
Przygotowanie powierzchni pod powłoki proszkowe
Pierwszym etapem procesu malowania proszkowego jest właściwe przygotowanie elementów planowanych do pokrywania. Należy zapewnić, by malowane powierzchnie były wolne od tłuszczu, pyłu, olejów, rdzy czy innych zanieczyszczeń. Przygotowanie chemiczne na stali zwykle jest prowadzone w szeregu komór natryskowych, gdzie stosuje się alkaliczne środki myjące, nakłada żelazowe lub cynkowe fosforanowe powłoki konwersyjne oraz kilkakrotnie płucze. Systemy natryskowe pozwalają na przygotowanie przed malowaniem szerokiej palety elementów o różnej wielkości w różnej konfiguracji. Wanny zanurzeniowe są dobrą alternatywą dla tej metody w niektórych zastosowaniach. W zależności od charakterystyki powłoki, rodzaju materiału podłoża, przewidywanego użytkowania produktu, zalecane są określone procesy chemicznego przygotowania powierzchni. Na podłoża stalowe pod powłoki proszkowe najczęściej stosuje się fosforanowanie żelazowe, czasem fosforanowanie cynkowe używane również do stalowych podłoży ocynkowanych oraz konwersyjne powłoki chromianowe na podłoża stopów aluminium. Jako dodatek do tradycyjnych procesów fosforanowania pojawiły się między innymi technologie wykorzystujące metale przejściowe i materiały metaloorganiczne. Procesy te mogą być stosowane w temperaturze otoczenia lub mogą wymagać lekkiego podgrzania. Są mniej podatne na tworzenie się szlamu w kąpieli w porównaniu do konwencjonalnych receptur fosforanowania żelazowego i cynkowego. W rezultacie są bardziej efektywne przez obniżenie kosztów energii, mniejsze wykorzystanie powierzchni malarni oraz redukcję ilości powstających odpadów. Istotne zalety charakteryzują bezchromowe systemy uszczelniające, znajdujące zastosowanie do ochrony przed korozją stali, stali ocynkowanej i stopów aluminium. Pozwalają one na eliminację chromu z procesów przygotowania powierzchni. Obróbka strumieniowo-ścierna jest popularnym procesem mechanicznego przygotowania powierzchni pod powłoki proszkowe dla wielu zastosowań, szczególnie, gdy konieczne jest usunięcie znacznej ilości materiału. W tym procesie duży wydatek i prędkość powietrza są wykorzystywane do napędzania ruchu cząstek ścierniwa organicznego bądź metalowego, kierowanego na czyszczoną powierzchnię. W zależności od poziomu energii kinetycznej, wielkości ziaren i rodzaju użytego materiału, uzyskujemy bardziej lub mniej chropowatą powierzchnię, której własności sprzyjają lepszej przyczepności nakładanych powłok proszkowych. Mechaniczne przygotowanie powierzchni jest szczególnie użyteczne do usuwania nieorganicznych zanieczyszczeń, jak rdza, zendra czy tlenki powstające podczas cięcia i spawania.

Aplikacja farb proszkowych
Prosty zestaw do malowania proszkowego można złożyć z trzech zespołów: systemu zasilania (odpowiedzialnego za transport farby), urządzenia kontrolnego (umożliwiającego regulację parametrów procesu) i elektrostatycznego urządzenia aplikacyjnego. Kabina natryskowa z systemem odzysku proszku jest używana dla umożliwienia maksymalizacji wykorzystania proszku, co gwarantuje efektywność procesu. System zasilania farbą proszkową składa się z zasobnika proszku, najczęściej wyposażanego w dno porowate pozwalające na fluidyzację zawartości i urządzenia pompującego, transportującego przewodami pneumatycznymi mieszaninę proszek-powietrze. W przypadku rezygnacji z fluidyzacji, zasobniki są zaopatrywane w wibratory zapobiegające zbrylaniu się proszku. Urządzenie aplikacyjne (inaczej pistolet natryskowy) jest odpowiedzialne za prawidłowe naładowanie cząstek farby proszkowej, jak również kieruje jej przepływem. Sposób i intensywność ładowania decyduje o ilości farby osiadającej na pokrywanej powierzchni i równomierności uzyskiwanego pokrycia. Kontrolę nad konturem strumienia farby i jego gęstością umożliwiają dysze wymienne, optymalizujące warunki aplikacji w zależności od kształtu malowanego przedmiotu. Pistolety natryskowe mogą być ręczne (trzymane przez operatora) lub automatyczne (mocowane na stałe, bądź na ramieniu manipulatora lub robota). W konstrukcji przeważającej liczby urządzeń aplikacyjnych ruch naładowanych cząstek proszku jest wspomagany przez pole elektrostatyczne. Powstaje ono pomiędzy pistoletem natryskowym a pokrywanym, uziemionym elementem. Jest generowane wysokim napięciem podawanym na elektrody. W przestrzeni działania pola elektrostatycznego dochodzi do wyładowań koronowych, powodujących jonizację pary wodnej znajdującej się w powietrzu i uwolnienie jonów stanowiących podstawowe źródło ładunku dostarczanego farbie proszkowej. W wyniku tego, że ruch napylanych cząstek jest kierowany zgodnie z liniami sił pola elektrostatycznego, pokrywane są również powierzchnie niebędące bezpośrednio na drodze pomiędzy pistoletem a malowanym elementem.






