• Reklama
    A1 - Kabe 12.02-12.02 Julian

Szukaj

    Reklama
    B1 - IGP 2024 Julian

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 3(95)/2015

    Artykuły branżowe

    Antykorozja

    Lakiernictwo Proszkowe

    Badanie Powłok

    Procesy Wspomagające

    Lakiernictwo Ciekłe

    ponad rok temu  01.05.2015, ~ Administrator,   Czas czytania 6 minut

    Strona 1 z 2
    Właściwie taki zawód jak inspektor prac malarskich w Polsce nie istnieje. Na budowie najważniejszy jest inspektor nadzoru posiadający odpowiednie uprawnienia budowlane, może być nadzór projektanta, nadzór w poszczególnych branżach, ale kto zawracałby sobie głowę nadzorowaniem prac malarskich?

    O tym, dlaczego ważna jest kontrola powłok malarskich



    Nawet tak odpowiedzialne prace, jak zabezpieczenia ognioochronne przy pomocy farb, nie doczekały się swojego nadzoru prawnie umocowanego w procesie budowy. Szkoda, bo w "szerokim świecie" jest to zawód dość elitarny i dobrze umiejscowiony w procesie produkcyjnym lub budowlanym. W Polsce wyjątkiem jest przemysł okrętowy. W stoczniach, nie tylko polskich, nie ma mowy o jakimkolwiek procesie powiązanym z ochroną przed korozją bez udziału inspektora prac malarskich nazywanego po angielsku "painting inspector" lub nawet "paint inspector". Bardzo wyraźnie sprecyzowano wymagania odnośnie kontroli prac antykorozyjnych i ogniochronnych w norweskiej normie Norsok M-501, która jest wytyczną do zabezpieczeń platform wiertniczych i tym podobnych urządzeń pracujących poza lądem stałym (tzw. offshore), na tej normie wzoruje się obecnie bardzo wiele krajów.

    Pewne nadzieje w odniesieniu do wszystkich konstrukcji stalowych pojawiły się wraz z wejściem w życie normy PN-EN ISO 1090-2, która obliguje wytwórców do prawidłowej ochrony korozyjnej, wynikającej z grup norm PN-EN ISO 8501, PN-EN ISO 12944 i PN-EN ISO 1461 oraz norm związanych. Nakłada też obowiązek kontroli prowadzonych procesów. Niestety, zabrakło zapisu na wzór Norsok M-501, kto jest upoważniony do tej kontroli. W efekcie wytwórnie posługują się świadectwami szkoleń organizowanych przez najróżniejsze firmy, od producentów farb począwszy do firm edukacyjnych w ogóle z ochroną przed korozją niezwiązanych. Mam nadzieję, że nie wszystkie te szkolenia są złej jakości, szczególnie, że czasem zdarza mi się je organizować. Niemniej, dokąd nie będzie określonego programu szkolenia i nie będą się one kończyły egzaminem przed niezależną komisją, ich skuteczność będzie budziła wątpliwości.

    Na poważnie do problemów ochrony przed korozją zaczęli podchodzić Amerykanie, kiedy pod koniec lat 40. XX w. dokonano wstępnego oszacowania, ile kosztują straty spowodowane przez korozję. Mimo bardzo ostrożnych szacunków, były to sumy porażające [3]. Powstała w tym czasie organizacja NACE (National Association of Corrosion Engineers) była jedną z pierwszych, która zaczęła zwracać uwagę na braki w wykształceniu większości inżynierów w zakresie ochrony antykorozyjnej i prawie od początku swojej działalności kładła duży nacisk na edukację. Dzisiaj organizowanych jest przez NACE szereg kursów i treningów, w tym 3-stopniowy kurs dla inspektorów prac malarskich. Każdy stopień kończy się bardzo trudnym egzaminem.

    1590rola_001.jpg


    Drugą liczącą się organizacją kształcącą inspektorów jest norweskie FROSIO. Norwegia do lat 60. XX wieku była stosunkowo biednym krajem, utrzymującym się z rolnictwa, wydobycia rud cynku i rybołówstwa. Odsetek ludzi z wykształceniem technicznym był niski jak na warunki europejskie. Odkrycie złóż ropy i gazu nagle zmieniło te relacje. Norwegowie, oprócz kształcenia kadry inżynierskiej, postawili duży nacisk na nadzór wykonywanych prac, w tym zabezpieczeń antykorozyjnych. Dziś inspektorzy FROSIO są na świecie uznawani na równi z inspektorami NACE. FROSIO prowadzi kursy jednostopniowe kończące się bardzo trudnym egzaminem praktycznym i teoretycznym, natomiast inspektorzy, w zależności od doświadczenia zawodowego, uzyskują stopień I, II i III (najwyższy). Ich uprawnienia są weryfikowane raz na 5 lat.


    1590rola_002.jpg


    Trzecią organizacją, z której certyfikatem inspektorzy są uznawani w świecie jest ICorr (The Institute of Corrosion or Correx Ltd.) mieszczący się w Northampton.

    1590rola_003.jpg


    Uprawnienia inspektorskie nadane przez wymienione organizacje są uwzględnione w normie M-501.

    W Polsce też mamy organizację podobną do FROSIO, niestety bez umocowań prawnych w obszarze budownictwa lub przemysłu stoczniowego. Jest to Polskie Stowarzyszenie Korozyjne (PSK). Nie nadaje ono uprawnień inspektorskich, chociaż nadaje tytuły "rzeczoznawcy ochrony przed korozją". PSK organizuje raz w roku konferencje, które są miejscem spotkań zarówno praktyków, jak i naukowców z branży antykorozyjnej (farby, ochrona katodowa, wytwórnie konstrukcji stalowych, projektanci zabezpieczeń antykorozyjnych itp.)


    1590rola_004.jpg


    Jedyną, znaną mi, w Polsce organizacją stawiającą wymagania dotyczące nadzoru prac antykorozyjnych jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, która w formie zarządzenia wydała "Zalecenia do wykonywania i odbioru antykorozyjnych zabezpieczeń konstrukcji stalowych drogowych obiektów mostowych". Dzięki temu zarządzeniu oraz związanej z antykorozją działalnością Instytutu Badawczego Dróg i Mostów, coraz częściej przy przetargach na budowę bądź renowację stalowych mostów pojawia się wymóg zatrudnienia przez wykonawcę inspektora prac antykorozyjnych. IBDiM organizuje 3-stopniowe kursy "Projektowanie i nadzór nad wykonywaniem zabezpieczeń antykorozyjnych na mostach stalowych", po ukończeniu których można ubiegać się o certyfikat spełniający wymagania wynikające ze wspomnianego zarządzenia. Instytut organizuje też kursy "Projektowanie i nadzór nad wykonywaniem zabezpieczeń antykorozyjnych na konstrukcjach betonowych".

    Tagi: antykorozja,