozyjne ukazują się w obszarze krawędzi ciętej laserowo po 120 h badania na działanie obojętnej mgły solnej.

    Źródło: Dr. Herrmann


    Zgorzeliny, które powstają czasem w wyniku wysokich temperatur spawania, utrudniają często uzyskanie wystarczającej przyczepności powłoki lakierowej. Wskutek wydzielania się gazów, które ma miejsce przy termochemicznym sieciowaniu proszku, mogą pojawiać się uszkodzenia powłoki lakierowej, takie jak pęcherze, pory czy pęknięcia. Lakiernicy mogą skutecznie przeciwdziałać tym problemom poprzez specjalne metody wytrawiania, jak również profesjonalne mechaniczne szlifowanie obszarów połączeń spawanych. W praktyce jednak zakłady konstrukcji metalowych wykorzystywały te środki często tylko połowicznie. Niewystarczająco obrobione (nieogratowane) krawędzie metalowe: Stanowią one problem, ponieważ w tych miejscach dochodzi do fizycznie uwarunkowanego ściągania ("kurczenia") się powłoki lakierowej podczas termochemicznego sieciowania proszku. Tutaj podczas analizy przypadków uszkodzeń przy użyciu metalograficznej analizy szlifów poprzecznych, znajdowane są często przykłady, gdzie na ostrej krawędzi, względnie przy obecności silnie ukształtowanego zadzioru mierzone są grubości powłok proszkowych od poniżej 5 do 15 mm. Tym niedoskonałościom można przeciwdziałać poprzez odpowiednie formuły farb proszkowych pod względem reaktywności i lepkości, dopasowanie aplikacji proszku, a także zoptymalizowanie warunków wygrzewania. O wiele bardziej pewne byłyby jednak specjalne mechaniczne procesy technologiczne w zakładzie konstrukcji metalowych, podczas których następuje ścinanie ostrych krawędzi (takie jak szczotkowanie czy szlifowanie), co pozwoliłoby na wykształcenie się znacznie grubszej powłoki lakierowej w tych krytycznych obszarach.


    Specjalne krawędzie cięte laserowo na elementach stalowych to kolejny obszar, który może sprawiać problemy lakiernikom. Przy cięciu pod tlenem atmosferycznym - a więc nie gazem obojętnym, jak np. azot - wytwarza się twarda, krucha, ciemnoniebieska szklista warstwa. Istnieje podejrzenie, że przez to podczas elektrostatycznej aplikacji proszku, farba proszkowa jest gorzej nanoszona na tych krawędziach oraz gorzej przywiera, co jest wynikiem ograniczonego przepływu ładunków elektrostatycznych. W ten sposób, szczególnie na tych nieobrobionych krawędziach ciętych laserowo, często przedwcześnie występują uszkodzenia korozyjne. Wobec tego, ciemnoniebieskie warstwy szkliste muszą być skutecznie usuwane przed nakładaniem powłoki proszkowej.


    Może to następować poprzez obróbkę mechaniczną, jak np. śrutowanie, szlifowanie czy szczotkowanie, ale także poprzez specjalne wytrawianie. Przy wytrawianiu należy uwzględnić fakt, że zwykły proces wytrawiania oddziaływający powierzchniowo często nie jest w stanie całkowicie usunąć znajdujących się na krawędziach pozostałości z cięcia laserowego. Należy tutaj stosować zmodyfikowane technologie wytrawiania bądź odpowiednie środki trawiące. Nieodpowiednie systemy powłok stanowią kolejny powód występowania uszkodzeń korozyjnych. Przy silnym i bardzo silnym narażeniu na korozję nadal zalecane są odpowiednie systemy dupleks na bazie ocynku ogniowego i powłoki proszkowej. Dzięki ochronie katodowej zapewnianej przez cynk w połączeniu z ochronną nawierzchniową warstwą lakieru proszkowego, przy odpowiedniej chemicznej obróbce wstępnej powierzchni, można uzyskać wysoką odporność na korozję.

    Przy mechanicznej obróbce wstępnej za pomocą operacji zwanej omiataniem (delikatna obróbka strumieniowo-ścierna) w połączeniu z naniesioną w kolejnym kroku powłoką proszkową można uzyskać porównywalnie dobre wyniki ochrony przeciwkorozyjnej. Ponieważ brak jest jednak wiążącej i powstrzymującej przed korozją powłoki konwersyjnej, bardziej korzystne są podwójne powłoki proszkowe z odpowiednimi epoksydowymi proszkowymi warstwami podkładowymi oraz odpornymi na działanie czynników atmosferycznych poliestrowymi systemami kryjącymi.