• Reklama
    A1 - Kabe 12.02-12.02 Julian

Szukaj

    ReklamaB1 - EcoLine 04.2021-12.2025 Bogumiła

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 3(65)/2010

    Artykuły branżowe

    Procesy Wspomagające

    Przygotowanie Powierzchni

    ponad rok temu  01.05.2010, ~ Administrator,   Czas czytania 6 minut

    Strona 1 z 2

    Praktycznie w każdej lakierni zdarzają się elementy, które ze względu na wadliwie nałożoną powłokę lakierniczą i możliwość ponownego użycia, warto odlakierować. W czasach, kiedy tak ważne są aspekty ekonomiczne, mało która firma pozwoli sobie na straty w postaci potraktowania takich detali jako odpad. Rzadko producentom czy lakierniom usługowym opłaca się inwestować w urządzenia do odlakierowywania, ponieważ wiąże się to nie tylko z nakładem inwestycyjnym, ale również z bieżącymi kosztami obsługi urządzeń, kosztami utylizacji odpadów oraz posiadaniem stosownych pozwoleń. I tu z pomocą przychodzą zakłady z branży obróbki powierzchni, które usługowo zajmują się usuwaniem takich zanieczyszczeń.


    Ustanowione ostatnio rygorystyczne ustawodawstwo dotyczące ochrony środowiska spowodowało, że wiele firm decyduje się na zlecanie oczyszczania elementów metalowych firmom wyspecjalizowanym w nowych technologiach. Najbardziej popularne są metody: termiczne, mechaniczne i chemiczne. Każda z tych metod oczyszczania ma zalety i ograniczenia oraz każda ma swoje zastosowanie do różnego typu powierzchni. I tak, zanieczyszczenia z metali żelaznych najlepiej jest usuwać termicznie, czyli za pomocą pirolizy lub metodą strumieniowo-ścierną poprzez śrutowanie. Metale nieżelazne (takie jak aluminium, miedź, stopy cyny i cynku) i tworzywa sztuczne nie nadają się do oczyszczania termicznego, ze względu na zbyt wysoką temperaturę procesu. W tym przypadku właściwe jest chemiczne zdejmowanie powłok.


    Termicznie

    Metoda termiczna wykorzystuje proces pirolizy (termicznego rozkładu), który jest realizowany w oparciu o systemy podgrzewania pośredniego bez dostępu powietrza. Proces oczyszczania powierzchni następuje w specjalnym piecu pirolitycznym, gdzie zachodzi termiczny rozkład związków organicznych w temperaturze 400-480ºC (komora oczyszczania). W dodatkowej komorze (komora dopalacza) następuje spalanie powstałych gazów w temperaturze 850-920ºC. Na zewnątrz zostają uwolnione jedynie nieszkodliwe produkty spalania, wskutek czego technologia ta zapewnia bezpieczeństwo w zakresie ochrony środowiska. Jedynie około 25 proc. materiału wyjściowego pozostaje jako popiół wymagający utylizacji. Zalety tego procesu to niezawodność, efektywność, niskoemisyjność. Metoda przeznaczona do usuwania farby, lakieru czy tworzyw sztucznych z elementów metalowych, takich jak wyposażenie lakierni lub elementy wadliwie polakierowane. Innym rodzajem oczyszczania termicznego jest oczyszczanie metali w łożu fluidalnym. Reaktor łoża fluidalnego jest wypełniony kalibrowanym piaskiem. Na dnie reaktora znajdują się otwory, przez które wpuszczane jest powietrze, dzięki któremu piasek zaczyna się unosić i zachowywać jak gotująca się ciecz. Aby ogrzać piasek, do powietrza wpuszczanego do reaktora dodaje się gaz, zapalany przez palnik znajdujący się powyżej poziomu piasku. Piasek w reaktorze ogrzewa się równomiernie do temperatury 420-450ºC. W tak rozgrzanym reaktorze zanurzany jest kosz wypełniony metalowymi elementami przeznaczonymi do oczyszczenia. W zależności od potrzeb możliwy jest wybór innej temperatury czyszczenia. W kontakcie z rozgrzanym piaskiem powłoki lakiernicze znajdujące się na metalowych elementach, zamieniają swój stan ze stałego na gazowy. Rozgrzany piasek, ze względu na swoją drobną konsystencję, obmywa zanurzone w nim elementy, usuwając z nich zanieczyszczenia organiczne.


    Mechanicznie

    Natomiast w przypadku metody mechanicznej proces oczyszczania powierzchni następuje przy użyciu wysokociśnieniowych urządzeń czyszczących wykorzystujących jako medium czyszczące wodę lub inne materiały ścierne, np. piasek, śrut lub korund czy sodę oczyszczoną. W tym procesie wykorzystywana jest energia kinetyczna wody/piasku/innego ścierniwa pod wysokim ciśnieniem. Śrutowanie to metoda przeznaczona do oczyszczania powierzchni z mniej uciążliwych zanieczyszczeń oraz instalacji i urządzeń o dużych gabarytach (stelaży, ścian sitowych, ślimaków wtryskowych, dysz przędzalniczych, filtrów metalowych, konstrukcji stalowych). Śrutowanie metali może być również stosowane jako etap końcowy oczyszczania metodą termiczną – zamiast doczyszczania wodą. Generalnie termiczne oczyszczanie jest ekonomiczniejsze, ale nie wszystko da się czyścić termicznie, więc jest oczyszczanie mechaniczne. To metoda uzupełniająca. Jeśli chodzi o usunięcie powłok lakierniczych (zwłaszcza farby proszkowej) z metali żelaznych, to zdecydowanie zalecana jest piroliza. Dla klientów, usuwających powłoki z detali, które mają być ponownie lakierowane, idealne będzie zastosowanie termiki a na wykończenie śrutowania – wtedy element jest gotowy do lakierowania.


    Chemicznie

    Jeżeli chodzi o metodę chemicznego odlakierowywania, to proces odlakierowywania następuje podczas kąpieli w środku chemicznym dobranym w zależności od rodzaju materiału wyjściowego, a także rodzaju farby czy lakieru oraz sposobu jej nałożenia. Metoda chemiczna stosowana jest do oczyszczania elementów, które ze względu na skład i właściwości nie mogą być czyszczone za pomocą innej techniki. W zależności od zastosowanych środków chemicznych, odlakierowywać tą metodą można stal, jak i aluminium oraz tworzywa sztuczne. Chemiczne usuwanie powłok stosuje się generalnie w przypadku wrażliwych temperaturowo powierzchni lakierowanych. Części są zanurzane na 3 do 12 godzin w specjalnie przygotowanych podgrzewanych kąpielach. Następnie resztki lakieru są usuwane pod wpływem wysokiego ciśnienia. W następnej operacji części poddawane są usuwaniu korozji.