O tym, dlaczego ważna jest kontrola powłok malarskich
Nawet tak odpowiedzialne prace, jak zabezpieczenia ognioochronne przy pomocy farb, nie doczekały się swojego nadzoru prawnie umocowanego w procesie budowy. Szkoda, bo w "szerokim świecie" jest to zawód dość elitarny i dobrze umiejscowiony w procesie produkcyjnym lub budowlanym. W Polsce wyjątkiem jest przemysł okrętowy. W stoczniach, nie tylko polskich, nie ma mowy o jakimkolwiek procesie powiązanym z ochroną przed korozją bez udziału inspektora prac malarskich nazywanego po angielsku "painting inspector" lub nawet "paint inspector". Bardzo wyraźnie sprecyzowano wymagania odnośnie kontroli prac antykorozyjnych i ogniochronnych w norweskiej normie Norsok M-501, która jest wytyczną do zabezpieczeń platform wiertniczych i tym podobnych urządzeń pracujących poza lądem stałym (tzw. offshore), na tej normie wzoruje się obecnie bardzo wiele krajów.
Na poważnie do problemów ochrony przed korozją zaczęli podchodzić Amerykanie, kiedy pod koniec lat 40. XX w. dokonano wstępnego oszacowania, ile kosztują straty spowodowane przez korozję. Mimo bardzo ostrożnych szacunków, były to sumy porażające [3]. Powstała w tym czasie organizacja NACE (National Association of Corrosion Engineers) była jedną z pierwszych, która zaczęła zwracać uwagę na braki w wykształceniu większości inżynierów w zakresie ochrony antykorozyjnej i prawie od początku swojej działalności kładła duży nacisk na edukację. Dzisiaj organizowanych jest przez NACE szereg kursów i treningów, w tym 3-stopniowy kurs dla inspektorów prac malarskich. Każdy stopień kończy się bardzo trudnym egzaminem.

Drugą liczącą się organizacją kształcącą inspektorów jest norweskie FROSIO. Norwegia do lat 60. XX wieku była stosunkowo biednym krajem, utrzymującym się z rolnictwa, wydobycia rud cynku i rybołówstwa. Odsetek ludzi z wykształceniem technicznym był niski jak na warunki europejskie. Odkrycie złóż ropy i gazu nagle zmieniło te relacje. Norwegowie, oprócz kształcenia kadry inżynierskiej, postawili duży nacisk na nadzór wykonywanych prac, w tym zabezpieczeń antykorozyjnych. Dziś inspektorzy FROSIO są na świecie uznawani na równi z inspektorami NACE. FROSIO prowadzi kursy jednostopniowe kończące się bardzo trudnym egzaminem praktycznym i teoretycznym, natomiast inspektorzy, w zależności od doświadczenia zawodowego, uzyskują stopień I, II i III (najwyższy). Ich uprawnienia są weryfikowane raz na 5 lat.

Trzecią organizacją, z której certyfikatem inspektorzy są uznawani w świecie jest ICorr (The Institute of Corrosion or Correx Ltd.) mieszczący się w Northampton.

Uprawnienia inspektorskie nadane przez wymienione organizacje są uwzględnione w normie M-501.
W Polsce też mamy organizację podobną do FROSIO, niestety bez umocowań prawnych w obszarze budownictwa lub przemysłu stoczniowego. Jest to Polskie Stowarzyszenie Korozyjne (PSK). Nie nadaje ono uprawnień inspektorskich, chociaż nadaje tytuły "rzeczoznawcy ochrony przed korozją". PSK organizuje raz w roku konferencje, które są miejscem spotkań zarówno praktyków, jak i naukowców z branży antykorozyjnej (farby, ochrona katodowa, wytwórnie konstrukcji stalowych, projektanci zabezpieczeń antykorozyjnych itp.)

Jedyną, znaną mi, w Polsce organizacją stawiającą wymagania dotyczące nadzoru prac antykorozyjnych jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, która w formie zarządzenia wydała "Zalecenia do wykonywania i odbioru antykorozyjnych zabezpieczeń konstrukcji stalowych drogowych obiektów mostowych". Dzięki temu zarządzeniu oraz związanej z antykorozją działalnością Instytutu Badawczego Dróg i Mostów, coraz częściej przy przetargach na budowę bądź renowację stalowych mostów pojawia się wymóg zatrudnienia przez wykonawcę inspektora prac antykorozyjnych. IBDiM organizuje 3-stopniowe kursy "Projektowanie i nadzór nad wykonywaniem zabezpieczeń antykorozyjnych na mostach stalowych", po ukończeniu których można ubiegać się o certyfikat spełniający wymagania wynikające ze wspomnianego zarządzenia. Instytut organizuje też kursy "Projektowanie i nadzór nad wykonywaniem zabezpieczeń antykorozyjnych na konstrukcjach betonowych".






