1. wszystkie trzy powierzchnie, to najprawdopodobniej oznacza, że był dobrany zły system albo użyto nieodpowiednich lub wadliwych materiałów, trzeba jednak pamiętać, że mogły zaistnieć inne sytuacje, np. awaria, jakaś klęska żywiołowa lub zmiana środowiska korozyjnego;
2. powierzchnie wybrane przez inwestora, natomiast pozostałe powierzchnie będą bez zarzutu, to najprawdopodobniej inwestor nie uwzględnił uwag dostawcy materiałów i wykonawcy dotyczących zbyt silnych narażeń korozyjnych dla wybranego systemu zabezpieczenia;
3. powierzchnie wybrane przez inwestora i/lub wykonawcę, to najprawdopodobniej dostawca farb zaproponował nieodpowiednie dla danej konstrukcji materiały lub zgodził się na zbyt "oszczędny system zabezpieczenia".
Oczywiście opisane powyżej trzy przypadki nie wyczerpują wszystkich możliwych sytuacji, ale z reguły stanowią 80-90% rozpatrywanych później przez ekspertów sporów.
1. Należy uzgodnić jeszcze przed rozpoczęciem, a jeśli to niemożliwe, to na początku kontraktu, które elementy mają stanowić powierzchnie referencyjne. Można to zrobić korespondencyjnie, choć zawsze lepiej na jednym ze spotkań z udziałem inwestora, projektanta i dostawcy farb.
2. Starać się proponować terminy malowania powierzchni referencyjnych z maksymalnie możliwym wyprzedzeniem, będzie łatwiej zapewnić sobie udział wszystkich zainteresowanych.
4. Ideałem jest tak zaplanować obróbkę strumieniowo-ścierną, żeby inspektorzy przyjechali w chwili jej kończenia i mogli jeszcze na śrutowni obejrzeć jakość obrobionej powierzchni. Pozwoli to, w przypadku uwag, wykonać od razu czyszczenie poprawkowe i zajmie znaczenie mniej czasu niż cofanie konstrukcji z malarni na śrutownię.
5. Należy zapewnić sobie odpowiednią ilość farby w fabrycznie zamkniętych opakowaniach, bo na ogół inspektorzy dostawców nie godzą się na malowanie farbami z wcześniej rozpoczętych opakowań.
7. Należy upewnić się, że malujemy zalecanym przez producenta farb sprzętem, mamy odpowiednie dysze i dysponujemy sprężonym powietrzem o zalecanej czystości, wydajności i ciśnieniu.
8. Warto sprawdzić jakie parametry malowania będą podlegały kontroli inspektorskiej. Dość często zdarza się, że oprócz standardowych kontroli obejmujących czystości powierzchni, sprzęt aplikacyjny, farby oraz warunki suszenia i utwardzania inspektorzy mogą sprawdzić wiele innych parametrów, takich jak: jakość ścierniwa czy sprężonego powietrza. Negatywny wynik tych kontroli skutkuje z reguły przesunięciem terminu malowania, a w dalszej konsekwencji zaburzeniem terminów budowy, co wiąże się na ogół z dotkliwymi karami.
9. Starać się tak zorganizować pracę, aby wszystkie kontrole mogły przebiec sprawnie, nikt nie lubi niepotrzebnie tracić czasu.
10. Najlepiej żeby w firmie wykonawczej była osoba decyzyjna oddelegowana do współpracy przy malowaniu powierzchni referencyjnych i żeby to była osoba znająca zarówno wymagania związane nadzorem, jak i prawa wykonawcy umożliwiające mu bronienie swoich racji, czyli:
- Jeżeli w specyfikacji zalecone jest przygotowanie powierzchni do Sa 2?, zgodnie z PN-EN ISO 8501-1, to taki stopień ma być, ale jeżeli inspektor to zakwestionuje, a mamy pewność, że jest Sa 2?, to nie dajmy się "wrobić" w obróbkę do Sa 3.
- Podobnie z obróbką wykańczającą, P2 to nie P3 zgodnie PN-EN ISO 8501-3.
- Nie możemy się godzić, żeby inspektor z lupą szukał zendry po obróbce strumieniowo-ściernej, bo norma zaleca ocenę przygotowania powierzchni wzrokiem nieuzbrojonym, ale z kolei nie możemy krytykować użycia lupy do oceny chropowatości z użyciem wzorców.
- Jednym słowem warto mieć i znać normy oraz posiadać odpowiednie przyrządy i umieć się nimi posługiwać, bo wtedy będziemy umieli obronić rzeczywistą jakość naszej pracy.
11. Warto zadbać o rzetelne oznakowanie powierzchni referencyjnych, bywa że już po kilku tygodniach odnalezienie elementu referencyjnego graniczy z cudem, zwłaszcza jeżeli był to element powtarzalny występujący w dziesiątkach czy setkach sztuk.







