- całkowitą niepewnością względną, czyli dokładnością pomiarową w granicach: maksymalna odchyłka 30 % dla zakresu pomiarowego od 0,5 do 2,0 wartości dopuszczalnej oraz maksymalna odchyłka 50 % dla zakresu pomiarowego od 0,1 do 0,5 wartości dopuszczalnej.
Norma zezwala na wykonywanie pomiarów przy użyciu przyrządów do bezpośredniego odczytu, podających aktualny pełny skład jakościowy atmosfery lub zawartość niektórych jej składników wraz ze stężeniami ilościowymi (są to najczęściej elektrochemiczne wykrywacze gazów, wykrywacze rurkowe czy też mierniki stężeń aerozoli, działające na zasadzie pomiaru rozproszonego światła laserowego). Dopuszcza także przy tym na ogół niższą dokładność pomiarów tej metody w odróżnieniu od badań wykonywanych laboratoryjnie przy użyciu aparatury stacjonarnej. Ten kompromis wynika z faktu, że wielokrotnie zachodzi konieczność natychmiastowego otrzymania informacji o zagrożeniach, co jest ważne przy pracy w warunkach narażenia na działanie trucizn (np. tlenek węgla czy siarkowodór), gdzie sam fakt obecności zagrożenia jest ważniejszy od precyzyjnego pomiaru stopnia tego zagrożenia osiąganego w pomiarach zgodnych z PN-Z-04008-7:2002 "Ochrona czystości powietrza - Pobieranie próbek - Zasady pobierania próbek powietrza w środowisku pracy i interpretacji wyników".
- co najmniej raz na dwa lata, w przypadku gdy podczas ostatniego pomiaru stężenie czynnika szkodliwego dla zdrowia leżało w granicach 0,1-0,5 wartości najwyższego dopuszczalnego stężenia (wykaz: Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej
z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy; Dz. U. 2002 nr 217, poz. 1833
z późn. zm.)
- co najmniej raz w roku, o ile podczas ostatniego badania stężenie czynnika szkodliwego dla zdrowia przekroczyło 0,5 wartości dopuszczalnej
Jednocześnie - w przypadku robót malarskich i chemoodpornych z użyciem materiałów zawierających składniki o szkodliwości kwalifikowanej do "najwyższych dopuszczalnych stężeń pułapowych", czyli takich, których stężenie w atmosferze roboczej nie może być w żadnym wypadku przekroczone - ustawowym obowiązkiem pracodawców jest zapewnienie ciągłego monitorowania tych stężeń z archiwizowaniem zapisów urządzeń pomiarowych.
- co najmniej raz na sześć miesięcy, w przypadku gdy podczas ostatniego pomiaru stężenie czynnika rakotwórczego lub mutagennego lub pyłu azbestowego wyniosło 0,1-0,5 wartości najwyższego dopuszczalnego stężenia
- co najmniej raz na trzy miesiące dla czynników rakotwórczych i mutagennych, jeśli ich ostatnie stężenia przekraczały 0,5 dopuszczalnego oraz w przypadku zagrożenia pyłami azbestu
W przypadku szczególnie pozytywnych wyników pomiarów, tj. jeśli zmierzone stężenia szkodliwych dla zdrowia substancji chemicznych i pyłów w okresie w odstępie co najmniej dwóch lat (a dla czynników rakotwórczych i mutagennych oraz azbestu - w odstępie sześciomiesięcznym) nie przekroczyły poziomu równego 10% stężeń dopuszczalnych, pracodawca może odstąpić od dalszych badań i pomiarów.
Jarosław Święcki






