• Reklama
    A1 - Kabe 12.02-12.02 Julian

Szukaj

    Reklama
    B1 - IGP 2024 Julian

    Artykuły branżowe

    Wydanie nr: 3(95)/2015

    Artykuły branżowe

    Ekologia i Ochrona Zdrowia

    Procesy Wspomagające

    ponad rok temu  01.05.2015, ~ Administrator,   Czas czytania 4 minuty

    Strona 1 z 2
    Coroczne wyniki badań wielkości emisji LZO (lotnych związków organicznych) do atmosfery utrzymują się na wysokim poziomie. W odróżnieniu od skażeń zbiorników wodnych czy gleby, zanieczyszczenia atmosfery są o tyle trudne do zniwelowania, że nie można ich ograniczyć jedynie do pewnego terenu. Mogą migrować na duże odległości i tam zatruwać środowisko. Co więcej, szkodliwość tych zanieczyszczeń wynika nie tylko z ich toksyczności (wiele z nich to substancje kancerogenne), lecz także z faktu, że ulegają one w powietrzu skomplikowanym przemianom, w wyniku których toksyczność emisji może się potęgować a ponadto tworzyć troposferyczny smog.

    Zastosowanie biotechnologii do eliminacji LZO emitowanych w procesach lakierniczych



    Spośród wielu technologii eliminacji LZO, które są dostępne do oczyszczania zanieczyszczonych strumieni powietrza, biologiczne metody zyskują coraz większe zainteresowanie ze względu na stosunkowo dużą atrakcyjność ekonomiczną i ekologiczną. Ponadto, metody biologiczne eliminacji LZO są bezpieczne, względnie proste w obsłudze, a przede wszystkim przyjazne dla środowiska, ponieważ nie generują produktów ubocznych, które trzeba deponować.


    Produkt - informacje wstępne


    Oczyszczanie powietrza jest tematem chętnie podejmowanym przez naukowców pracujących nad nowymi technologiami. Opracowanie systemu pozwalającego na ratowanie środowiska w sposób efektywny oraz ekonomiczny jest nie lada wyzwaniem. Ekoinwentyka Sp. z o.o. stworzyła skuteczne rozwiązanie do oczyszczania gazów odlotowych z LZO w Kompaktowych Bioreaktorach Trójfazowych (KBT). Technologia ta opiera się na procesach biologicznego rozkładu zanieczyszczeń. Wykorzystywane do tego są drobnoustroje, które w środowisku naturalnym "trudnią się" utylizacją LZO. Mikroorganizmom stwarza się optymalne warunki rozwoju i pracy, co powoduje przyśpieszenie procesu oczyszczania i jego bardzo wysoką efektywność. Zastosowanie Kompaktowego Bioreaktora Trójfazowego wykorzystującego procesy biooczyszczania gazów gwarantuje wymaganą redukcję lotnych związków organicznych i odorów powstałych w procesach produkcyjnych po najniższym możliwym koszcie. Technologia ma zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu zainteresowanego oczyszczaniem powietrza LZO i odorów, m.in. H2S, NH3, w tym szeroko rozumianego przemysłu lakierniczego (od produkcji lakierów do ich wykorzystania w procesach malowania, podkładów itd.). Wykorzystanie procesu biodegradacji do eliminacji LZO pozwala sprostać normom emisji wynikającym z przepisów prawa z zakresu ochrony środowiska (m.in. dyrektywa w sprawie ograniczenia emisji LZO 1999/13/WE (SED)). Dzięki wprowadzeniu automatyzacji sterowania procesami biodegradacji w reaktorach KBT, instalacje są możliwie najmniej obciążające ich użytkownika we wszystkich aspektach: sterowania, nadzoru, kosztów, kontroli parametrów i nakładów pracy. Ponadto, zastosowanie biodegradacji LZO w reaktorach KBT cechuje się długim czasem pracy reaktora, małą awaryjnością i wysokim stopniem automatyzacji procesów. Biodegradacja LZO, w porównaniu do "klasycznych" metod oczyszczania gazów odlotowych z LZO, takich jak np. termiczne lub katalityczne spalanie, nie potrzebuje dodatkowego źródła energii koniecznej do osiągnięcia i utrzymania wysokiej temperatury (co najmniej 400°C) potrzebnej do "utlenienia - spalenia" LZO. Takie dodatkowe "źródło" energii generuje kolejne koszty oraz ogromne ilości niepożądanej przez legislację UE emisji CO2 i NOx. Oszacowanie kosztów związanych z dodatkową emisją CO2 i NOx przedstawiono w tabeli 1. Rozważanym w symulacji zanieczyszczeniem był toluen. Oprócz dodatkowego źródła "węgla - energii" koniecznego do uruchomienia i utrzymania żądanej temperatury, potrzebne jest powietrze, w którym zawartość N2 wynosi ok. 70%, co powoduje, że oprócz emisji "z dodatkowego źródła węgla" - CO2, mamy do czynienia również z emisją NOx. Uśrednione koszty zawierające szkody środowiskowe, szkody społeczne (zachorowalność i śmiertelność) wynoszą w przypadku termicznego lub katalitycznego spalania wg Deshusses [Recent developments in biological techniques?" M.A. University of California (2006)] następująco:

    ? LZO - 1000 $ /tonę; NOx - 18000 $ /tonę; CO2 - 33 $ /tonę

    ? daje to rocznie dla NOx i CO2 koszt:

    2 500 000 $/rok (1,5 M$ CO2; 1 M$ NOx)

    Alternatywą w takim wypadku wydaje się być zastosowanie procesu biodegradacji, której koszty dla wymienionej symulacji kształtują się następująco: dla K=97%, wynoszą - 13 000$/rocznie, brak emisji NOx, śladowa CO2 (K-konwersja)


    Tabela 1. Symulacja i porównanie kosztów dla instalacji degradującej LZO w strumieniu o parametrach: 50 000 m3/h i LZO stężeniu 1,0 g/m3 ("Recent developments in biological techniques?" wg Deshusses M.A. University of California (2006)).

    Tabela 2. Korzyści z zastosowania procesu bioeliminacji LZO m.in. w przemyśle lakierniczym


    Opis rozwiązania technologicznego oraz przykłady implementacji na świecie


    W kompaktowych bioreaktorach trójfazowych (KBT) mikroorganizmy osadzane są na specjalnym wypełnieniu. Faza ciekła (woda wraz z solami odżywczymi) spływa cienkim filmem w dół po wypełnieniu, zwilżając warstwę (biofilm) biologiczną. Zanieczyszczony gaz spływa współprądowo względem cieczy. Zanieczyszczenia absorbowane w cieczy dyfundują do warstwy biologicznej (biofilmu) na powierzchni wypełnienia, gdzie ulegają tlenowej biodegradacji. Absorpcja, adsorpcja i biodegradacja zanieczyszczeń przebiega w jednym aparacie (reaktorze). Kompaktowe bioreaktory pracują w sposób ciągły, oczyszczając duże strumienie gazu ze szkodliwych zanieczyszczeń. Zapewniają również stałą kontrolę optymalnych warunków prowadzenia bioprocesów. Obecnie technologia bioeliminacji LZO i odorów w KBT została pomyślnie zaimplementowana przez Ekoinwentykę Sp. z o.o. w instalacjach pilotażowych m.in. w KGHM Polska Miedź S.A., Aquanet S.A. czy Zakładzie Gospodarki Odpadami (rys. 1 i rys. 2).

    Tagi: LZO,