• Reklama
    A1 - Kabe 12.02-12.02 Julian

Szukaj

    Reklama
    B1 tiger-coating 18.08.2022-24.01.2023 Julian przedłużony do końca 2025

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 4(84)/2013

    Artykuły branżowe

    Lakiernictwo Proszkowe

    Wyroby Lakiernicze

    ponad rok temu  01.07.2013, ~ Administrator,   Czas czytania 4 minuty

    Część 1. Eksperci ds. technologii powierzchni z firmy Ruud Ploum podkreślają wydajność i korzyści ze stosowania systemu lakieru NT


    Lakiery proszkowe NT zostały opracowane przede wszystkim dla substratów wrażliwych na temperaturę, takich jak płyty MDF. Powszechnie uważa się, że są one oszczędne energetycznie i powinny skrócić czas produkcji. Jednak ich stosowanie nie zawsze się opłaca, gdyż niekiedy cierpi na tym obróbka wstępna przeprowadzana w przyspieszonym tempie razem z innymi procesami, a także logistyka w zakładzie lakierniczym nie zawsze dopasowana jest do rodzaju lakieru.



    1342kiedy_001.jpg

    Grafika w schematyczny sposób przedstawia budżet energii pieca tunelowego ogrzewanego pośrednio. Źródło: Ruud Ploum


    Aby móc tworzyć wysokiej jakości powłoki proszkowe na podłożach wrażliwych na temperaturę, takich jak powierzchnie MDF, na rynku pojawiły się nowe systemy farb: tzw. niskotemperaturowe farby proszkowe (NT) mogą być wygrzewane już w stosunkowo niskich temperaturach pomiędzy 130 a 160°C. Na dłuższą metę to zastosowanie nie zyskało jednak dużej popularności, m.in. z powodu uciążliwej obróbki wstępnej, a także dlatego, że lakiery proszkowe utwardzane promieniami UV w dłuższej perspektywie okazały się być lepszą alternatywą. Wciąż istnieje jednak wiele powodów dla stosowania lakierów proszkowych NT. Często słyszy się, że pomagają one oszczędzać energię podczas malowania. W literaturze fachowej mowa jest o oszczędności około 7%, która uzyskiwana jest przy obniżeniu temperatury wygrzewania o 10°C. Poza tym ich stosowanie powinno skrócić czas produkcji. Farby proszkowe NT są ponadto odpowiednie w przypadkach, gdy straty ciepła przy wygrzewaniu są zbyt duże bądź też gdy wstępnie polakierowane elementy powinny zostać jeszcze pomalowane proszkowo - jak np. lakierowane na mokro ramy rowerowe, które po naniesieniu naklejek są jeszcze w etapie końcowym lakierowane proszkowo. Innym powodem stosowania proszków NT jest utwardzanie elementów, które mają złożoną geometrię lub różne grubości i w związku z tym odpowiednio różne charakterystyki nagrzewania.

    Ostatecznie w wyniku wzrostu kosztów energii oszczędność związana ze stosowaniem lakierów NT zyskała na znaczeniu zarówno ze względów finansowych, jak i ochrony środowiska.


    Skład większości standardowych lakierów proszkowych bazuje na żywicach epoksydowych, poliestrowych bądź na poliuretanach. Zazwyczaj są one utwardzane pomiędzy 160 a 210°C, przy czym czas wygrzewania dla dolnej granicy temperatur wynosi 15 minut a dla górnej 7 minut. Przykładowo, dla temperatury elementu 180°C proszki poliestrowe i epoksy-poliestrowe powinny być wygrzewane przez 10 minut, nie licząc czasu niezbędnego do nagrzania detalu w piecu, który zależy od grubości ścianki, masy oraz geometrii konkretnego elementu. W przypadkach, w których wygrzewanie trwa długo lub przebiega nierównomiernie ze względu na geometrię elementu, można zastosować "szybkoutwardzalne" systemy lakierów proszkowych. Te farby są zazwyczaj "szybsze" niż standardowe lakiery proszkowe i mogą być całkowicie utwardzone już w zakresie temperatur od ~120°C do 160°C. Umożliwia to zatem oszczędność czasu przy wygrzewaniu. Lakiery te są przy tym termostabilne (odporne na działanie wysokich temperatur) podczas magazynowania.


    Lakiery proszkowe NT, takie jak akrylany lub niektóre poliestry, mogą być utwardzane już w temperaturze od 130°C. Wówczas jednak szybko zwiększa czas wygrzewania, o współczynnik 1,5 do 3. W praktyce oznacza to, że lakier proszkowy musi przebywać w tej temperaturze około 15 do 30 minut. Ta zasada działa w obie strony - stosowanie lakieru NT przy wyższej temperaturze wygrzewania może znacznie zmniejszyć wymagany czas przebywania w piecu. Może się przy tym jednak zdarzyć, że wskutek zwiększenia prędkości przenośnika wzrosną także straty energii oraz zużycie chemikaliów podczas obróbki wstępnej (na skutek przenoszenia roztworów). Elementy będą transportowane szybciej zarówno przez strefy aktywne, jak i neutralne, przez co skrócą się czasy obróbki, jak i czasy ocieku. Powstaje jednak pytanie, czy jakość obróbki wstępnej będzie wciąż wystarczająca. Większa prędkość przenośnika powoduje bardziej intensywne parowanie dyfuzyjne wody w ogrzewanych strefach. Poza tym możliwa jest konieczność zwiększenia temperatury stref czynnych, przez co straty przez odparowywanie wzrastają nieproporcjonalnie lub nawet progresywnie.

    Wzrosnąć mogą również straty przy płukaniu, co w efekcie prowadzi do zwiększenia kosztów produkcji. Suszarka "po wodzie" musi w takim przypadku być w stanie obrobić więcej materiału oraz odparowywać więcej wilgoci, wskutek czego zużywać będzie więcej energii. Może się jednak przy tym zdarzyć, że skróceniu ulegnie całkowity roczny czas pracy. To zależy od konkretnego przypadku.


    Przy aplikacji proszku, większa prędkość przenośnika wymaga większego przepływu lakieru, co można uzyskać albo poprzez zwiększenie liczby pistoletów natryskowych, albo poprzez zwiększenie ich wydajności. To oznacza z kolei, że więcej proszku trafia do systemu odzysku, a na filtrach końcowych pojawia się więcej najdrobniejszych frakcji proszku odpadowego. Ilość ciepła dostarczana do pieca niezbędna do jego nagrzania pozostaje jednak taka sama, obojętnie czy czas utrzymania w temperaturze obiektu wynosi 1, czy 10 minut. Jeśli instalacja lakiernicza nie jest przystosowana do wyższych prędkości przenośnika, nie można zwiększyć tempa produkcji bez poniesienia pewnych strat.


    Tłumaczenie z "Besser Lackieren!"

    Michał Bedyk nr 9/2013 str. 12