• Reklama
    A1 - Kabe 12.02-12.02 Julian

Szukaj

    Reklama
    B1 - IGP 2024 Julian

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 3(71)/2011

    Artykuły branżowe

    Lakiernictwo Proszkowe

    Procesy Wspomagające

    ponad rok temu  01.05.2011, ~ Administrator,   Czas czytania 4 minuty

    Efektywne połączenie powłok proszkowych odpornych na odkształcenia, promienników podczerwieni wysokiej mocy oraz bezpistoletowej linii lakierniczej


    Elementy z blachy, które już w zakładzie wyposażone są w odkształcalną powłokę proszkową, są interesującym oraz przyszłościowym produktem z dużymi oczekiwaniami rozwoju. Instytuty IPF w Dreźnie, IPA/IFF w Stuttgarcie oraz IWU w Chemnitz w ramach wspólnego projektu badawczego z firmami z branży opracowały koncept lakierowania przed obróbką plastyczną (tzw. precoating), który jest praktyczny także dla MŚP.


    W metodzie „precoating” mocne strony malowania proszkowego związane z samym materiałem połączone są z technologicznymi zaletami procesu w porównaniu do klasycznego malowania proszkowego pojedynczych uformowanych już elementów („postcoating”), w szczególności pod względem zużycia materiału i energii, kosztów inwestycyjnych oraz wykorzystania przestrzeni. Dzięki temu malowanie proszkowe przed obróbką plastyczną jest interesujące także dla małych i średnich przedsiębiorstw.

    997mpb_001.jpg


    997mpb_002.jpg

    Proces malowania proszkowego przed obróbką plastyczną („precoating”) stosowany w produkcji skomplikowanych trójwymiarowych elementów ma duży potencjał rozwoju na rynku. Po lewej: krzesło o lekkiej budowie „Hydra” – demonstracyjny produkt zastosowań obróbki plastycznej z wykorzystaniem wysokiego ciśnienia wewnętrznego (projekt: Jörg Höltje), po prawej: jego siedzisko z cienkiej aluminiowej blachy pomalowanej proszkowo.

    Źródło: Fraunhofer IWU


    Znaczące postępy w formowaniu dokonane zostały już wraz z opracowaniem pierwszego wysoce elastycznego lakieru proszkowego zawierającego środki sieciujące takie jak alofanat. Taki proszek jest utwardzalny w piecu z powietrzem obiegowym w temperaturze poniżej 150°C, co pozwala na zachowanie właściwości elastycznych aluminium. Tak pomalowane proszkowo blachy aluminiowe można następnie bez strat na jakości formować i tworzyć skomplikowane elementy, stosując głębokie ciągnienie bądź formowanie pod wysokim ciśnieniem wewnętrznym. Wstępne testy wykazały ponadto, że zmodyfikowany proszek na podłożu aluminiowym jest utwardzalny przez promienniki podczerwieni przy czasach naświetlania poniżej 20 s. Uzyskana przy tym trwałość utwardzonej powłoki narażonej na uderzenia jest porównywalna z systemami lakierów proszkowych wygrzewanych w piecach z powietrzem obiegowym. Celem aktualnego projektu, przeprowadzonego we współpracy z 15 głównie średniej wielkości firmami, było połączenie tych nowych systemów lakierów proszkowych z procesem szybkiego nagrzewania przez promienniki podczerwieni wysokiej mocy oraz z technologią „TransApp”, opracowaną w instytucie IPA/IFF. Metoda ta (przedstawiona w nr 5(61)/2009, str. 20) cechuje się szybką aplikacją proszku bez użycia pistoletów oraz z wykorzystaniem niewielkiej ilości miejsca.


    Blachy pomalowane proszkowo wg różnych receptur zostały poddane w instytucie IWU testom wieloosiowej obróbki plastycznej, jak np. głębokiemu ciągnieniu skomplikowanych geometrii. Następnie dokonano oceny uformowanych elementów pod względem jakości ich powierzchni (np. rozkład połysku, tworzenie się mikropęknięć). Rezultat: opracowane przez instytut IPF wysoce elastyczne i odporne na obróbkę plastyczną receptury lakierów proszkowych w połączeniu ze specjalnymi absorberami podczerwieni umożliwiają szybkie sieciowanie (znacznie poniżej 1 min) przy użyciu elektrycznych bądź gazowych promienników podczerwieni. Właściwy czas naświetlania – tj. czas przebiegu pod promiennikiem IR – zależy od grubości blachy oraz gęstości mocy promiennika i może wynosić nawet poniżej 10 s. W celu uzyskania optymalnej jakości warstwy lakieru pod względem przyczepności oraz połysku, również po całkowitym odkształceniu pomalowanego substratu, poszczególne fazy procesów roztapiania i sieciowania muszą być sterowalne. Należy to wziąć pod uwagę już podczas projektowania linii lakierniczej. Doświadczenia przeprowadzone przez instytut IPA/IFF pokazują, że dzięki uniwersalnej konfiguracji poszczególnych stref naświetlania oraz ich ustawieniu odpowiednio do danego produktu można uzyskać optymalne przebiegi procesu wygrzewania również przy zmieniających się warunkach, takich jak odcień barwy, grubość powłoki czy stopień połysku.

    997mpb_003.jpg

    Grafika pokazuje mocno uproszczony plan uniwersalnej linii do lakierowania proszkowego wykrojów z blachy pokrytych gruntem.

    Źródło: IPA/IFF


    Grafika (patrz poniżej) pokazuje przykładowy, mocno uproszczony plan uniwersalnej linii do lakierowania proszkowego wykrojów z blachy pokrytych gruntem. Dzięki warstwie podkładu zbędna jest już instalacja do obróbki wstępnej. Przy prędkości transportowej przykładowo 1 m/s maksymalny czas napromieniania wynosi 40 sekund. Instalacja pozwala też w razie potrzeby spełniać inne kluczowe wymagania, np. ogrzewanie wykrojów z blachy o grubości do 3 mm lub roztapianie i sieciowanie wrażliwych lakierów proszkowych przy zdławionej mocy promiennika podczerwieni. Przy mniejszej ilości dostępnej powierzchni można zmniejszyć prędkość transportowanych elementów np. do 0,1 m/s, dzięki czemu znacznie skróci się wymagana długość strefy napromieniania.


    Dr Michaela Gedan-Smolka,

    Drezno

    Ulrich Strohbeck, Stuttgart

    Tłumaczenie z „Besser Lackieren!”

    Michał Bedyk

    nr 5/2011, str. 7