Instytut Fraunhofera IFF opracowuje wydajną spalarnię dla sproszkowanych materiałów odpadowych
Czy to proszek lakierniczy, czy pyły szlifierskie - utylizowanie odpadów jest drogie. Dzięki niedawno opracowanej przez Instytut Fraunhofera IFF spalarni dla sproszkowanych materiałów odpadowych w przyszłości zakłady będą mogły zaoszczędzić na kosztach utylizacji i równocześnie obniżyć koszty ogrzewania.
Ze względów ekonomicznych lakiernicy zwracają dużą uwagę na wysokie wykorzystanie materiałów malarskich przy nanoszeniu powłok. Przy procesach, takich jak zanurzeniowe lakierowanie elektroforetyczne, powlekanie metodą coil coating, czy też lakierowanie proszkowe, już obecnie osiągane są wysokie poziomy wydajności materiałów. Natomiast w przypadku natryskiwania nie sposób uniknąć odpadów, a powstający przetrysk (overspray) nie może zostać w bezpośredni sposób z powrotem doprowadzony do procesu lakierowania. Dlatego przedsiębiorstwa usuwają w postaci odpadów dużą część lakierów, co jest drogim przedsięwzięciem. Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku procesów szlifowania: tutaj także powstaje wiele materiałów odpadowych, dla usunięcia których zakłady produkcyjne muszą sięgać głęboko do kieszeni.
- Przy pomocy opracowanego przez nas urządzenia, możemy utylizować termicznie wszelkie palne, sproszkowane odpady przemysłowe, niezależnie od tego czy są to proszki lakiernicze, czy z tworzyw sztucznych, bądź też odpady drewniane - mówi Marcus Kögler, odpowiedzialny za projekt w IFF. - Potencjał do oszczędności jest duży: pomiary referencyjne wykazały, że można zaoszczędzić 25% gazu ziemnego, który wykorzystywany jest zwykle do ogrzewania, a ponadto 100% kosztów usuwania odpadów. Przy wyższych mocach, urządzenie to jest w stanie wytwarzać nawet prąd, którym można zasilić sieć.
Palnik pyłowy jest około 50 razy mniejszy niż tradycyjne egzemplarze, ma on zatem tylko około 2% mocy. Dzięki temu palnik jest opłacalny również dla mniejszych ilości odpadów, które zwykle powstają w małych i średnich przedsiębiorstwach. Symulacje pozwoliły naukowcom odpowiedzieć na liczne pytania i pomogły im tym samym opracować palnik. Jak sproszkowane cząstki przepływają w palniku? Jak wygląda ich optymalne zawirowanie? W jaki sposób uzyskać najniższe wartości emisji? W kolejnym kroku naukowcy eksperymentalnie dokonywali dalszej optymalizacji ustawień i parametrów palnika. Urządzenie pilotażowe pracuje już w firmie MBG Metallbeschichtung Gerstungen GmbH i pozwala na zaoszczędzenie jednej czwartej wydatków na gaz ziemny. Badacze z IFF dopasowali urządzenie pilotażowe specjalnie do wymagań przedsiębiorstwa. W zależności od tego, jaki proszek powstaje w zakładzie, naukowcy każdorazowo muszą dopasować nowe urządzenia do konkretnych wymagań. Mówiąc dokładniej, muszą oni zaplanować komorę spalania palnika pyłowego odpowiednio do danej wielkości cząstek oraz tak opracować filtr, aby był on w stanie za każdym razem optymalnie odfiltrowywać spaliny z powietrza.
Tłumaczenie z "Besser Lackieren!"
Michał Bedyk nr 5/2013 str. 16






