W asortymencie współczesnych "powłok wagi ciężkiej" prym wiodą gumy i trzeba przyznać, że z pewnością na zajmowaną lokatę solidnie zasłużyły. Dzięki wysokiej chemoodporności oraz niskiej ścieralności przy równocześnie, praktycznie zerowych współczynnikach dyfuzji powietrza i pary wodnej z powodzeniem przeciwstawiają się korozyjnemu działaniu większości mediów chemicznych w temperaturach do 110?C. Jednocześnie, ze względu na zawężający się zakres odbiorców, przy bardzo silnej i umacniającej się pozycji energetyki, w aktualnym asortymencie dominuje guma wytwarzana z kauczuku bromobutylowego i sprzedawana w trzech odmianach:
- gumy miękkiej surowej do wulkanizacji w autoklawie
- gumy miękkiej surowej samowulkanizującej po aplikacji na ścianach obiektu
przy wyraźnych preferencjach ze strony dostawców dla obu ostatnich. Nie wnikając w szczegóły, wystarczy stwierdzić, że ich udział sięga już 80% ogółu podaży gum miękkich i jest to wielkość graniczna wynikająca z niepełnej odporności na działanie utleniaczy. Reszta należy do kilku innych odmian z raczkującą od wielu lat gumą fluoropolimerową, która po wyposażeniu w sprawny system klejowy ma szansę być jedynym zamiennikiem dla wszystkich dotychczas stosowanych.
Na tę "pełnię szczęścia" przyjdzie jeszcze trochę poczekać i wówczas prośba: "uprzejmie prosimy o dobór wykładziny" stanie się ozdobnikiem korespondencji projektowej, gdyż w każdym miejscu i o każdym czasie odpowiedź będzie jednakowa, jednoznaczna materiałowo, choć trochę niemiła cenowo. Fluoropolimery są bowiem i będą materiałami bardzo drogimi, co ograniczy ich aplikację do potrzeb rzeczywiście niezbędnych. Tym niemniej, przed nimi perspektywa sygnalizowana kierunkami prowadzonych badań naukowych. Wiodące ośrodki zrezygnowały bowiem z finansowania "ogniw pośrednich", zaniechano prac nad gumami natryskiwanymi, podobne do nich powłoki poliuretanowe po wyjściu z okresu wdrożeniowego weszły w fazę stagnacji a naklejane na zimno wielowarstwowe systemy zawierające gumy, PCV i pochodne PTFE nie przekroczyły progu "ciekawostki technicznej".
- gumy twarde wulkanizowane w autoklawie, z kauczuku naturalnego, dopuszczone do kontaktu z artykułami spożywczymi;
- gumy miękkie z kauczuku naturalnego wulkanizowanej w autoklawie o wysokiej odporności na ścieranie.
Podobnie będzie wyglądać "strukturalna", a tym samym i "inżynieryjna" perspektywa ochronnych materiałów żywicznych. W wyniku sprowadzenia kilkudziesięciu oferowanych dziś "flejków" do wspólnego mianownika, bez najmniejszego uszczerbku dla całości sprawy a z korzyścią dla konstruktorów, technologów, aplikatorów i użytkowników urządzeń powłokowanych, rynek opanują dominanci z ofertą w postaci żywic natryskiwanych:
- winyloestrowych specjalnych o podwyższonej elastyczności, z płatkami szklanymi;
- epoksydowych cienkowarstwowych do kontaktu z żywnością;
- nowolakowo-epoksydowych odpornych na kwas siarkowy.
I ten perspektywiczny układ materiałowy, wsparty ceramiką spiekaną oraz zaprawami nieorganicznymi otworzy nową "antykorozyjną epokę", w której zgodnie z prawami natury "nowe = lepsze" zastąpi "stare = słabsze". A w "antykorozji" wciąż jeszcze obecnie szukającej kompromisu w obszarze "maksimum korzyści - minimum ryzyka" każdy z przyszłych branżystów będzie mógł mówić o komforcie bycia "we właściwym miejscu o właściwym czasie", co będzie spełnieniem tytułowego prawa.
Tadeusz Święcki
