IOS - instalacje odsiarczania spalin
W gospodarce jest jak w przyrodzie. Bez chleba i wody nie ma życia. Dla "ciężkiej antykorozji" przemysłowej znaczy to tyle, że bez zapotrzebowania na powłoki ochronne liczone w tysiącach metrów kwadratowych widmo głodu jest bardziej niż pewne. I był czas, kiedy dzięki inwestycjom przemysłu chemicznego, metalurgicznego, spożywczego czy transportu roboty nikomu nie brakowało.

Ale - jak ogólnie wiadomo - wszystko co dobre szybko się kończy, nic więc dziwnego, że zmiany gospodarcze z końcówki XX wieku sprowadziły usługi robót chemoodpornych na "krawędź przetrwania". I kto wie jakie byłyby dziś losy tej specjalności, gdyby nie to, że przynajmniej od połowy lat 80. ubiegłego wieku pojawił się odbiorca powłok - wtedy jeszcze niszowy - któremu dziś można przypisać miano głównego chlebodawcy dla światowej "antykorozji". Nie może być inaczej, gdyż uzależniając od siebie przynajmniej 80% rynku "bierze, daje i żywi" prawie całą branżę a na imię mu "IOS", czyli instalacje odsiarczania spalin, budowane obecnie we wszystkich elektrowniach węglowych świata.
Już pierwsza operacja - chłodzenie wstępne spalin surowych z równoczesnym podgrzewaniem gazów oczyszczonych przed skierowaniem ich do komina (poz. 1, patrz schemat) - wymaga realizowana między nimi wymiany ciepła w zakresie 180-140°C (chłodzenie) i 60-80°C (podgrzewanie w celu uzyskania właściwego ciągu kominowego z równoczesnym wyeliminowaniem kondensacji pary wodnej w przewodzie kominowym). Zależnie od konstrukcji wymiennika do ochrony jego powierzchni stosowane są natryskiwane powłoki winyloestrowe z mineralnym wypełniaczem płatkowym, lokalnie wzmacniane laminatem poliestrowo-szklanym (wymienniki mechaniczne z rotacyjnym elementem ciepłowymiennym), albo wykładziny teflonowe w coraz bardziej powszechnych wymiennikach wodno-rurkowych lub "krzyżowych" z membranową wymianą ciepła między strumieniami chłodzonego, surowego, gorącego gazu wlotowego i podgrzewanym, odsiarczonym gazem wylotowym. O ile stosowane w tym węźle żywice i laminaty nie wychodzą poza zasięg "antykorozyjnej klasyki", to teflon jest bardzo nowatorskim rozwiązaniem, tym bardziej, że wnętrze wymienników zawiera liczne elementy konstrukcyjne wymagające specjalnych przejść i chwytów montażowych. Nawiasem - ze względu na obecność resztkowych popiołów w gazach surowych po odpylaniu elektrostatycznym zarzucono bardzo ciekawą koncepcję "schładzania-podgrzewania" z zastosowaniem rur cieplnych. To istne "perpetum mobile" nie znalazło sposobu ochrony przed korozją przy równoczesnym zapewnieniu subtelnej równowagi termodynamicznej zakłócanej strumieniami wody używanej do spłukiwania gromadzącego się na powierzchniach rur popiołu.






