• Reklama
    A1 - kabe

Szukaj

    Reklama
    B1 - IGP 01.10 - 31.12 Julian
    Strona 4 z 7

    Konieczny jest nadmiar ciśnienia wychodzący ze sprężarki, który da wymaganą wartość u wylotu z dyszy, gdyż muszą być uwzględnione opory wewnętrzne instalacji doprowadzającej powietrze do oczyszczarki oraz w wężu doprowadzającym ścierniwo do dyszy. Zależność między chropowatością i energią kinetyczną uderzającej cząstki ściernej jako: Rt pierwiastka kwadratowego energii kinetycznej (Ek1/2) jest prawie liniową zależnością od prędkości uderzenia cząstek śrutów staliwnych i maksymalną chropowatością próbek ze stali.

    Chropowatość, siły przyczepności i naprężenia szczątkowe powierzchni wykazują związek ze zmianami ciśnienia. Inne badania śrutów staliwnych okrągłych S, jak i ostrokrawędziowych G, pokazują, że śrut G generuje wyższe wartości Rmax chropowatości powierzchni.

    Wzrost kąta natrysku strumienia ściernego, podobnie jak wzrost ciśnienia strumienia ściernego, doprowadza do wzrostu naprężeń ściskających na obrabianej powierzchni. Podczas piaskowania podłoży ze stali nierdzewnej tlenkiem glinu spodziewane jest zwiększenie chropowatości powierzchni wraz z rosnącym ciśnieniem obróbki, zgodnie z badaniami innych grup badawczych.


    Wpływ właściwości ziarna ściernego


    Wielkości ziaren ścierniwa

    Wielkość ziarna (granulacja) ścierniwa oddziałuje w najwyższym stopniu na chropowatość powierzchni. Im większe ziarna ścierne, tym większa chropowatość powierzchni, przy czym zdecydowanie wyraźniej występuje w przypadku ścierniw metalowych niż niemetalowych.

    Liniowa zależność między średnią szorstkością i średnicą ziarna ściernego zachodzi również przy stosowaniu śrutu żeliwnego. Zauważono również liniową zależność między średnicą cząstki ścierniwa a zwiększeniem powierzchni po oczyszczeniu strumieniowym. Maksymalna średnia chropowatość (Rz) była najbardziej korzystna przy mieszance materiałów ściernych. Ciekawostką były różne trendy dla konwencjonalnych parametrów chropowatości (Rz i Ra).

    Mniejsze cząstki mają tendencję do uzyskiwania mniejszej chropowatości i mniejszego zanieczyszczenia powierzchni (wbicia w powierzchnię podłoża obrabianego ścierniwa lub jego części), a większe ziarna ścierne do większej chropowatości i większych zanieczyszczeń powierzchni.

    Stwierdzono też korelację między wielkością ziarna i wzrostem energii powierzchniowej podłoża. Wykazano, że energia powierzchniowa przekazywana do podłoża ma odwrotnie proporcjonalny rezultat do wielkości ziarna ścierniwa.

    Stwierdzono niemal liniową zależność pomiędzy średnicą cząstek staliwnych i maksymalną chropowatością próbek ze stali i tytanu przy używaniu śrutu staliwnego. Kształt ścierniwa nie miał większego wpływu na wartość liczbową profilu. Zauważono bardziej złożone relacje między chropowatością i wielkością ścierniwa. Chociaż stwierdzono liniową zależność między wielkością chropowatości i ścierniwem dla niektórych materiałów ścierających (piasek i śrut staliwny S), można również obserwować relację mocy dla innych materiałów ściernych (śrutu staliwnego i żeliwnego).

    Jak się czujesz po przeczytaniu tego artykułu ? Głosów: 0

    • ZADOWOLONY
    • ZASKOCZONY
    • POINFORMOWANY
    • OBOJĘTNY
    • SMUTNY
    • WKURZONY
    • BRAK SŁÓW

    Komentarze (0)

    dodaj komentarz
    Aby dodać komentarz musisz podać wynik
      Nie ma jeszcze komentarzy...