Specyfika malowania proszkowego
Elektrostatyczne malowanie proszkowe nie jest nowym sposobem wykonywania powłok ochronnych. W przypadku technologii wytwarzania ponad pięćdziesięcioletnia historia stosowania na skalę przemysłową jest wystarczającym czasem, żeby ustalić standardy bezpieczeństwa, zunifikować wymagania odnośnie sprzętu aplikacyjnego, jak również podzielić rynek pomiędzy firmy oferujące dobre, sprawdzone rozwiązania konstrukcyjne zabudowy malarni w niezbędne urządzenia technologiczne.
Z braku oddzielnych uregulowań prawnych, przepisy obowiązujące w naszym kraju w malarniach ciekłych miały przez wiele lat zastosowanie również do malarni proszkowych. Było to niewątpliwie przesadą, bo farby rozpuszczalnikowe cechują się znacznie wyższym stopniem zagrożenia pożarem i wybuchem. Równocześnie nie oznacza to, że farby proszkowe są całkowicie niegroźne w stosowaniu i każdy może bez przygotowania oraz spełnienia odpowiednich zaleceń stać się konstruktorem własnej malarni. Co prawda, pożary i wybuchy zdarzają się w malarniach proszkowych niezwykle rzadko, lecz przede wszystkim dlatego, że użytkowane w nich urządzenia technologiczne są dostarczane w ogromnej większości przez firmy profesjonalnie zajmujące się wytwarzaniem środków produkcji dla tego sektora rynku, świadome przepisów regulujących ich bezpieczną pracę. Wiedza potrzebna do właściwego zaprojektowania i wykonania urządzeń wyposażenia malarni proszkowej jest ogólnie dostępna. Jednak zazwyczaj osoby podejmujące samodzielne próby ich budowy na własny użytek, bardziej starają się kopiować rozwiązania oglądane w sąsiednich zakładach, niż zgłębiać potrzebną wiedzę lub zwrócić się o fachową pomoc przed podjęciem kluczowych decyzji.
- właściwe, skuteczne przygotowanie powierzchni przed malowaniem, zgodnie z planowanym, finalnym zastosowaniem pokrywanych powierzchni,
- równomierne nałożenie farby proszkowej na pokrywaną powierzchnię, o grubości warstwy zapewniającej właściwą ochronę,
- skuteczne utwardzenie farby proszkowej poprzez dostarczenie ilości energii cieplnej zapewniającej pełne usieciowanie zawartych w farbie żywic, zapewniające uzyskanie pełnych, spodziewanych własności chemicznych i mechanicznych powłoki.

Każdy z podanych powyżej etapów wykonania gotowej powłoki proszkowej ma na tyle istotny wpływ na osiągnięcie efektu końcowego, że dla dobrej jakości wymalowań potrzeba, by wszystkie były wykonane w sposób prawidłowy.
Elektrostatyka wymaga uwagi
Istotą aplikacji farb proszkowych jest wykorzystanie otaczających nas w przyrodzie zjawisk związanych z przepływem ładunków elektrycznych, ich przyciąganiem i odpychaniem, powstawaniem pól elektrycznych itp. Jak bardzo destrukcyjne mogą być to siły, możemy poznać obserwując np. efekty niszczące błyskawic pojawiających się podczas burz lub na znacznie mniejszą skalę, śmiertelne niebezpieczeństwo wyładowań elektryczności statycznej dla osób z wszczepionym rozrusznikiem serca. Podczas ładowania farb proszkowych wysokim napięciem (zazwyczaj do ok. 95 kV) pomiędzy aplikatorem a malowanym elementem powstaje pole elektryczne, dochodzi do jonizacji powietrza i wyładowań koronowych. Ładowanie proszku za pomocą tarcia nie generuje co prawda pola elektrycznego, lecz również pozwala na przekazywanie bardzo dużych ilości ładunków elektrycznych. Obie wymienione metody przynoszą pożytek w postaci skutecznego napylania proszku jedynie w przypadku, kiedy naładowane cząstki farby osiadając na powierzchni malowanego detalu mogą oddać swój ładunek poprzez właściwe uziemienie. Brak skutecznego uziemienia poprzez niekontrolowany wzrost potencjału elektryczności statycznej może prowadzić do powstawania iskrzenia, którego energia w szczególnych przypadkach dużej koncentracji proszku może wywołać wybuch mieszaniny proszek-powietrze. Skutkiem takiego wybuchu może być pożar malarni oraz poszkodowani ludzie znajdujący się w zasięgu wybuchu. Dlatego też wszystkie urządzenia biorące udział w procesie nakładania powłok powinny być skutecznie uziemione, tzn. oporność do uziemienia mierzona na ich powierzchni powinna być niższa od 1 M?. Ta zasada jest również stosowana do osób zatrudnionych w malarni, których obuwie powinno być wyposażone w podeszwy elektroprzewodzące.
Dobra kabina proszkowa to klucz do sukcesu
Kabina malarska, w której nakłada się farby proszkowe musi spełniać określone wymagania, aby była bezpieczna w użytkowaniu i umożliwiała uzyskiwanie powłok dobrej jakości. Konieczność właściwego, skutecznego uziemienia jej elementów jest rzeczą niezwykle istotną dla efektywności malowania i uniknięcia powstawania wad powłoki generowanych przez różnego rodzaju zanieczyszczenia. Jednak kabina do malowania proszkowego musi być przede wszystkim właściwie zaprojektowana i wykonana. Głównym, charakterystycznym parametrem, który powinien być brany pod uwagę zawsze na etapie wytycznych konstrukcji jest wymuszenie ruchu powietrza przez wszystkie otwory kabiny do jej wnętrza z prędkością minimalną ok. 0,5 m/s. Zakłada się, że przy takim przewietrzaniu malowanie jest bezpieczne, a farba proszkowa nie powinna wydostawać się podczas aplikacji na zewnątrz do pomieszczenia malarni. Przyjęcie takich założeń ma swoje konsekwencje w planowaniu otworów kabiny i uzależnieniu wydajności systemu wentylacyjnego od ich sumarycznej powierzchni. Ilość przepływającego przez kabinę powietrza ma również wpływ na konstrukcję systemów odzysku proszku zainstalowanych w kabinie, zespołów filtracyjnych itp.






