Pomimo stale poszerzanej oferty dostępnych efektów dekoracyjnych malowanie proszkowe pozostaje jednak przemysłową technologią malarską, wrażliwą na problemy związane z jakością i powtarzalnością wykonywanych wymalowań. Szczególnie, jeśli warunki w jakich pracuje malarnia proszkowa odbiegają od tego, co można uznać za konieczne minimum. Tym minimum jest szeroko pojęta czystość procesu malowania, niezbędna by nakładane powłoki były wolne od wad powodowanych przez nas samych. Dlatego też, dobrze jest spojrzeć na poszczególne etapy pracy malarni i zwrócić uwagę na to, co pozwoli uniknąć powstawania wad gotowych wymalowań powodowanych przez różnego rodzaju zanieczyszczenia.

Olej silikonowy w malarni.

Podłoże zabrudzone smarem.

Efekt gazowania podłoża.
Przygotowanie powierzchni
Przygotowanie mechaniczne
Najbardziej popularnym sposobem mechanicznego przygotowania powierzchni przed malowaniem jest obróbka strumieniowo-ścierna. Zdarza się w wielu przypadkach, że jest stosowana jako jedyna operacja bez następującego po niej chemicznego mycia i odtłuszczania. Takie postępowanie, pomimo znacznych oszczędności, może prowadzić do powstawania wad gotowej powłoki.
Materiał, z którego wykonane są detale przeznaczone do malowania, jest dostarczany od producenta w różnej postaci. Najczęściej, ze względu na warunki transportu i przechowywania, jest konserwowany preparatami zawierającymi oleje i tłuszcze lub po prostu jest pokryty środkami smarnymi wykorzystywanymi podczas obróbki plastycznej. Obróbka strumieniowo-ścierna nie jest technologią dedykowaną do usuwania tego typu zanieczyszczeń. Usunięcie górnej warstwy materiału nie gwarantuje skutecznego odtłuszczenia powierzchni. Szczególnie w przypadku stosowania odzysku ścierniwa do ponownego użytku, zatłuszczone ścierniwo staje się nośnikiem zanieczyszczeń.
- słaba przyczepność powłoki do podłoża lub całkowity brak przyczepności
- powstawanie na powierzchni powłoki żółtawo-brązowych przebarwień
Przebarwienia w postaci plam są oczywiście szczególnie widoczne na jasnych powłokach. Najczęściej daje się je obserwować w okolicach miejsc spawania, zazwyczaj w przypadku detali, gdzie po spawaniu powstają przestrzenie zamknięte. Powodowane jest to przez substancje konserwujące, oleje i tłuszcze wydostające się na powierzchnię pod wpływem temperatury koniecznej do właściwego utwardzenia powłoki. Jest to tak powszechny problem, występujący w wielu malarniach, że aż trudno uwierzyć, że konstruktorzy i technolodzy odpowiedzialni za właściwe zaprojektowanie i wykonanie produktu wciąż nie chcą tej prostej prawdy brać pod uwagę podczas projektowania.
W przypadku stosowania obróbki strumieniowo-ściernej do renowacji wymalowań (usuwania starych lub częściowo zniszczonych powłok) należy zwrócić szczególną uwagę, by z powierzchni całkowicie zniknęły pozostałości po zdejmowanych powłokach. Istnieje niebezpieczeństwo, że podczas utwardzania w piecu będą one reagować z nowo nałożoną farbą proszkową, tworząc zgazowania w postaci kraterów.
Wszelkiego rodzaju inne mechaniczne sposoby przygotowania powierzchni przed malowaniem mogą być także powodem powstawania wad powłoki malarskiej. Szczególnie, że są w stanie wprowadzać zanieczyszczenia w warstwę wierzchnią materiału. Dobrym tego przykładem jest szlifowanie spoin, krawędzi czy powierzchni za pomocą szlifierek kątowych. Używane do tych operacji tarcze ścierne są doskonałym nośnikiem zanieczyszczeń, które nieusunięte mogą osobom nadzorującym proces malowania przysporzyć poważnych problemów. Głównie ze znalezieniem dość trudnych do zlokalizowania źródeł powstawania wad.

Stal hutnicza bez przygotowania.

Zanieczyszczenia malarni.
Przygotowanie chemiczne
Niezależnie od tego jaki rodzaj materiału poddajemy przygotowaniu chemicznemu, zawsze obowiązuje jedna ogólna zasada - po zakończonym procesie na elemencie malowanym nie powinny pozostać żadne związki chemiczne niezwiązane z powierzchnią. Dlatego też po chemicznej ingerencji w powierzchnię, operacje płukania i suszenia detalu mają podstawowe znaczenie dla uzyskanego efektu końcowego. O ile stosowane sposoby na odtłuszczanie i pasywację powierzchni przed malowaniem nie przewidują właściwego płukania, to taki proces nie jest kompletny. Tym bardziej, że płukanie pozwala na przywrócenie powierzchni detalu obojętnego stanu pH, co ma kapitalne znaczenie dla ewentualnych zmian korozyjnych przebiegających pod wykonanymi powłokami podczas eksploatacji gotowego wyrobu.






