Szybkie opracowywanie i testowanie nowych materiałów oraz powłok jest już możliwe
W celu przyspieszenia testowania właściwości powłok antykorozyjnych odpowiednia grupa VDEh/VDA opracowała w ostatnich czterech latach nowy test laboratoryjny dla przemysłu samochodowego. Ustalanie skutków korozji może się teraz odbywać w krótszym czasie.
Zespół ludzi z branż motoryzacyjnej, aluminiowej oraz stalowej (łącznie 13 partnerów przemysłowych), pod kierownictwem Instytutu Stali VDEh (Stahlinstitut VDEh), osiągnął w ostatnim czasie porozumienie w sprawie praktycznego (bliskiego warunkom rzeczywistym) testu korozyjnego oraz przeprowadził obszerne próby interlaboratoryjne w celu jego analizy i weryfikacji. Ostateczna rewizja oraz normalizacja jest teraz w rękach VDA (niemiecki związek przemysłu samochodowego). Po standaryzacji przez VDA nowa specyfikacja badania korozyjnego powinna zostać jeszcze znormalizowana przez międzynarodowe instytucje (np. DIN, EN, ISO) i wówczas test będzie mógł być wprowadzony w życie.

Źródło: voestalpine Stahl GmbH
Dotychczas istniało wiele różnych testów u poszczególnych producentów samochodów. Branże aluminiowa oraz stalowa potrzebują jednak jednolitej metody badania laboratoryjnego, np. do określenia charakterystyki działania ochrony antykorozyjnej podkładów malarskich do zastosowań w przemyśle samochodowym. Również opracowany wcześniej laboratoryjny test zmian klimatycznych VDA 621-415 w praktyce nie jest stosowany w jego czystej postaci przez producentów samochodów biorących udział w projekcie. Test wykazuje wiele wad, gdyż nie zawiera on fazy niskich temperatur ani nie umożliwia kontroli wilgotności. Ponadto, nie jest widoczna korozja nitkowa, a także korozja podpowłokowa lakieru nie zgadza się z rzeczywistością, gdyż stal ocynkowana koroduje w tym teście szybciej niż nieocynkowana. Ze względu na jego niedokładną specyfikację test jest również mało powtarzalny.
3 pytania do…
Dr Karl-Heinz Stellnberger, dział walcowania na zimno/przeróbek uszlachetniających, badawczo-rozwojowy, kierownik działu korozja/ochrona antykorozyjna w voestalpine
Stahl GmbH oraz rzecznik grupy VDEh/VDA
- Jakie nowe wymagania w branży motoryzacyjnej spełnia wasz test?
- Ten nowy, stabilny korozyjny test laboratoryjny bardzo dobrze przedstawia praktykę przemysłu samochodowego – wymaganie dotyczące zmiennych warunków klimatycznych w obecności soli. Sprawdza się dla nowych powłok i materiałów z aluminium, jak również cienkich blach stalowych. Możliwa jest analiza i ocena typowych mechanizmów korozyjnych, jak np. delaminacja katodowa/anodowa, korozja nitkowa, jak również pojawiająca się korozja galwaniczna przy strukturze mieszanej.
- Co jest nowego w porównaniu do wcześniejszej wersji testu wg VDA 621-415?
- Co czyni ten test tak bliskim rzeczywistości?
- Objawy korozji a także kinetyka korozji są podobne do tych, które nasi klienci znają z obserwacji lub być może też z własnego samochodu. Przejście przez wszystkie strefy klimatu następuje w sposób liniowy. W praktyce aluminium koroduje w podobny sposób co stal i to widać w naszym teście. Możemy teraz opracowywać oraz optymalizować nowe materiały i powłoki z wykorzystaniem uznanego i zaakceptowanego w przemyśle samochodowym testu. Zamiast pięciu, potrzebujemy tylko jednego testu, aby przedstawić wszystkie mechanizmy korozji. Przynosi to również korzyści gospodarcze dla wspomnianych trzech gałęzi przemysłu a także ich poddostawców (jak przemysł lakierniczy, obróbki wstępnej, klejów).
Nowy uzgodniony laboratoryjny test zmian klimatycznych umożliwia kontrolę wilgotności i temperatury oraz zawiera fazę schładzania (do -15°C). Składa się on z trzech różnych cykli (natrysk solanki, ocena oraz schładzanie), które następują po sobie w określonym porządku. Próby interlaboratoryjne wykazały, że proporcje korozji podpowłokowej w tym przypadku zgadzają się z rzeczywistością, tzn. że nieocynkowana taśma zimnowalcowana malowana kataforetycznie koroduje szybciej niż ocynkowana cienka blacha stalowa. Poza tym, po sześciu tygodniach badanie spowodowało taki sam zakres delaminacji lakieru, jak w stosowanym do tej pory 10-tygodniowym teście VDA 621-415. Na blachach aluminiowych oraz stalowych widoczne były ślady korozji podpowłokowej, a perforacja powłoki oceniana wg normy SEP 1160/cz.1 wykazała powtarzalne wyniki korozji. W następnych próbach interlaboratoryjnych prowadzący badania sprawdzali stabilność nowego testu pod względem zmiany różnych parametrów (sole, stężenia, temperatura, wilgotność powietrza itp.). Stosując dotychczas dostępny test VDA 621-415, potrzebnych było standardowo 10 do 20 tygodni, aby uzyskać wyczerpującą odpowiedź. Przy zastosowaniu nowego cyklicznemu testu korozyjnego próbki mogą zostać ocenione już po 6 bądź 12 tygodniach.
voestalpine Stahl GmbH
Tłumaczenie z „Besser Lackieren!”
Michał Bedyk
nr 12/2010, str. 10






