• ReklamaA1 - silpol v2

Szukaj

    ReklamaB1 - EcoLine 04.2021-12.2025 Bogumiła

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 2(64)/2010

    Artykuły branżowe

    Normy/Prawo

    Lakiernictwo Proszkowe

    Badanie Powłok

    ponad rok temu  05.07.2016, ~ Administrator,   Czas czytania 9 minut

    Strona 1 z 3

    Pomiary, testy w pracy malarni


    Zapewnienie wysokiej jakości wymalowań, spełnienie warunków rękojmi i gwarancji, optymalizacja techniczno-ekonomiczna wykonywanych zabiegów w procesach malowania i w procesach związanych – możliwe jest między innymi pod warunkiem prowadzenia ciągłych i okresowych pomiarów, testów i analiz parametrów, uwarunkowań pracy i uzyskiwanych efektów.


    Podejmowane w tym celu działania ze względu na czas prowadzenia można określać jako: zapobiegawcze, bieżące oraz korygujące, tj. podejmowane w celu wyeliminowania, likwidacji wykrytych nieprawidłowości. Działania powyższe mogą mieć charakter ciągły lub podejmuje się je okresowo. W codziennej pracy malarni bardzo istotnymi są: ciągły monitoring procesów, wykrywanie bieżących nieprawidłowości i ich usuwanie poprzez wprowadzanie natychmiastowych korekt.


    W praktyce prowadzi się pomiary i obserwację parametrów pracy urządzeń: do przygotowania powierzchni, kabin, aplikacji, suszarek i pieców oraz instalacji pomocniczych. Najistotniejsze parametry są podane w sprawdzonych, przyjętych i zatwierdzonych instrukcjach technologicznych. Są to w odniesieniu do procesów mokrych przygotowania powierzchni:

    - prawidłowość zawieszenia detali

    - temperatury kąpieli

    - stężenie stosowanych roztworów

    - przewodność i odczyn pH kąpieli

    - ciśnienie stosowane w metodach natryskowych

    - czasy natrysku (zanurzenia), czyli czasy oddziaływania preparatów chemicznych

    - czasy obcieku


    Zbyt niska temperatura kąpieli niejednokrotnie powoduje jej pienienie się oraz nie daje pełnego efektu końcowego, wydłuża proces. Temperatura wyższa z zalecanego zakresu daje szybsze efekty, lecz wpływa również na koszty procesu, zwiększając je. Stężenie powinno utrzymywać się w sprawdzonym, zalecanym zakresie, ponieważ proces jest wówczas optymalny. Przewodność świadczy między innymi o czystości kąpieli, wpływa znacząco na jakość przygotowywanej powierzchni. Odczyn pH jest istotny dla prawidłowej jakości, ma wpływ na wielkość występujących osadów. Ciśnienie kąpieli wpływa na skuteczność i szybkość zachodzących na powierzchni procesów. Ograniczane jest jednak niejednokrotnie małym ciężarem detali mających tendencję do wyczepiania się z zawieszek.

    Czasy działania preparatów nie mogą być krótsze od pewnego określonego minimum. Czasy obcieku zaleca się z kolei jak najdłuższe, co jest warunkiem uzyskania poprawnego stanu powierzchni, ale ujemnie wpływają na wydajność, a tym samym na ekonomikę. Efekt końcowy procesu przygotowania powierzchni ocenia się w zasadzie na bieżąco w sposób optyczny, wizualny opisując zaistniały stan: równomierność filmu wodnego, wygląd powłoki, np. ładna, równomierna, bardzo intensywna, głównie niebiesko-złota, zamknięta, niepylista, prawidłowa. Fizycznie stan czystości można sprawdzić poprzez potarcie białą chusteczką lub szmatką. Pełniejszy obraz prawidłowości przeprowadzonego procesu dają testy: przyczepności i tzw. pogodowe, o których w dalszej części tekstu. Pomiary i obserwacje w procesach: suszenia po mokrym procesie przygotowania powierzchni oraz wypalaniu powłok po pomalowaniu – dla farb piecowych i proszkowych dotyczą:

    - temperatur

    - czasów przebywania w określonej temperaturze

    832110.jpg

    Podpełznięcia korozji w komorze solnej.


    Temperatura suszenia po myciu praktycznie nie powinna przekraczać 120 stopni C. Temperatura i czas wypalania powłok zależą od rodzaju stosowanej farby, masy wsadu pieca, grubości ścianek malowanych detali. Są określone w wytycznych technologicznych na podstawie kart technicznych farb oraz prób praktycznych, przy czym pamiętać należy, że czas przebywania dotyczy zadanej temperatury wygrzewania i uzyskanej przez wypalany przedmiot. W procesie nakładania farb kontroli podlegają parametry określone i dobrane optymalnie dla danej metody malowania i danego rodzaju detali. O ile przy malowaniu automatycznym są one niejako poza strefą oddziaływania obsługi, to przy malowaniu ręcznym zależą generalnie od operatorów. Należy tutaj podkreślić, że zawyżanie przez niektórych z nich parametrów malowania jest nieekonomiczne – nie tylko nie zwiększa wydajności, ale powoduje zwiększenie zużycia farby i źle wpływa na jakość wymalowań.


    Opisane do tego momentu pomiary, obserwacje i kontrole dotyczyły działań mających charakter bieżący i zapobiegawczy. Istnieje cały szereg cech jakościowych, których oceny można dokonać dopiero w czasie przyszłym, tj. po wykonaniu operacji malowania. Do takich należy grubość powłok, których pomiar prowadzony jest przy użyciu specjalnych przyrządów zwanych grubościomierzami lub ultrametrami. Kolejne to: kolor (barwa) i wybłyszczenie (połysk) uzyskanej powłoki. Oceny tych cech we własnym zakresie dokonuje się najczęściej metodą optyczną poprzez porównanie z wzorcami. Zachowane muszą być tutaj oczywiście odpowiednie warunki określone w przedmiotowych normach (patrz wykaz na końcu opracowania). Dokładniejsze oceny barwy i połysku uzyskuje się stosując odpowiednie urządzenia pomiarowe. Jakość uzyskanych powłok malarskich ocenia się również stosując cały szereg testów, których opis zawierają poszczególne normy ISO. Jakość przygotowania powierzchni oraz nałożonej powłoki ocenić można na podstawie danych wynikających z zastosowanych metod: siatki nacięć (ang. cross-cut test) i próby odrywania. Są to metody kontroli przyczepności (adhezji). Test polega na wykonaniu na badanej, pomalowanej powierzchni specjalnym nożem krążkowym siatki nacięć i przyklejenie na niej taśmy samoprzylepnej. Po oderwaniu taśmy klasyfikuje się w skali (0-5) wygląd powierzchni, a tym samym stopień przyczepności poprzez porównanie z ilustracjami z normy. W praktyce zachodzi niekiedy potrzeba sprawdzenia norm zużycia farby – jej wydajności. Sytuacja taka może wystąpić w celu sprawdzenia stanu istniejącego lub np. w wyniku zamiaru zmiany dostawcy (producenta) farb. W przypadku automatycznego nakładania farb przeprowadza się test w oparciu o proponowane parametry i porównuje ze sobą efekty dotychczasowe i uzyskiwane obecnie. Porównaniu podlegają: kolor, połysk, grubość powłoki, przyczepność - muszą być takie same - oraz czasy malowania i zużycie, które przy znanych cenach farb pozwolą na porównania ekonomiczne.