Na trójkącie odcieni, będącym pionowym przekrojem przez przestrzeń barw w miejscu dowolnego koloru, możemy odszukać odpowiadający nam odcień wybranego wcześniej koloru, określając jego sczernienie i chromatyczność. Po lewej stronie takiego trójkąta znajduje się skala od bieli W do czerni S, a po prawej wierzchołek o największej chromatyczności omawianego koloru. Te skale również podzielono na 100 stopni. Odcienie szarości mają chromatyczność równą zero, zmienia się tylko ich sczernienie w zakresie od 3% (biel), do 90% (czerń).
Przykład zapisu dla odcienia barwy: S 2050-R50B: S - oznacza drugą edycję katalogu NCS, a jednocześnie kolekcję standardową. 2050 - określa odcień, na który składają się Blackness, czyli sczernienie -s i Chromaticness, czyli chromatyczność - c, tutaj odpowiednio 20% i 50%. Whiteness, czyli zbielenie - w, podane jest w domyśle i można je obliczyć wg wzoru: w = 100 -(s + c), zatem tutaj mamy go 30%. R50B - określa kolor (Hue), tutaj niebieskiego B jest 50% i czerwieni pozostałe 50%, inaczej: jest to kolor czerwony w 50% zniebieszczony.
Dokładność odwzorowania próbek kolorów w modelu NCS pierwszej edycji ustalona była na poziomie 1 jednostki dopuszczalnej odchyłki w notacji NCS. Druga edycja NCS jest bardziej rygorystyczna. Wszelkie rozbieżności podaje się w jednostkach deltaE cmc (1:1) zdefiniowanych przez CIE oraz opisanych w British Standard 6923:1988. Pomiarów dokonuje się przy pomocy spektrofotometru Macbeth ColorEye 7000 w przedziale długości fali od 360 nm do 760 nm z odstępem co 10 nm dla standaryzowanych iluminantów oświetlenia dziennego D65, A i F11. Ustalono następujące poziomy jakości:
Specjalnie kalibrowane wzorce NCS Quality Level Standard - obecnie CMS (Calibrated Matching Standards) - stosowane są przez producentów środków barwiących i stanowią wyłączny laboratoryjny wzór we wszelkich próbach porównawczych i kontroli jakości, a także stanowią punkt odniesienia w razie jakichkolwiek zażaleń. Wszystkie próbki w takim wzorcu zostały zbadane i różnica barwy deltaE względem oryginału nie może przekraczać wartości 0,5.
Drugi Poziom Jakości (Quality Level 2). To już najniższy poziom jakości opracowany dla powszechnych zastosowań produkcji masowej, gdzie w fazie produkcji nanosi się na papier kilka kolorów jednocześnie. Są to wachlarze kolorów i ulotki reklamowe. Kolory sprawdzane są wyrywkowo i wszystkie powinny spełniać warunek deltaE mniejszego od 1,5, 90% z nich deltaE < 1,0, a 70% deltaE < 0,6.
Wszelkie wymienione powyżej wartości graniczne dopuszczalnej odchyłki deltaE dla kolorów to wielkości mające znaczenie tylko teoretyczne, praktycznie okazuje się bowiem, że karty kolorów we wzornikach, uzyskane w procesie produkcji, spełniają te wymogi z dużym zapasem i aż 98,6% produkowanych próbek miało deltaE < 0,6. Wierność odtworzenia tych kolorów wzorcowych w gotowym produkcie, jakim jest farba, może mieć również różną dokładność, w zależności od zastosowania. Największej ścisłości wymagają lakiery samochodowe stosowane do malowania części nadwozia. Dla nich wymaga się deltaE < 0,3. Farby dekoracyjne w budownictwie mają górną granicę odchyłki deltaE < 0,7, dla technik drukarskich dopuszcza się deltaE < 2.
Właścicielem wszystkich praw do NCS jest NCS Colour A.B. w Sztokholmie i ich świadczenie prawne brzmi: "NCS - Naturalny System Barw ®© stanowi zarejestrowany znak handlowy, a System NCS ®© jest również chroniony prawem autorskim oraz prawami realizującymi Dyrektywę 96/9EC Parlamentu Europejskiego oraz Rady Europy z 11 marca 1996 r. o prawnej ochronie baz danych. Jakiekolwiek korzystanie z NCS ®©, jak powoływanie się na kolory w bazach danych dla mieszania kolorów, w drukach, na stronach internetowych, w kolekcjach kolorów lub w jakikolwiek inny sposób handlowy, stanowi każdorazowo przedmiot umowy licencyjnej z NCS Colour A.B.". W imieniu NCS Colour A.B. działają na całym świecie Premium Partners.
